II SO/Bk 15/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. U. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi U. S. K. w B. w związku z nie przekazaniem sądowi skargi na bezczynność Dyrektora U. S. K. w B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie 2. zwrócić A. U. uiszczony wpis sądowy w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych). W dniu [...] czerwca 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek A. U. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi U. S. K. w B. w związku z nie przekazaniem sądowi skargi na bezczynność Dyrektora U. S. K. w B. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Skarżący cofnął wniosek, wobec wykonania przez Dyrektora U. S. K. w B. obowiązków wynikających z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.) oraz pisemne wyjaśnienie przyczyn bezczynności i uchybienia obowiązkowi przekazania w terminie akt do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270.), zwanej dalej "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponadto stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a w sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia przedmiotowego wniosku, wobec czego jego cofnięcie należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Cofnięcie wniosku skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.