II SAB/Bk 69/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. M. w przedmiocie uzyskania statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skarżący M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. M. w przedmiocie uzyskania statusu osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w W. M. wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. tut. Sąd wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez wykazanie, że składał on zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Wezwanie niniejsze Skarżący odebrał dnia [...] sierpnia 2013 r. W dniu [...] sierpnia 2013 r. Skarżący złożył pismo, z którego treści nie wynika, ażeby Skarżący składał przedmiotowe zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. W powyższych przepisach ustawodawca określił, zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie od usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. bowiem zażalenie, o którym mowa w niniejszym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. W sprawie niniejszej, warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga z dnia 30 czerwca 2013 r. jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jest zatem niedopuszczalna. Zauważyć należy, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.