II SAB/Bk 87/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Starosty Łomżyńskiego w przedmiocie zmiany i przekształcenia działki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J. G. pismem z 11 czerwca 2024 r. wniósł do sądu administracyjnego skargę na działania podjęte przez Starostwo Powiatowe w Łomży polegające na zmianie i przekształceniu jego działki nr [...] o powierzchni 0,20 ha obręb B., na dwie działki nr [...] o powierzchni 0,0623 ha i nr [...] o powierzchni 0,1490 ha. Zarządzeniem z 30 sierpnia 2024 r. sąd zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie, czy w związku z pismem Starosty Łomżyńskiego z 14 czerwca 2024 r. podtrzymuje skargę na jego działania w przedmiocie przekształcenia ww. działki na skutek prowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, czy precyzuje skargę jako skargę na bezczynność Starosty Łomżyńskiego w przedmiocie zmiany ewidencji gruntów i budynków, o którą wnioskował skarżący w piśmie z 26 kwietnia 2024 r. – w terminie 7 dni pod rygorem, że brak sprecyzowania skargi w wyznaczonym terminie skutkować będzie potraktowaniem jej jako skargi na działalnie Starosty. W odpowiedzi skarżący, reprezentowany przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu wyjaśnił, że precyzuje skargę jako skargę na bezczynność Starosty Łomżyńskiego w przedmiocie zmiany ewidencji gruntów i budynków, o którą wnioskował w piśmie z 26 kwietnia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 12 września 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu zobowiązania, skarżący w piśmie z 27 września 2024 r. wskazał, że pismo z dnia 11 czerwca 2024 r. opisane na wstępie, powinno zostać potraktowane przez organ jako ponaglenie w załatwieniu sprawy i przekazane według właściwości do organu wyższego stopnia – w związku z czym wniósł o zobowiązanie organu do przekazania tego pisma według właściwości, ewentualnie o rozpatrzenie skargi, jako skargi na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, do złożenia której nie jest wymagane złożenie ponaglenia a informacja została udzielona z przekroczeniem 14-dniowewgo terminu, w sytuacji uznania, że informacja, której żądał skarżący, była informacją publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści ww. przepisów wynika zatem, że uprzednie wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi niezbędny warunek skutecznego złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Wobec powyższego, skarżący został wezwany do złożenia dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia do załatwienia sprawy, pod rygorem odrzucenia skargi. Brak wniesienia ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność musi bowiem skutkować jej odrzuceniem, jako wniesionej bez wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty złożył do organu wyższego stopnia ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. Nie wynika to również z pisma z 27 września 2024 r., w którym wskazywał aby jako ponaglenie potraktować pismo z 11 czerwca 2024 r., zakwalifikowane przez organ jako skarga. Sąd pragnie wskazać, że taka kwalifikacja stanowiłaby w istocie pominięcie powołanych wyżej przepisów w tym zakresie. Należy zatem uznać, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. nie został w sprawie spełniony (por. wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., II OSK 2203/20, dostępny w CBOSA). Tym samym należało przyjąć, że skarżący nie spełnił przesłanki formalnej do wniesienia skargi na bezczynność Starosty. Brak wniesienia do organu wyższego stopnia ponaglenia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, czyni skargę niedopuszczalną. Jednocześnie sąd zwraca się do Starosty Łomżyńskiego o potraktowanie pisma z 11 czerwca 2024 r. zatytułowanego "skarga", jako ponaglenia na niezałatwienie sprawy, zgodnie z wnioskiem skarżącego zawartym w piśmie z 27 września 2024 r. i przekazanie zgodnie z właściwością – do organu wyższego stopnia. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.