II SO/Bk 30/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2014 r. zażalenia A. Z. na postanowienie z dnia 22 lipca 2014 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy orzekających w WSA w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne i instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji wodno - kanalizacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie A. Z. wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 lipca 2014 r. oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2014 r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków formalnych przedmiotowego zażalenia poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku doręczono wnioskodawcy w dniu 25 sierpnia 2014 r. (k. 51). Termin do uzupełnienia braku formalnego mijał zatem w poniedziałek 1 września 2014 r. Do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony brak formalny zażalenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora w dniu 27 sierpnia 2014 r. ) wskazał, że wezwanie jest nieuprawnione i prawnie chybione, gdyż przedmiotowa sprawa jest sprawą wpadkową. Zaznaczył, że WSA w Olsztynie nie prowadził merytorycznego postępowania w sprawie, prowadził je natomiast pod kątem proceduralnym. W związku z tym WSA w Olsztynie nie ustalił do tej pory stron postępowania. O wadliwości ww. wezwania, zdaniem skarżącego, świadczy również fakt, że jest on jedyną osobą uprawnioną do zaskarżania postanowienia WSA w Białymstoku o wyłączeniu sędziów i referendarzy WSA w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. – zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony, a więc także do zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Wskazać przy tym należy, że liczba odpisów zażalenia (pisma procesowego) jest zależna od liczby pozostałych stron uczestniczących w postępowaniu. W uchwale 7 sędziów z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 NSA (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.,s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Uzasadnienie tej uchwały wskazuje, że tak samo należy traktować niedołączenie przez stronę odpisów każdego pisma procesowego, w tym również z mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenia. NSA wywiódł, że wymóg złożenia odpisu skargi (zażalenia) wiąże się z oczywistym w kontradyktoryjnym postępowaniu sądowym prawem drugiej strony oraz innych uczestników postępowania do zaznajomienia się z pismem i z prawem udzielenia na nie odpowiedzi, a więc umożliwieniem pozostałym stronom postępowania zajęcia własnego stanowiska odnośnie twierdzeń i wniosków oraz żądań, wynikających ze złożonej skargi (zażalenia). W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi – art. 32 p.p.s.a. W sprawach o charakterze wpadkowym, co do zasady, stronami są te same podmioty co w postępowaniu głównym. Wyjątek stanowi regulacja zawarta w art. 252 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którą postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Przenosząc te ogólne uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że z uwagi na to iż wniesione zażalenie nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 p.p.s.a,. należało wezwać wnioskodawcę do nadesłania - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - brakującego egzemplarza odpisu zażalenia dla organu. Wnioskodawca nie jest bowiem jedyną stroną postępowania wpadkowego dotyczącego wyłączenia sędziów. Stroną tego postępowania jest także organ administracji publicznej, któremu także doręczono postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy. Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego zażalenia. Biorąc to pod uwagę, uznać należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia zażalenia, o której mowa art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.