II SAB/Bk 82/24
PostanowienieWSA w Białymstoku2024-09-18
Skład orzekający: Justyna Siemieniako
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wykazał, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do właściwego organu i nie uiścił należnego wpisu sądowego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wykazał, że przed jej wniesieniem skorzystał z trybu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., co stanowi naruszenie art. 52 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo, brak uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, pomimo wezwania sądu, stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy Brańsk w przedmiocie upomnienia w zakresie uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Wójta Gminy Brańsk w przedmiocie upomnienia w zakresie uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ,
Pismem z 8 lipca 2024 r. L. K. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy Brańsk w przedmiocie upomnienia w zakresie uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału Informacji Sądowej z 19 sierpnia 2024 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. Nadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.
Na uzupełnienie powyższych braków wyznaczono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wskazane wezwania wraz ze stosownymi pouczeniami została odebrana przez skarżącego 22 sierpnia 2024 r. Termin wyznaczony do uzupełnienia wskazanych braków skargi upływał zatem wraz z dniem 29 sierpnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał dowodu wniesienia ponaglenia, ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu z dnia 9 września 2024 r. (k. 86 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.).
Na mocy natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji publicznej, to skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, zawierającego stosowne pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wystąpił z ponagleniem do właściwego organu. W konsekwencji należy uznać, że nie wyczerpał on trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a.
Dodatkowo należy wskazać, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata co wynika bezpośrednio z treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi jej niezbędny element, którego brak stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do wykazania, że wyczerpał tryb zaskarżenia. Skarżący został także prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania wezwań sądu w zakreślonym terminie. Powyżej opisane wezwania doręczono skarżącemu 22 sierpnia 2024 r., a więc termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie wraz z dniem 29 sierpnia 2024 r. Wskazanych braków skarżący nie uzupełnił do dnia dzisiejszego, co wynika z akt sprawy oraz informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu.
Mając na uwadze powyższe sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło