II SO/Bk 20/17

PostanowienieWSA w Białymstoku2017-06-06

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłków z pomocy społecznej jest zasadny, czy też postępowanie w tym zakresie powinno zostać umorzone z uwagi na ustawowe zwolnienie od kosztów?
Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłków z pomocy społecznej podlega umorzeniu, ponieważ zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a PPSA, strona w takich sprawach jest ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie musi zatem ubiegać się o zwolnienie, gdyż przysługuje jej ono z mocy prawa, co czyni postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
M. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz pokrycia kosztów stawiennictwa sądowego, wskazując na trudną sytuację materialną rodziny. Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie zasiłków z pomocy społecznej. Referendarz sądowy WSA w Białymstoku rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłków z pomocy społecznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. , M. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i pokrycie kosztów stawiennictwa sądowego podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Aktualnie rodzina pozostają bez jakichkolwiek źródeł dochodów, z uwagi na odmowę przyznania pomocy społecznej przez GOPS. Wnioskodawczyni utrzymuje się jedynie ze sprzedaży mienia oraz sporadycznych prac dorywczych. Skarżąca posiada dom o powierzchni około [...] m 2 oraz nieruchomość pod tym domem o powierzchni [...] ha, a także [...] ha lasu. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podniosła, iż pożyczki od znajomych i rodziny urosły do kwoty 12.000 zł, zaś podatek od gruntu wynosi 327 zł i ciągle rośnie, bo nie jest regulowany. Pozostałe wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna – 160 zł, gaz – 50 zł/2 miesiące, opał – 2.500 zł rocznie. Skarżąca nie posiada środków na zaspokojenie podstawowych potrzeby bytowych, w tym kosztów leczenia i rehabilitacji (k. 2-4). Zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy zasiłków lub świadczeń z pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Końcowo podnieść należy, iż zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl natomiast art. 211 w/w ustawy koszty sądowe obejmują opłaty sądowe (wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków. Koszty zaś stawiennictwa strony nie mieszczą się w żadnej z tych kategorii. Ponadto należy podnieść, iż stawiennictwo na rozprawę w sądzie administracyjnym nie jest obowiązkowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło