SA/Bk 1006/03
WyrokWSA w Białymstoku2004-01-21
Skład orzekający: Sędzia NSA J. Orzel, Sędzia NSA W. W. Kędzierski, Asesor sądowy U. B. Rymarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy pełnomocnika strony, który jest adwokatem, stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, jeśli choroba uniemożliwiła mu wykonanie czynności procesowej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy pełnomocnika strony, będącego adwokatem, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jeśli choroba była nagłą przeszkodą uniemożliwiającą wykonanie czynności procesowej i nie pozwoliła na udzielenie substytucji. Organ odwoławczy nie zakwestionował dowodów niezdolności do pracy ani nie wyjaśnił okoliczności i rodzaju choroby, co czyni jego twierdzenie o możliwości udzielenia substytucji niezasadnym.Stan faktyczny
Spółka "T" Sp. z o.o. otrzymała decyzję Dyrektora UKS w B. i termin do złożenia odwołania upływał 13 czerwca 2003 r. Pełnomocnik spółki, adwokat A. W., który zajmował się stałą obsługą prawną spółki, nie złożył odwołania w terminie z powodu choroby (zwolnienie lekarskie od 12 do 17 czerwca 2003 r.). W związku z tym, pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, powołując się na chorobę. Izba Skarbowa w B. odmówiła przywrócenia terminu, uznając, że zaświadczenie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy, a pełnomocnik miał obowiązek zapewnić zastępstwo. Spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Izby Skarbowej w B. i orzekł, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu. Zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej kwotę 265 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Orzel, Sędzia NSA W. W. Kędzierski, Asesor sądowy U. B. Rymarska (spr.), Protokolant A. Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi "T" Spółki z o.o. w B. na postanowienie Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie stronie terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. orzeka, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej Spółki z o.o. "T" w B. kwotę 265,00 (dwieście sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu 30 maja 2003 r. sp. z o.o. "T" w B. otrzymała decyzję Dyrektora UKS w B. nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. określającą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 1999 r. do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie za w/w miesiąc. Termin do złożenia odwołania mijał spółce w dniu 13 czerwca 2003 r.
Decyzję w dniu 5 czerwca 2003 r. sp. z o.o"T" w B. przekazała adwokatowi A. W. z Firmy Adwokackiej "[...]", zajmującemu się stałą obsługą prawną tej spółki, wraz ze zleceniem sporządzenia od niej odwołania do Izby Skarbowej w B.
Czynności tej pełnomocnik nie dokonał w ustawowym terminie z powodu choroby (od dnia 12 czerwca do dnia 17 czerwca 2003 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim(. W tej sytuacji, w dniu 23 czerwca 2003 r., załączając stosowne dokumenty w postaci kserokopii zaświadczenia lekarskiego o czasowej niezdolności do pracy pełnomocnik spółki złożył wniosek, o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora UKS w oparciu o art. 162 ustawy Ordynacji podatkowej.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] (doręczonym w dniu [...] lipca 2003 r.), Izba Skarbowa w B. odmówiła stronie przywrócenia terminu do złożenia odwołania powołując się na to, że zaświadczenie lekarskie pełnomocnika o czasowej niezdolności do pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, oraz na obowiązki pełnomocnika do zapewnienia zastępstwa w wypadku przemijającej przeszkody, wynikające z art. 37a ustawy o adwokaturze.
W skardze wniesionej na postanowienie do Naczelnego S(du Administracyjnego pe(nomocnik spó(ki z o.o. "T" wnosi( o uchylenie powy(szego postanowienia Izby Skarbowej w B. zarzucając mu obrazę art. 162 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 37a ustawy o adwokaturze polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, iż zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu oraz, iż pełnomocnik będąc jednym ze wspólników Firmy Adwokackiej miał obowiązek zlecić sporządzenie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej innemu adwokatowi.
