II SAB/Bk 85/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.),, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Miejskiego Policji w B. w przedmiocie wyrównania uposażenia oddala skargę W. F. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Miejskiego Policji w B. (dalej: KMP) w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 28 czerwca 2019 r. o wypłacenie wyrównania uposażenia do kwoty 2 654, 06 zł za okres styczeń – czerwiec 2018 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek procedowany był w organie w sposób następujący: - w piśmie z dnia 8 lipca 2019 r. Naczelnik Wydziału Kadr KMP w B. zwrócił się do Głównego Księgowego Komendy Wojewódzkiej Policji w B. o wyjaśnienie sposobu naliczania uposażenia należnego stronie we wskazanym we wniosku okresie, w szczególności o wskazanie, czy naliczanie miało miejsce w sposób prawidłowy. Pismo wysłano w dniu 10 lipca 2019 r.; - w dniu 15 lipca 2019 r. do Wydziału Kadr KMP wpłynęła odpowiedź z KWP, z której wynika, że uposażenie naliczane było zgodnie z obowiązującymi przepisami (wyjaśniono szczegółowo sposób wyliczenia wynagrodzenie za sporny okres); - w dniu 16 lipca 2019 r. pracownik KMP podjął czynności wyjaśniające odnośnie wpływu wydruków zwolnienia lekarskiego do Wydziału Finansów KMP i przeliczył okresy zwolnień; - w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r. Naczelnik Wydziału Kadr KMP pouczył wnioskodawcę o treści art. 10 i art. 79a K.p.a. wzywając jednocześnie do wypowiedzenia się w sprawie w terminie 3 dni od daty otrzymania wezwania w godzinach pracy organu. Pismo doręczono wnioskodawcy w dniu 1 sierpnia 2019 r. (k. 18 akt adm.); - w dniu [...] lipca 2019 r. postanowieniem nr [...] Komendant Miejski Policji w B. w trybie art. 36 K.p.a. poinformował wnioskodawcę, że sprawa nie może być załatwiona przed upływem wyznaczonego w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r. terminu na zapoznanie się z aktami sprawy. Wskazano, że sprawa zostanie załatwiona nie później niż do dnia 27 sierpnia 2019 r. Postanowienie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 1 sierpnia 2019 r. (k. 19 akt adm.). W dniu 31 lipca 2019 r. W. F. wniósł do organu ponaglenie. W dniu 5 sierpnia 2019 r. zostało sporządzone stanowisko w sprawie przez pracownika organu. W dniu 6 sierpnia 2019 r. W. F. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ. Zawnioskował o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt, dokonanie kontroli przewlekłości, zobowiązanie organu do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości. Wskazał, że organ podjął w sprawie działania pozorne i niezrozumiałe oraz mające na celu przedłużenie postępowania, w szczególności wyznaczył sobie dodatkowy termin załatwienia sprawy do 27 sierpnia 2019 r., podczas gdy strona mogłaby zgłosić zastrzeżenia w sprawie w odwołaniu do decyzji. Zdaniem skarżącego, nierespektowanie przepisów prawa organ przyjął jako stałą formę działania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Komendant Wojewódzki Policji w B., po rozpoznaniu ponaglenia, stwierdził, że organ pierwszej instancji nie dopuścił się bezczynności ani nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Komendant Miejski Policji w B. odmówił W. F. wyrównania uposażenia wypłaconego w okresie styczeń – czerwiec 2018 r. do kwoty 2 654, 06 zł miesięcznie. W dniu 16 sierpnia 2019 r. decyzja została wysłana stronie. Przesyłając sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (pismo z dnia 3 września 2019 r.) organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że z uwagi na brak wpływu do organu potwierdzenia odbioru korespondencji zawierającej pouczenie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy – wydano w dniu [...] lipca 2019 r. postanowienie realizując obowiązki z art. 36 K.p.a., tj. wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy. Uwzględniono również możliwość wypowiedzenia się przez stronę na piśmie i wysłania tej wypowiedzi drogą pocztową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, bowiem organ nie pozostawał w bezczynności, jak również nie prowadził sprawy w sposób przewlekły. Zarzuty skargi nie są zasadne. