II SO/Bk 10/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 04 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z nieprzekazaniem do sądu skargi w terminie w sprawie o nakazanie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu [...] czerwca 2007 r. K.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na bezczynność pracowników P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w związku z nieprzekazaniem Sądowi w terminie 30 dni skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. Skarżąca podała, iż dnia [...] listopada 2006 r. jako strona postępowania wniosła skargę za pośrednictwem wyżej wymienionego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Skarga ta dotyczyła poświadczenia nieprawdy w uzasadnieniu decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w sprawie o nakazanie wykonania określonych robót budowlanych. W tym stanie rzeczy skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na wniosek P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, iż w dniu [...] listopada 2006 r. do organu wpłynęło podanie K. S. z dnia [...] listopada 2006 r. w sprawie wydania kserokopii protokołu oględzin z dnia [...] maja 2006 r. - będące oryginałem - z podpiętą pod spodem kserokopią skargi z dnia [...] listopada 2006 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z kserokopią szkicu zabudowy działki i kserokopią mapy sytuacyjnej - bez oryginalnego podpisu skarżącej. W dnia [...] grudnia 2006 r. udzielono K. S. odpowiedzi na pismo dotyczące wydania kopii protokołu, natomiast kserokopię skargi skierowanej do WSA w B. potraktowano jako informację przekazaną do wiadomości organowi o złożeniu skargi, oczekując na ewentualne przekazanie jej oryginału przez Sąd. W tym miejscu wskazano, iż w 2006 r. w organie nadzoru budowlanego prowadzone były i inne postępowanie administracyjne z wniosku K. S. (łącznie zarejestrowano 9 spraw), w których stroną była w/w i we wszystkich przypadkach pisma składane do organu nie stanowiły kserokopii i były opatrzone oryginalnym podpisem. Odnosząc się natomiast do złożonej obecnie skargi z dnia [...] czerwca 2007 r. na bezczynność organu podano, iż akta sprawy w całości zostały przekazane do WSA w dniu [...] lipca 2007 r. wraz z odpowiedzią na skargę z dnia [...] listopada 2006 r. wywiedzioną na decyzję ostateczną z dnia [...] października 2006 r. Nr [...]. Końcowo podniesiono, iż nie udzielenie odpowiedzi na kserokopię skargi nie jest przeoczeniem, ani przeterminowaniem organu a jedynie przekonaniem, że oryginał został skierowany bezpośrednio do Sądu, stąd też skarga na bezczynność organu jest nieuzasadniona. Na tej podstawie organ wniósł o oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą p.p.s.a., organ za którego pośrednictwem wnosi się skargę do Sądu, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do wskazanych wyżej obowiązków Sąd może, na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (55 § 1 p.p.s.a.) Powyższe sformułowanie oznacza, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. unormowanie przewiduje zatem finansowe dolegliwości dla organu administracji publicznej, jeśli obowiązek z art. 54 § 2 nie jest przez ten organ wykonywany, czy też jest wykonywany po terminie, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Przepis ten przewiduje zatem środek dyscyplinujący i represyjny. Skutki zaniedbania pracownika organu administracji publicznej obciążają tylko ten organ. W przedmiotowej sprawie przekroczenie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie było przedmiotem sporu. Wystąpiła zatem przesłanka uzasadniająca wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Należy jednakże zwrócić uwagę na to, iż omawiany przepis nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny, w każdej sytuacji, gdy zawnioskuje o to strona skarżąca. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (wyrok WSA z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, LEX nr 202885). Rozstrzygając wniosek o wymierzenie grzywny w pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżony organ dopełnił obowiązek przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi przed rozpatrzeniem tego wniosku przez Sąd. Wniosek o wymierzenie grzywny zdyscyplinował zatem skutecznie organ administracji publicznej, tj. doprowadził do wykonania ustawowego obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Sąd w niniejszej sprawie uwzględnił i dał wiarę wyjaśnieniom organu administracji publicznej, co do przyczyn uchybienia terminowi przekazania akt sprawy do Sądu. W pewnym też stopniu do zaniedbania obowiązku przesłania akt w terminie przyczynił się fakt złożenia przez skarżącą kserokopii skargi bez oryginalnego podpisu podpiętej do innego pisma, co faktycznie mogło rodzić przekonanie, iż stanowi ono jedynie informację o jej skierowaniu do sądu. Okoliczność ta oczywiście nie może obciążać w jakikolwiek sposób wnoszącego pisma, niemniej jednak w ocenie Sądu winna być brana pod uwagę przy wymiarze omawianej grzywny. Trudno również przyjąć, iż zaniedbanie obowiązku przesłania skargi w terminie było zamierzone przez organ skarżony. Ponadto, co jest w sprawie istotne sankcja przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest dolegliwością związaną z samym niewykonaniem obowiązku przekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dla wymierzenia tej sankcji nie może mieć znaczenia przewlekłość załatwienia sprawy w toku postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd postanowił oddalić wniosek na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.