II SO/Bk 22/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r. sprawy z wniosku L. P. H. Sp. z o.o. sp. k. w W. o wymierzenie grzywny P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi całości akt postępowania administracyjnego w sprawie sygn. akt [...] dotyczącej eksploatacji urządzeń i instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i monitorowania składowiska odpadów. p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny , W piśmie procesowym z dnia 11 maja 2016 r. L. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. wniosła o zobowiązanie organu – P. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B., do przekazania sądowi całości akt postępowania, zakończonego wydaniem protokołu z kontroli nr [...], na podstawie którego wydane zostały zaskarżone w sprawie [...] zarządzenia pokontrolnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. W związku z nieprzekazaniem całości akt postępowania wniesiono o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku podano, że do sądu organ przekazał: zarządzenie pokontrolne, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę. Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 r. organ złożył kilka kolejny dokumentów związanych z kontrolą zakończoną przedmiotowym protokołem z kontroli. Nie przekazano nadal całości akt postępowania, choć jak stwierdził pełnomocnik organu, akt liczą trzy segregatory dokumentów. Zdaniem strony skarżącej akta sprawy stanowią wszystkie dokumenty zebrane przez organ w toku kontroli, począwszy od zawiadomienia skarżącego o zamiarze przeprowadzenia kontroli, aż do wydania kwestionowanych zarządzeń. Nadto zarzucono, że akta kontroli prowadzone były w formie zbioru nienumerowanych dokumentów wpiętych do segregatora. Akta prowadzone więc były w sposób stwarzający wątpliwości co do kompletności i integralności zgromadzonego materiału. Każdy dokument można było bowiem swobodnie wyjąć z segregatora. Można też było wypiąć dodatkowe dokumenty w każdym czasie i w dowolnym miejscu akt. Z uwagi na brak numeracji aktualnie nie jest możliwe stwierdzenie, które dokumenty stanowiły postawę do sporządzenia protokołu z kontroli oraz kwestionowanych zarządzeń pokontrolnych. Organ w odpowiedzi na wniosek podał, że w piśmie z dnia 3 lutego 2016 r. przekazano odpowiedź na skargę Spółki na zarządzenie pokontrolne z dnia [...] sierpnia 2015 r. Do odpowiedzi na skargę dołączono protokół kontroli nr [...], kwestionowane zarządzenie pokontrolne wydane na podstawie przedmiotowego protokołu oraz pismo przekazujące protokół kontrolowanemu. W dniu 15 lutego 2016 r. wpłynęło do organu wezwanie sądu do uporządkowania chronologicznego akt, połączenia kart w sposób trwały i ich ponumerowania. W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia 16 lutego 2016 r. przekazał sądowi następujące dokumenty: wezwanie z 9 lipca 2015 r. do udziału w kontroli; protokół kontroli nr [...] o sygnaturze [...]; pismo organu z 17 lipca 2015 r. w sprawie przekazania protokołu kontroli podmiotowi kontrolowanemu; zarządzenie pokontrolne z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...]; pismo Spółki z 11 września 2015 r. w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa; odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] października 2015 r.; wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. Nadto wypełniając zobowiązanie Sądu z rozprawy administracyjnej, która odbyła się 21 kwietnia 2016 r. organ w piśmie z dnia 6 maja 2016 r. przekazał dokumentację dotyczącą dwóch postępowań kontrolnych prowadzonych w roku 2014 oraz z kontroli przeprowadzonej w 2015 r. stanowiącej przedmiot niniejszej skargi a także część najistotniejszych dokumentów z dwóch postępowań wszczętych na podstawie ustaleń kwestionowanej kontroli. Na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r. dopuszczono dowód z akt sądowych [...] na okoliczność czy był składany przez Spółkę wniosek o uzupełnienie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie kwestionuje, by jej skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana Sądowi z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a, ale - zdaniem strony skarżącej - organ nie wypełnił swoich obowiązków, gdyż wraz ze skargą i odpowiedzią na nią nie przekazał wszystkich akt administracyjnych niezbędnych do rozpoznania sprawy. Jak wynika z akt sprawy o sygn. [...] akta sprawy były kilkakrotnie uzupełniane i w konsekwencji w dniu [...] września 2016 r. Sąd wydał wyrok oddalający skargę, co oznacza, że uznał przedstawioną dokumentację za wystarczającą do rozpoznania sprawy W ocenie Sądu wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie można podważać okoliczności, iż Sąd w sprawie [...] nie orzekał na podstawie akt administracyjnych, niezbędnych do rozpoznania złożonej skargi. Kwestia ta mogłaby zostać ewentualnie podniesiona w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, którą – jak wynika z akt sprawy [...] – strona skarżąca złożyła. Bowiem dopiero wtedy Naczelny Sąd Administracyjny mógłby ocenić, czy przedłożone akta administracyjne są wystarczające do rozpoznania sprawy i oceny legalności zaskarżonego aktu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ nie uchybił obowiązkowi przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, w związku z czym wniosek strony skarżącej nie jest uzasadniony. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.