II SO/Bk 36/14

PostanowienieWSA w Białymstoku2014-10-08

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której miesięczne dochody wynoszą 1.789,17 zł netto, a miesięczne wydatki około 1.360 zł, posiadająca dodatkowo dom i mieszkanie, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać ustanowienie doradcy podatkowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, ponieważ posiadane przez skarżącą dochody (1.789,17 zł netto miesięcznie) i majątek (dom i mieszkanie) pozwalają na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Po odliczeniu wydatków (ok. 1.360 zł miesięcznie) pozostaje kwota ponad 400 zł, która jest wystarczająca do uiszczenia kosztów sądowych i ewentualnych kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca A. Cz. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wskazała, że jej miesięczne dochody z emerytury i renty socjalnej wynoszą łącznie 1.789,17 zł netto, a miesięczne wydatki około 1.360 zł. W skład majątku rodziny wchodzi dom i mieszkanie. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że sytuacja materialna skarżącej pozwala na pokrycie kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. Cz. p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. A. Cz. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego (k. 2). Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z pełnoletnią córką A. Ch. Źródło miesięcznego utrzymania dwuosobowej rodziny stanowi emerytura skarżącej w wysokości 1.503,01 zł oraz renta socjalna córki w kwocie 503 zł. W skład majątku rodziny skarżącej wchodzi: dom o powierzchni [...] m² położony na działce o powierzchni [...] m2 oraz mieszkanie w bloku o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnego innego majątku czy też oszczędności (k. 2-3). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 26 września 2014 r. A. Cz. przedstawiła szczegółowe wyliczenia powierzchni poszczególnych pomieszczeń w domu oraz wskazała, iż nie posiadają z córką samochodów osobowych. Doprecyzowała również, iż jej emerytura netto wynosi 1.260,17 zł, natomiast renta socjalna córki wynosi 529 zł. Skarżąca oświadczyła, że wydatki miesięczne rodziny stanowią: koszty zakupu żywności na dwie osoby – 800 zł, telewizja kablowa – 42 zł, telefon – 31,19 zł, energia elektryczna za dwie nieruchomości – łącznie 112,42 zł, gaz – 22,48 zł, podatki za nieruchomości - 203 zł rocznie jak wynika z przedstawionych dokumentów (17 zł/m-c), bilet miesięczny córki na komunikację miejską – 40 zł oraz czynsz za mieszkanie 294 zł (k. 26). Do oświadczenia skarżąca dołączyła dokumenty potwierdzające uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki (k. 28-34). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w związku z tym uzasadniona jest pomoc Państwa. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie sytuacja materialna A. Cz. uzasadnia tezę, iż jest ona w stanie pokryć koszty sądowe w niniejszej sprawie oraz koszty ustanowienia doradcy podatkowego. W złożonym oświadczeniu A. Cz. wykazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe razem z córką, a wysokość miesięcznych dochodów jej rodziny wynosi 1.789,17 zł netto (k. 30,34)). Miesięczne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem rodziny wnioskodawczyni wynoszą łącznie około 1.360 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o powierzchni [...] m² położony na działce o powierzchni [...] m2 oraz mieszkanie w bloku o powierzchni [...] m2. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, iż posiadanie przez rodzinę skarżącej stałego źródła dochodu w wysokości 1.789 zł w połączeniu z wykazanymi wydatkami, które kształtują się na poziomie około 1.360 zł i posiadanym majątkiem nie pozwalają na przyznanie A. Cz. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy. Posiadane dochody są wystarczające do pokrycia kosztów sądowych oraz do poniesienia innych ewentualnych kosztów postępowania. Skarżącej bowiem po rozliczeniu przedstawionych wydatków zostaje miesięcznie jeszcze kwota ponad 400 zł. W tym stanie rzeczy uiszczenie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych nie doprowadzi do powstania niedostatku w utrzymaniu jej rodziny, a przeciwnie mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawczyni. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość dochodu dwuosobowej rodziny i wyszczególnione wydatki oraz posiadany majątek pozwalają na stwierdzenie, iż A. Cz. jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztu ustanowienia pełnomocnika. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło