II SO/Bk 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ż. i J. Ż. o wymierzenie kary grzywny organowi administracji, który nie wywiązał się z obowiązku prawnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę J. Ż. Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. E. Ż. i J. Ż. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o wymierzenie kary grzywny organowi administracji, który nie wywiązał się z obowiązku prawnego wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia 4 marca 2010 r. wezwano J. Ż. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis ww. zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 8 marca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru z podpisem żony - k. 31). W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął w dniu 15 marca 2010 r. skarżący J. Ż. nie podpisał skargi. Z kolei pismem z dnia 10 marca 2010 r. E. Ż. poinformowała Sąd, że usunięcie opisanego braku formalnego skargi nie jest możliwe, albowiem jej mąż J. Ż. wyjechał za granicę, dlatego też zmuszona jest sama kontynuować wszczęte postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Takimi wymogami są m. in. podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z przepisem art. 58 §1 pkt 3 tej ustawy sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący J. Ż. mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach, nie usunął braku formalnego skargi w postaci braku podpisu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i §3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.