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., z bezczynnością mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1; z przewlekłością zaś mamy do czynienia, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 35 § 1, 2 i 3 K.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, w ciągu miesiąca jeśli wymagane jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W przedmiotowej sprawie niezbędne były czynności wyjaśniające prawidłowość sposobu naliczania skarżącemu uposażenia za pierwsze półrocze 2018 r. Czynności te wymagały obiegu korespondencji między komórkami zajmującymi się sprawami finansowymi dwóch jednostek Policji: Komendy Miejskiej, w której skarżący był zatrudniony oraz Komendy Wojewódzkiej, która dokonuje rozliczeń uposażeń funkcjonariuszy. Czynności weryfikacyjne w tym zakresie podjęto niezwłocznie po wpływie wniosku i w tym zakresie działanie organu nie budzi zastrzeżeń sądu (vide pisma z dnia 8 lipca 2019 r., 12 lipca 2019 r. oraz 16 lipca 2019 r.). Podobnie jak nie budzi zastrzeżeń sądu wystosowanie do skarżącego w następnej kolejności zawiadomienia w trybie art. 10 i art. 79a K.p.a., tj. informacji o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszenia okoliczności, o których nie poinformował w trakcie postępowania, a które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie (pismo z dnia 17 lipca 2019 r.). Podkreślić należy, że realizacja przez organ obowiązków informacyjnych wynikających z przepisów art. 10 i art. 79a K.p.a. nie może być traktowana jak przedłużanie postępowania (przewlekłe jego prowadzenie). W sprawie niniejszej powyższe zawiadomienie znajduje uzasadnienie, bowiem organ dokonywał czynności wyjaśniających. Umożliwienie stronie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym było zatem usprawiedliwione. Bezpodstawne jest więc stanowisko, że informacja ta była zbędna, bowiem strona może przedstawić zarzuty w odwołaniu od decyzji. Inną instytucją procesową jest zawiadomienie w trybie art. 10 i art. 79a K.p.a. (które umożliwia stronie wypowiedzenie się przed wydaniem rozstrzygnięcia) a inną odwołanie od decyzji (będące środkiem procesowym kwestionowania stanowiska organu zajętego we władczej formie). Nie może zostać uwzględniony zarzut skargi dotyczący, zdaniem skarżącego bezpodstawnego i prowadzącego do niepotrzebnego przedłużania postępowania, wydania postanowienia z dnia [...] lipca 2019 r. Uwzględnić należy okoliczności wydania postanowienia. Przede wszystkim zbliżał się upływ miesięcznego (art. 35 § 3 K.p.a.) terminu na załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (wniosek wpłynął 28 czerwca 2019 r.). Po drugie, co istotniejsze, organ nie dysponował wówczas wiedzą czy skarżący otrzymał zawiadomienie w trybie art. 10 i art. 79a K.p.a., a w związku z tym kiedy upłynął czy upływa wyznaczony termin zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego oraz zgłoszenia żądań. Z akt wynika, że ww. zawiadomienie doręczono skarżącemu w tej samej dacie, w której doręczono postanowienie z dnia [...] lipca 2019 r., tj. 1 sierpnia 2019 r. W tej również dacie