II SAB/Bk 7/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "P." w B. S. na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Fundacja "P." w B. S. złożyła do tutejszego sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 19 lutego 2015 r. Termin na jego wykonanie mijał we czwartek 26 lutego 2015 r. W międzyczasie do sądu drogą elektroniczną (EPUAP) wpłynął dokument elektroniczny zatytułowany "Wniosek wycofanie skargi" podpisany przez P. K. (Prezesa Zarządu Fundacji), w którym to wniosku wskazano, że w związku z otrzymaniem przez stronę odpowiedzi organu na jej wnioski, wycofuje ona skargę na bezczynność (k. 50). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku w terminie 7 dni, które to wezwanie doręczono na adres Fundacji w dniu 26 lutego 2015 r. Termin wykonania tego obowiązku mijał we czwartek 5 marca 2015 r. Podpis nie został złożony. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo – Budżetowego sądu, aktualnej na dzień 19 marca 2015 r., wynika, że nie został również uiszczony wpis od skargi w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W sprawie niniejszej skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu i mimo pouczenia o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku wpis nie został opłacony. Stąd też skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W kwestii skutków prawnych oświadczenia Prezesa Zarządu skarżącej z dnia 5 stycznia 2015 r., które wpłynęło do sądu w dniu 20 lutego 2015 r. wskazać trzeba, że oświadczenie stanowi dokument elektroniczny nadesłany na platformę EPUAP. Jeśli dokument ten nie został podpisany (zgodnie z wezwaniem z dnia 20 lutego 2015 r.) lub nadesłany w formie papierowej z własnoręcznym podpisem osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej – nie mógł odnieść skutków prawnych. Podać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r. (I OPS 10/13) stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Wynika to z faktu, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem jest nadal podpis w rozumieniu art. 78 Kodeksu cywilnego tzn. podpis własnoręczny. Zatem dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem (stąd skierowane do strony w dniu 20 lutego 2015 r. wezwanie). Tylko taki podpis spełnia bowiem wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zdaniem Sądu pogląd ten zachowuje aktualność także w kontekście nowelizacji ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1114), dokonanej ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie tej ustawy (Dz. U. nr 40, poz. 230), którą rozszerzono jej stosowanie na sądy administracyjne (art. 2 ust. 3). Ani bowiem ustawą o informatyzacji (czy jej nowelizacją), ani ustawą z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym nie zmieniono p.p.s.a. w sposób umożliwiający uznanie, że obok pisemnej formy postępowania funkcjonuje forma elektroniczna, tak jak to miało miejsce w przypadku k.p.a. (vide art. 63 k.p.a.). Przepisy k.p.a. nie mają jednak zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na działanie lub bezczynność organów administracji. Inaczej rzecz ujmując, mimo nowelizacji art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji, skutkującej rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne (z wyjątkiem rozdziału czwartego - art. 2 ust. 4), dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem (vide postanowienie z 19 lutego 2013 r., I OZ 114/13 oraz z 19 marca 2015 r., II SAB/Gd 79/10, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sprawie niniejszej, niewykonanie przez skarżącą zobowiązania do podpisania pisma (dokumentu elektronicznego) zawierającego oświadczenie o wycofaniu skargi – nie miało faktycznie znaczenia, bowiem nie doszło do wykonania pierwszego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczeniu wpisu. Stąd też skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – z uwagi na jej nieopłacenie, o czym orzeczono jak w sentencji.