II SAB/Bk 93/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko sędzia NSA Mieczysław Markowski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o wyłączenie od orzekania w sprawie sędzi Anny Sobolewskiej - Nazarczyk w sprawie ze skargi K. K., E. C. i S. M. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę P. w przedmiocie zaniechania i niezakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego uchylenia, zmiany i stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi – w przedmiocie zmniejszonej wielkości powierzchni działki p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędzi Anny Sobolewskiej - Nazarczyk od orzekania w sprawie niniejszej W piśmie z dnia 6 maja 2016 r. zatytułowanym "Zażalenie" i zawierającym kilka żądań, skarżący K. K. wniósł między innymi o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej sędziego sprawozdawcy Anny Sobolewskiej – Nazarczyk i "de facto całego składu orzekającego" ze względu "na ich pseudobezstronność". Jak wskazał "całemu składowi sędziowskiemu" zarzucił bezprawie, arogancję, ignorancję nie tylko przepisów prawa (wszelkiego prawa procesowego), osób, mienia (prawo materialne), ale przede wszystkim powagę piastowanego stanowiska i de facto anarchię. Wnioskowana do wyłączenia sędzia złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że między nią a żadną ze stron w sprawie niniejszej nie zachodzi okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności, jak też nie istnieje okoliczność wyłączenia jej z mocy ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania do bezstronności sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy. Nadto orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony. Także, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, niewłaściwa postawa sędziego, wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie czy też, w ocenie strony, wydawanie przez niego orzeczeń z naruszeniem przepisów prawa. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 1 października 2014 r. w sprawie II OZ 1008/14 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA) wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Nie może tym samym służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia. W szczególności nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo. Podobnie, subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że argumentacja wniosku skarżącego nie wskazuje na istnienie po stronie wnioskowanej do wyłączenia sędzi okoliczności mogących budzić wątpliwości co do jej bezstronności w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutów o, zdaniem strony, naruszaniu przepisów prawa procesowego i materialnego nie może co do zasady skutkować wyłączeniem sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jako tego, który utracił przymiot bezstronności. Rozpatrywanie zarzutów dotyczących naruszenia prawa (procesowego i materialnego) odbywa się w trybie zaskarżenia orzeczenia do sądu wyższej instancji. Ogólne zarzuty licznych naruszeń prawa wskazane we wniosku o wyłączenie sędziego nie mogą być automatycznie podstawą twierdzenia, że mamy do czynienia z iudex suspectus. Z analizy akt sprawy niniejszej wynika, że sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk wydała w tej sprawie kilka postanowień, w tym odmiennie niż skarżący i jednocześnie wnioskodawca niniejszego postępowania wpadkowego oceniła fakt przedłożenia pełnomocnictwa do występowania przez niego w sprawie niniejszej w imieniu innej współskarżącej. Orzeczenia te podlegały zaskarżeniu, o czym strony były pouczane. Również z wyjaśnień złożonych przez sędzię na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. nie wynika, by zachodziły przesłanki jej wyłączenia z mocy ustawy (art. 18 § 1 p.p.s.a.), jak też okoliczności podważające jej bezstronność w rozpoznaniu sprawy niniejszej. Wniosek zgłoszony przez skarżącego w piśmie z dnia 6 maja 2016 r. mógł być rozpoznany wyłącznie w zakresie żądania wyłączenia sędzi Anny Sobolewskiej – Nazarczyk, bowiem nie został w sprawie niniejszej wyznaczony do jej rozpoznania żaden inny, szerszy skład orzekający. Ze wskazanych powyżej względów na podstawie art. 19 i art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.