II SAB/Bk 79/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie udostępnienia wody pitnej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J. G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. , J. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Rady Gminy W. oraz Wójta Gminy W. Pismem z dnia 28.07.2016 r. (k. 42) ograniczył skargę do bezczynności Wójta Gminy W. w zakresie udostępnienia wody pitnej. Skarżący zarzucił Wójtowi Gminy W. naruszenie przepisów postępowania – art. 8, 12, 35 § 1 i 36 § 1 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia jego sprawy. Żądał zobowiązania Wójta Gminy W. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego, w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: J. G. zamieszkuje na działce o nr ewid. [...] w W., oddalonej o około 230 m od miejsca doprowadzenia wody przy ulicy K. W 1977 r., w ulicy K. w W., wybudowano sieć wodociągową, zakończoną hydrantem na wysokości działki L. G. (działka o nr [...]). Zdaniem J. G., podczas budowy wodociągu pominięto jego działkę poprzez nie doprowadzenie do niej przyłącza wodociągowego, utrudniając mu na wiele lat dostęp do wody pitnej. Zaopatrzenie w wodę skarżący czerpał z własnej studni, lecz w 2015 r., wskutek suszy, wody w studni zabrakło i powstały problemy z jej uzyskaniem. Pismem z dnia 12.10.2015 r. J. G. zwrócił się do Wójta Gminy i Urzędu Gminy w W. z prośbą o dowożenie, transportem gminnym, wody pitnej, w pojemnikach, do miejsca jego zamieszkania. Jak twierdzi skarżący (pismo procesowe k. 42 odwrót) woda była dowożona przez pracowników gminy od listopada 2015 r., a wcześniej pozostawał bez wody przez 3 i pół miesiąca. Pismem z dnia 30.10.2015 r. J. G. wystąpił do Wójta Gminy W. o doprowadzenie sieci wodociągowej do jego działki i ujęcie tej inwestycji w budżecie Gminy na 2016 r. Udzielając odpowiedzi w dniu 09.12.2015 r. Wójt poinformował, że wniosek został rozpatrzony negatywnie na posiedzeniu Komisji Rozwoju Gospodarczego, Budżetu i Finansów odnośnie ujęcia inwestycji na rok 2016, lecz sprawa będzie rozpatrywana ponownie przed przystąpieniem do sporządzania kolejnego budżetu. W dniu 02.02.2016 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy W. polegającą na niedopełnieniu obowiązku doprowadzenia linii wodociągowej do domu skarżącego. Skarga została uznana za niezasadną uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...].03.2016 r., podjęta w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. Pismem z dnia 26.04.2016 r. J. G. wezwał Radę Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z dnia [...].03.2016 r., poprzez doprowadzenie sieci wodociągowej do granicy nieruchomości skarżącego i ujęcia tej inwestycji w budżecie gminy na rok 2016. Uchwałą Rady Gminy Wizna z dnia 23.05.2016 r. odmówiono "podjęcia działań skutkujących zmianą lub uchyleniem przedmiotowej uchwały" (tj. uchwały z dnia [...].03.2016 r.). Rada Gminy, w uzasadnieniu uchwały, wyjaśniła po raz kolejny, że zaopatrzenie ludności w wodę jest zadaniem własnym gminy, lecz rozbudowa sieci wodno-kanalizacyjnej nie może odbywać się na żądanie skarżącego, będzie realizowana sukcesywnie w zależności od posiadanych środków i priorytetów. Wskazano, że w okresie braku wody w studni skarżącego, gmina udostępniła skarżącemu wodę bieżącą dowożąc ją w pojemnikach do miejsca zamieszkania skarżącego. W działaniach Wójta Rady Gminy nie dopatrzyła się uchybień obowiązującym przepisom prawa. W skardze na bezczynność, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, J. G. żądał zobowiązania Rady Gminy W. oraz Wójta Gminy W. do wydania odpowiedniego aktu, stanowiącego o wybudowaniu wodociągu do posesji skarżącego położonej w W., a oznaczonej numerem [...]. Należy podkreślić, że w piśmie precyzującym z dnia 28.07.2016 r., J. G. ograniczył żądanie udostępnienia wody pitnej poprzez zgłoszenie tego roszczenia tylko wobec Wójta Gminy W., pomijając tym samym Radę Gminy W. W ocenie skarżącego, Wójt nie przestrzega przepisów prawnych poprzez niedoprowadzenie wodociągu do działki skarżącego, czym naruszył przepis art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 07.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, jako, że kierownicy jednostek samorządu terytorialnego są odpowiedzialnością za zapewnienie mieszkańcom wody zdatnej do picia. Są zobowiązani do wybudowania sieci kanalizacyjnej na koszt gminy. Zdaniem skarżącego, Wójt Gminy W. przejawia wrogie nastawienie do jego osoby, czemu daje wyraz w licznych postępowaniach, "narażając wręcz moje życie" (cytat). Wójt zwlekał z dostarczeniem wody na prośbę skarżącego. W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zaopatrzenie ludności w wodę jest zadaniem własnym gminy. Gmina W. dokonała częściowego zwodociągowania miejscowości i będzie nadal rozbudowywać sieć wodociągową, lecz jest to zależne od posiadanych środków finansowych na kolejne lata. Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości skutecznego dochodzenia roszczenia przez jednego mieszkańca. Wójt zaznaczył, że w okresach suszy była dowożona woda dla skarżącego na koszt gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na: decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Inaczej rzecz ujmując, skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach należących do kognicji sądów administracyjnych, wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Żądanie przez J. G. od Wójta Gminy W. dołączenia wodociągu do jego posesji, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, ponieważ Wójt nie posiada kompetencji do wydania indywidualnego aktu, tj. decyzji czy postanowienia w kwestii, o którą wnosi skarżący. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 poz. 446) oraz z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07.06.2001 r. (tj. Dz. U. z 2015 poz. 139) o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzanie ścieków, zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Nie oznacza to jednak, że przepis ten nakłada na Wójta Gminy W. obowiązek wydania na życzenie skarżącego indywidualnej decyzji (postanowienia) bądź podjęcia czynności, zmierzających do wybudowania wodociągu i doprowadzenia go do działki skarżącego. Jak wynika z wyjaśnień udzielonych skarżącemu przez Wójta i Radę Gminy W., jeden etap budowy sieci wodno-kanalizacyjnej został zrealizowany na terenie W., ale kolejne etapy rozwoju tej sieci i jej budowy, są uzależnione od posiadanych przez Gminę środków finansowych, których nie przewidziano na 2016 r. (czego domagał się skarżący). To rada gminy a nie wójt, decyduje o planowanych inwestycjach, podejmując stosowne uchwały. Rację ma organ twierdząc, że nie ma przepisu prawnego, który zobowiązywałby wójta gminy do podejmowania decyzji w kwestii budowy sieci infrastruktury technicznej (w tym wodociągowej) dla poszczególnych mieszkańców, którzy o to zabiegają. Skoro, jak wyżej wskazano, żaden przepis prawa nie nakłada na Wójta Gminy W. obowiązku wybudowania skarżącemu wodociągu, to tym samym nie istnieje pojęcie bezczynności Wójta w tym przedmiocie. Zarzuty skargi trafiają w próżnię. O naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 8, 12, 35 § 1, 36 § 1 k.p.a. można by mówić wówczas, gdyby organ był zobowiązany do dokonania jakiejś czynności prawnej i jej nie wykonał. Nawet w petitum skargi nie zostało wskazane do wydania jakiego aktu Sąd miałby zobowiązać Wójta Gminy W. w ramach bezczynności (?). Skoro nie istnieje bezczynność Wójta, to nie sposób rozważyć "rażącej" bezczynności, której uznania bezpodstawnie żąda skarżący. Należy jedynie marginalnie zwrócić uwagę, że skarga na bezczynność, zanim zostanie wniesiona do sądu, musi być poprzedzona środkiem zaskarżenia, a gdy taki nie służy, to wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W tej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do Rady Gminy W. (pismem z dnia 26.04.2016 r.), a nie do Wójta. To wezwanie dotyczyło, nadto, skargi na działalność Wójta Gminy W. i uchwały Rady Gminy w tym przedmiocie. Nie było to wezwanie skierowane do właściwego organu. Nie mniej jednak, powyższe nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia przez Sąd tejże sprawy, skoro przyczyną odrzucenia skargi była, już na wstępie, jej niedopuszczalność przedmiotowa. Sąd dodatkowo zauważa, że sama treść skargi, jak też treść pisma precyzującego z dnia 28.07.2016 r. są chaotyczne. Sąd wywiódł z nich to co było istotne z punktu widzenia skarżącego, tj. żądanie doprowadzenia wodociągu do jego posesji. Natomiast, opis stanu faktycznego, jaki miał miejsce podczas wystąpienia suszy w 2015 r., opis trudności, jakie napotykał skarżący w załatwianiu dowozu wody przez pracowników Gminy – pozostają poza meritum sprawy. Faktem jest (co przyznaje skarżący), że ostatecznie woda pitna była dowożona w kontenerach do posesji skarżącego w 2015 r., a z pisma Wójta wynika, że deklaruje dalsza pomoc skarżącemu, gdyby ponownie zabrakło wody w jego studni. Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji. Zgodnie z przepisem art. 232 p.p.s.a. Sąd postanowił zwrócić skarżącemu kwotę 100,00 zł wpisu sądowego, uiszczonego od skargi.-