zwrotne potwierdzenia odbioru wpłynęły do Komendy Miejskiej. Mając na uwadze trzydniowy termin wyznaczony skarżącemu w trybie art. 10 K.p.a., organ był zobowiązany poczekać co najmniej trzy dni celem umożliwienia realizacji uprawnień procesowych strony, a jak trafnie wskazał pełnomocnik organu – z uwagi na możliwość wysłania stanowiska przez stronę zwykłą drogą pocztową, należało również uwzględnić czas obiegu korespondencji tym trybem. Sąd również zauważa, że wyznaczony stronie trzydniowy termin upływał w niedzielę 4 sierpnia 2019 r., a więc dzień ustawowo wolny od pracy. Wymagało to przesunięcia możliwości realizacji uprawnień procesowych na pierwszy kolejny dzień roboczy, czyli poniedziałek 5 sierpnia 2019 r. (art. 57 § 4 K.p.a.). Decyzja zaś została wydana 13 sierpnia 2019 r., a więc dodatkowo z uwzględnieniem, że skarżący może wypowiedzieć się w sprawie na piśmie wysyłając stanowisko zwykłą drogą pocztową. Sąd dostrzega przy tym, że w dacie udzielania odpowiedzi na skargę organ nie dysponował jeszcze dowodem doręczenia decyzji stronie. Nie może jednak ujść uwadze, że skarżący w dniu 12 września 2019 r. (k. 40) otrzymał odpowiedź na skargę zawierającą informację o wydaniu decyzji i jej wysłaniu, a od tamtej pory korespondując z sądem (prawie miesiąc) nie kwestionował faktu wydania i doręczenia decyzji. Sąd nie znajduje podstaw do podzielenia stanowiska skarżącego odnośnie bezpodstawnego, w jego ocenie, wyznaczenia odległego, dodatkowego terminu załatwienia sprawy na dzień 27 sierpnia 2019 r. w postanowieniu z dnia 24 lipca 2019 r. Po pierwsze zauważyć należy, że termin załatwienia sprawy wyznaczony został w tym postanowieniu nie "do 27 sierpnia 2019 r." ale "niezwłocznie po upłynięciu terminu na zapoznania z materiałami sprawy [...] nie później jednak niż do dnia 27 sierpnia 2019 r.". Po drugie, jak wynika z akt, po ustaleniu daty doręczenia zawiadomienia w trybie art. 10 K.p.a. i odczekaniu wymaganego czasu na uzyskanie wypowiedzi strony, organ załatwił wniosek strony niezwłocznie, nie dopuszczając się jakichkolwiek niepotrzebnych opóźnień. Po trzecie, skarżący złożył skargę w dniu 6 sierpnia 2019 r. a więc dzień po upływie terminu trzydniowego wyznaczonego w piśmie z dnia 17 lipca 2019 r., a więc bez uwzględnienia, że organ może oczekiwać na pisemną wypowiedź strony. Nie ulega przy tym wątpliwości, że tylko skarżący mógł już 6 sierpnia 2019 r. posiadać wiedzę czy będzie się wypowiadał w sprawie przed wydaniem rozstrzygnięcia końcowego. Takiej wiedzy nie posiadał organ. W konsekwencji, nawet mając na uwadze fakt wpłynięcia skargi wcześniej (6 sierpnia 2019 r.) niż data wydania decyzji kończącej postępowanie (13 sierpnia 2019 r.), w okolicznościach sprawy niniejszej nie sposób przypisać organowi bezczynności ani działania przewlekłego. W dacie bowiem wpływu skargi nie upłynął jeszcze termin niezwłocznego załatwienia sprawy, zaś upływ ponad miesiąca od daty wpływu wniosku był w okolicznościach tej konkretnej sprawy usprawiedliwiony i nie stanowił ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania. Tym samym skarga w sprawie niniejsze nosi cechy bezzasadności jako przedwczesna, bo wniesiona w momencie gdy nie upłynął termin załatwienia sprawy. Nadto, celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do załatwienia sprawy przez organ, a celem zarzutu przewlekłości jest kontrola działania organu z punktu widzenia zachowania terminów ustawowych na załatwienie sprawy. Podstaw do istnienia uchybień w tym przedmiocie w sprawie niniejszej sąd nie stwierdza, co powoduje konieczność oddalenia skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).