II SAB/Bk 77/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu na studia podyplomowe p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Skarżący K. M. wniósł, dnia 30.03.2018 r. (za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Z.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Wojewody P. (cyt.) "w związku z wnioskiem strony o wypłatę zwrotu kosztów przejazdu na zajęcia, wniosek z dnia [...].10.2013 r. Strona wystąpiła ze skargą do Wojewody P. w dniu [...].10.2017 r., odpowiedź [...].12.2017 r. sygn. [...]". Pismem z dnia 11.05.2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego (ustanowionego na zasadzie prawa pomocy) do złożenia dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia lub zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik złożył kserokopię pisma Wojewody P. z dnia [...].12.2017 r. żądając jednocześnie dołączenia akt sprawy administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuję: Rozpoznając niniejszą skargę na bezczynność Wojewody P., Sąd dysponował aktami administracyjnymi, w których znajduje się pismo K. M. z dnia [...].10.2017 r. zatytułowane "skarga na bezczynność", jak również odpowiedź na to pismo Wojewody P. z dnia [...].12.2017 r. Z treści w/w pism wynika, że K. M. zaskarżył do Wojewody P. bezczynność Starosty Z. (Powiatowego Urzędu Pracy w Z.), który (jego zdaniem) nie załatwił wniosku strony z 2013 r. o zwrot kosztów za przejazdy na studia podyplomowe w okresie [...], [...].06 2011 r. Postępowanie w tym przedmiocie toczyło się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065) i zostało zakończone decyzją z dnia [...].01.2018 r. umarzającą postępowanie. Wskutek odwołania skarżącego z dnia [...].01.2018 r. Wojewoda P. wydał decyzję dnia [...].02.2018 r. utrzymującą w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Sąd, rozpoznający niniejszą sprawę zauważa, że skarga na bezczynność Wojewody P. została skierowana do Sądu już po wydaniu decyzji przez ten organ i nie została poprzedzona środkiem zaskarżenia. Ani strona skarżąca ani jej pełnomocnik nie uzasadniał, na czym miałaby polegać bezczynność Wojewody P., który rozpatrzył odwołanie K. M. przed upływem miesiąca od jego wpływu, wydając decyzję dnia [...].02.2018 r. Jednakże, kwestią pierwszorzędną w niniejszej sprawie, rzutującą na jej wynik (odrzucenie skargi) pozostaje istnienie braku formalnego skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302) – dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem, strona powinna wyczerpać tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub art. 36 k.p.a. służy stronie prawo wniesienia ponaglania do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego nie ma – do organu prowadzącego postępowania. W myśl art. 17 pkt 2 k.p.a. organem wyższego stopnia wobec Wojewody jest właściwy minister. W sprawie niniejszej, strona skarżąca nie złożyła, przed skierowaniem skargi do Sądu, ponaglenia do właściwego ministra ani nawet do samego Wojewody P. z żądaniem rozpoznania sprawy. Za takie "ponaglenie" z pewnością nie można uznać pisma skarżącego z dnia [...].10.2017 r., ponieważ dotyczy ono bezczynności Powiatowego Urzędu Pracy w Z. a nie bezczynności Wojewody P. Powyższe stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, iż Sądowi wiadomym jest, z urzędu, o zawisłych w tutejszym Sądzie innych sprawach strony m.in. dotyczącej bezczynności Powiatowego Urzędu Pracy w Z., jak też skargi na decyzję Wojewody P. z dnia [...].02.2018 r., które będą przedmiotem odrębnych postępowań sądowych.