II SAB/Bk 90/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w przedmiocie nieprzekazania odwołania do organu wyższej instancji 1. zobowiązuje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. do przesłania w terminie 7 dni od dnia zwrotu akt organowi złożonego przez skarżącego odwołania z dnia [...] maja 2017r. do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na rzecz skarżącego A. K. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. Pan Artur W. K. wskazał, że w dniu [...] maja 2017 r. otrzymał propozycję pracy będącą w istocie decyzją o zwolnieniu go ze służby jaką pełnił w Izbie Celnej w B. na stanowisku młodszego eksperta Służby Celnej w stopniu rewidenta celnego. Wskazał, że propozycję zatrudnienia z powodu przyczyn ekonomiczno prawnych przyjął lecz jednocześnie w dniu [...] maja wniósł odwołanie. Odwołaniu temu organ nie nadał biegu, poinformował go jedynie na piśmie, że odwołanie od złożonej mu propozycji nie przysługuje. W odpowiedzi na zażalenie złożone do Szefa Krajowej Administracji otrzymał kolejne pismo, ze stanowisko Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. jest prawidłowe i zgodne z prawem. W związku z tym, że propozycja zatrudnienia zwalnia go ze służby i pozbawia go statusu funkcjonariusza jest ona decyzją administracyjną i jego odwołaniu winny być nadany dalszy bieg. Wniósł o stwierdzenie bezczynności organu i nakazanie Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej przesłania odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, ewentualnie do zobligowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. do jego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zdaniem Dyrektora składane w oparciu o art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2016, poz. 1948) propozycja zatrudnienia nie jest decyzja o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skargę Sąd uznał za uzasadnioną. W sprawie jest poza sporem, że w odpowiedzi na odwołanie wniesione przez skarżącego w dniu [...] maja 2017 r. od otrzymanej przez niego propozycji pracy z dnia 1[...]6 maja 2017 r., która w ocenie skarżącego jest jednocześnie decyzją o zwolnieniu go ze służby w służbie Celno Skarbowej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. poinformował skarżącego, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują trybu odwoławczego od złożonej propozycji. Tym samym wniesione odwołanie nie podlega rozpoznaniu na zasadach określonych w art. 133 kpa z uwagi na fakt, iż składana funkcjonariuszowi na podstawie powyższej ustawy propozycja nie ma charakteru decyzji. W istocie więc organ I instancji przesądził o niedopuszczalności odwołania co uczynił z naruszeniem art. 134 kpa. Stosownie do treści tego artykułu o dopuszczalności lub niedopuszczalności odwołania rozstrzyga organ odwoławczy w tym przypadku Szef Krajowej Administracji Skarbowej. W sytuacji gdy w wyniku oceny warunków dopuszczalności odwołania podmiotowych lub przedmiotowych dojdzie do stwierdzenia, że odwołanie jest niedopuszczalne należy wydać postanowienie o stwierdzeniu jego niedopuszczalności, od którego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie przekazując odwołania organowi II instancji organ pozostaje w bezczynności, co uzasadniało rozstrzygnięcie o treści wskazanej w pkt I i II sentencji wyroku. Z uwagi na fakt, iż bezczynności wynikła z błędnej interpretacji przepisów prawa Sad stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tych też względów Sąd orzekł stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 i § 1 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jednocześnie o kosztach postępowania w myśl art. 200 i 205 § 1 tej ustawy z związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015, poz 1800).