II SAB/Bk 71/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.S. o wykładnię postanowienia z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie ze skargi F.S. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odmówić F.S. dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Bk 71/08. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę F.S. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wnioskiem z dnia 11 marca 2009 r. F.S. wystąpił o dokonanie wykładni ww. postanowienia, tj. "o pomoc w rozczytaniu postanowienia". W piśmie tym skarżący zarzucił, że sąd administracyjny zaniechał rozpatrzenia decyzji Nr [...] i wniósł o "zobowiązanie Urzędu Gminy B., żeby wpisał do katastru "decyzję" o pozwoleniu na użytkowanie – której nie wpisał". Skarżący zażądał także, aby sąd zobowiązał Urząd Miejski w B. do sprostowania wpisu w katarze nieruchomości, w ten sposób, by jako właściciela osobistego nieruchomości nr [...] o pow. 6 arów i 41 m2 wpisać skarżącego F.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Potrzeba wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków orzeczenia (np. zakresu powagi rzeczy osądzonej). Wykładni wymaga zatem orzeczenie wadliwe lub nie dość precyzyjnie sformułowane (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2005 r. w sprawie sygn. akt OZ 1018/04, Lex nr 171213). Sytuacja taka zdaniem sądu nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie, albowiem treść postanowienia odrzucającego skargę jest jednoznaczna, kompletna, a orzeczenie to zawiera uzasadnienie wskazujące, iż sąd nie podzielił argumentów przedstawionych przez F.S. w skardze na bezczynność Prezydenta Miasta B. Na marginesie należy zaznaczyć, iż zarzucany sądowi brak merytorycznego ustosunkowania się do legalności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] wynika z faktu, iż przedmiotem sprawy była zarzucana temu organowi bezczynność w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Ocena legalności ww. decyzji (tj. jej zgodności z prawem materialnym i procesowym) mogłaby się odbyć jedynie w przypadku zaskarżenia tej właśnie decyzji, a nie w niniejszym postępowaniu, toczącym się w przedmiocie bezczynności organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.