II SAB/Bk 89/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w M. w przedmiocie usunięcia drzewa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Z pisma skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 12 września 2013 r. wynika, że J. M. kwestionuje działalność Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w M. w zakresie drzewa rosnącego przy jego bloku i szkód, jakie z tego powodu zostały spowodowane. W odpowiedzi na skargę Spółdzielnia wniosła o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Pismo skarżącego zakwalifikowane zostało jako skarga na bezczynność Spółdzielni w przedmiocie usunięcia drzewa. Skarga ta jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest zatem dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ww. ustawy procesowej zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Powodem niedopuszczalności skargi złożonej w tej sprawie jest to, że spółdzielnia mieszkaniowa nie jest organem administracji publicznej. Spółdzielnia mieszkaniowa działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. nr 188, poz. 1848 ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1116 ze zm.) i jest dobrowolnym zrzeszeniem osób fizycznych, które w tej formie organizacyjnej zmierza do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swoich członków i ich rodzin oraz potrzeb gospodarczych, kulturalnych, oświatowych i innych społecznych potrzeb jej członków. Zgodnie z art. 3 Prawa Spółdzielczego, majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków. Nie jest to zatem mienie państwowe, komunalne, ani też korporacji (instytucji) publicznoprawnej. Spółdzielnie mieszkaniowe nie są organami państwowymi lub samorządowymi albo innymi podmiotami sprawującymi w ich imieniu funkcje publiczne (zob. uchwała NSA z 11 kwietnia 2005 r. I OPS 1/05, ONSAiWSA 2005/4/63). Nie ulega zatem wątpliwości, że spółdzielnia mieszkaniowa nie jest organem administracji publicznej. Nie jest również podmiotem powołanym z mocy prawa lub na podstawie porozumienia do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Jako, że sprawa, której dotyczy skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.