II SAB/Bk 7/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. M. na postanowienie tut. Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r. odrzucającego zażalenie K. M. na postanowienie tut. Sądu z dnia 21 maja 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2013 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sadowego od zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r. na postanowienie tut. Sądu z dnia 4 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na niezaskarżalne postanowienie tut. Sądu z dnia 7 marca 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia K. M. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżącego w sprawie ze skargi L. F. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie L. F., urodzony w dniu [...] sierpnia 1994 r. w Niemczech, złożył w dniu [...] października 2012 r. do Wojewody P. wniosek o wydanie decyzji potwierdzającej posiadanie przez niego obywatelstwa polskiego. W niniejszym wniosku ustanowił jako pełnomocników: wuja K. M. oraz matkę B. E. F. Dnia [...] grudnia 2012 r. K. M. złożył do organu wyższego stopnia, tj. Ministra Spraw Wewnętrznych, w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na bezczynność Wojewody P., w sprawie wydania decyzji poświadczającej posiadanie obywatelstwa polskiego przez L. F. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., znak: [...], Minister Spraw Wewnętrznych stwierdził bezzasadność ww. zażalenia. W związku z powyższym w dniu [...] stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga L. F., reprezentowanego przez K. M. o stwierdzenie bezczynności - przewlekłości postępowania administracyjnego toczącego się przed P. Urzędem Wojewódzkim, dot. przedmiotowego wniosku oraz o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. W uzasadnieniu niniejszej skargi wskazano, iż pomimo złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów wymaganych do załatwienia sprawy nie została ona załatwiona zgodnie z obowiązującym prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie. Wezwaniem z dnia [...] lutego 2013 r. tut. Sąd wezwał K. M. do usunięcia w terminie 2 miesięcy braków formalnych przedmiotowej skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego L. F. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz podanie adresu zamieszkania Skarżącego L. F. W odpowiedzi K. M. powołał się na pełnomocnictwo udzielone mu w postępowaniu administracyjnym. Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2013 r. Sąd uznał, że pełnomocnictwo udzielone K. M. nie spełnia wymogów z art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz wezwał B. E. F. do złożenia, w terminie 7 dni, do akt sądowych pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego L. F. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub jego uwierzytelnionego odpisu, pod rygorem uznania, że Skarżący działa w sprawie bez pośrednictwa pełnomocnika. Niniejsze braki formalne nie zostały uzupełnione w przewidzianym terminie. Z uwagi na treść art. 35 § 1 p.p.s.a., tut. Sąd niezaskarżalnym postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. odmówił dopuszczenia K. M. do udziału w przedmiotowym postępowaniu w charakterze pełnomocnika Skarżącego. Postanowienie niniejsze zostało, zaskarżone przez K. M. w dniu [...] marca 2013 r., a w dniu 4 kwietnia 2013 r. odrzucone postanowieniem przez Sąd jako niedopuszczalne. Postanowienie z dnia 4 kwietnia 2013 r. zostało także zaskarżone przez K. M. W dniu [....] kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wydał zarządzenie w przedmiocie wezwania K. M. do usunięcia braków formalnych, przez złożenie jednego odpisu ww. zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., doręczonym prawidłowo na adres K. M., tut. sąd wezwał go do usunięcia ww. braków formalnych K. M. w dniu [...] maja 2013 r., złożył w tut. Sądzie zażalenie, na ww. wezwanie do usunięcia braków formalnych, które został odrzucone jako niedopuszczalne postanowieniem Sądu z dnia 21 maja 2013 r. Dnia [...] czerwca 2013 r. K. M. wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 21 maja 2013 r. Z uwagi na uprzednią odmowę dopuszczenia K. M. do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze pełnomocnika Skarżącego, Sąd wezwał w dniu [...] czerwca 2013 r. Skarżącego Lu. F. do podpisania niniejszego zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Z uwagi jednak na fakt, że niniejszy brak formalny nie został uzupełniony w terminie, Sąd postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r. odrzucił ww. zażalenie. Na niniejsze postanowienie K. M. złożył kolejne zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić z uwagi na treść art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 j.t., dalej p.p.s.a.), w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wedle których wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zauważyć należy, że wedle art. 173 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Strona może natomiast, zgodnie z art. 34 p.p.s.a. działać przez pełnomocnika. K. M. natomiast, nie można przypisać przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, a na mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 7 marca 2013 r. odmówiono mu dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika strony. Z uwagi, zatem na fakt, że zażalenie zostało wniesione przez podmiot nie będący stroną, podlegało ono odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.