II SO/Bk 22/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Starosty W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Starostą W. a Starostą O. w przedmiocie udzielenia pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i kontynuowanie nauki. p o s t a n a w i a: uznać się rzeczowo niewłaściwym i sprawę przekazać Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Starosta W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wniosek o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą O., w sprawie dotyczącej udzielenia pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i kontynuowanie nauki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z treści art. 15 § 1 pkt 4 w/w ustawy wynika zaś, że rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o których mowa w art. 4 należy do właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro więc wyłącznie właściwym do rozpoznania sporów kompetencyjnych między organami jednostek samorządu terytorialnego jest Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wniosek należało przekazać według właściwości. Dlatego też, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.).