II SO/Bk 10/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata sprawy ze skargi A. M. M. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. , A. M. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie posiada stałych dochodów, a utrzymuje się z pracy dorywczej. Z tego tytułu uzyskuje dochód w kwocie około 900 zł. Ponadto skarżący nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca z uzyskanych dochodów wydaje 600 zł, na koszty wynajęcia stancji. Pozostała kwota przeznaczana jest na zakup żywności i innych niezbędnych potrzeb bytowych (k. 2-3). Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż jego miesięczny dochód z tytułu dorywczej pracy to kwota około 900 zł, z czego skarżący 600 zł przeznacza na wynajęte mieszkanie. Skarżący nie posiada żadnego majątku i przedmiotów wartościowych. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.