II SAB/Bk 90/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Burmistrza Tykocina w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej W. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. , W. S. (dalej: "skarżąca") wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza Tykocina w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Pismem z 18 maja 2026 r. (k. 33 akt sądowych) skarżąca cofnęła skargę oraz wniosła o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest co do zasady dla sądu wiążące. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2017 r., I OSK 3/07, CBOSA). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie ww. przepisu Sąd w pkt 1 sentencji umorzył postępowanie sądowe. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 sentencji na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.