II SO/Bk 3/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie postanowienia z dnia 07 lutego 2013 roku w sprawie sygnatura akt II SO/Bk 3/13 w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Marszałka Województwa P. w przedmiocie wypłaty zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a - sprostować oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia z dnia 07 lutego 2013 roku wydanego w sprawie niniejszej w ten sposób, że zwrot "na decyzję Wojewody P." zastąpić słowami "na decyzję Marszałka Województwa P.". Postanowieniem z dnia 07 lutego 2013 r. wydanym w sprawie niniejszej, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał R. Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja, komparycja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w komparycji postanowienia z dnia 07 lutego 2013 r. omyłkowo określił organ administracji wydający decyzję jako Wojewodę P. zamiast Marszałka Województwa P., co wynika z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy ppf – rubryka nr 3.4 (k. 12), wniosku o sprostowanie postanowienia (k. 35) oraz pisma pełnomocnika skarżącego (k. 39). Wobec oczywistej omyłki należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.