W odpowiedzi na skarg( Dyrektor Izby Skarbowej w B. wnosi
o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty z uzasadnienia postanowienia dodatkowo podnosząc, że w przedmiotowej sprawie, w złożonym wniosku
o przywrócenie terminu, pełnomocnik nie uprawdopodobnił braku swojej winy. Nie uwiarygodnił stosowną argumentacją swojej staranności, troskliwości i ostrożności
w prowadzonej czynności procesowej, nie przedstawił, iż starał się zapewnić należyte zastępstwo w celu prowadzenia spraw Spółki, nie uprawdopodobnił również, iż stan w jakim się znajdował oraz dolegliwości zdrowotne nie pozwoliły na wykonywanie czynności związanych z reprezentowaniem Spółki. Sam fakt niezdolności do pracy (zwolnienie lekarskie) pełnomocnika strony wykonującego zawód adwokata w sytuacji, kiedy okoliczności i rodzaj choroby nie były tego rodzaju, że uniemożliwiły udzielenie substytucji, nie może być równoznaczny
z uprawdopodobnieniem braku zawinienia w uchybieniu terminu, ponieważ nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez pełnomocnika
(np.: sporządzenia odwołania) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub osobę trzecią.
Wojewódzki S(d Administracyjny w Bia(ymstoku zwa(y(, co nast(puje:
Skarga jest uzasadniona.
Nie mo(na podzieli( stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w B., (e za(wiadczenie lekarskie przed(o(one przez pe(nomocnika spó(ki z o.o. "T"
o niezdolności do pracy w okresie 6 dni, powstałej na dzień przed upływem terminu do wniesienia odwołania, nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego
w uchybieniu terminu, pełnomocnik nie miał obowiązku wniesienia odwołania wcześniej przed zachorowaniem. Ustawa Ordynacja podatkowa przewiduje do wniesienia odwołania od decyzji określony termin i strona może dokonać tej czynności w ostatnim dniu tego terminu bez ujemnych dla siebie skutków. Jeżeli zaś w tym czasie zaszła przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie tej czynności, nie można czynić stronie zarzutu, że mogła czy powinna była czynności dokonać wcześniej i tym samym dołożyłaby szczególnej staranności, na którą zwraca uwagę Izba Skarbowa w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
Skoro przedstawione dowody niezdolno(ci do pracy nie zostały zakwestionowane przez organ odwoławczy, a okoliczno(ci i rodzaj choroby nie zostały wyja(nione w trakcie prowadzonego postępowania za niezasadne należy uzna( twierdzenie organu, że dolegliwo(ci zdrowotne i stan w jakim znajdował się pełnomocnik umożliwiały udzielenie substytucji. Twierdzenie takie nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Lekarz rodzinny
w za(wiadczeniu lekarskim wystawionym w dniu 12 czerwca 2003 r. w pozycji 12 "Wskazania lekarskie" wpisał symbol oznaczający, że chory powinien leże( nie wpisał przy tym numeru statystycznego choroby. Trudno więc stwierdzi(, czy uchybienie terminu spowodowane było nagłą chorobą, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nie można poczyta( za winę niedopełnienie przez stronę (pełnomocnika), jakiego( nadzwyczajnego wysiłku zagrażającego np. zdrowiu.
W związku z powyższym przy ponownym rozpatrywaniu wniosku należałoby ustali( okoliczno(ci i rodzaj choroby, która była przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej
w B.
Niezależnie od powyższego Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika skarżącej spółki, że kilkudniowa niedyspozycja zdrowotna pozbawiła pełnomocnika możliwości wykonywania zawodu, była przeszkodą przemijającą, o której mowa
w art. 37a ust. l ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (Dz. U.
z 2002 r. Nr 123 póz. 1058 z późn. zm.). Powoływanie się przez pełnomocnika,
w przedmiotowej sprawie na przepis, iż art. 37a ust. 2 w/w ustawy stanowiący,
iż dziekan, na piśmie, wyznacza zastępcę adwokata nie mającego czasowo lub trwale możliwości wykonywania zawodu oraz w wypadku skreślenia z listy adwokatów, uzna( nale(y za niew(a(ciwe.
Zasadniczym problemem spornym w sprawie jest, to czy choroba by(a nag(( przeszkod(, która nie pozwoli(a pe(nomocnikowi na wyr(czenie si( inn( osob(, a tym samym czy by(a okoliczno(ci( uzasadniaj(c( brak winy w uchybieniu terminu do zło(enia odwo(ania. Wobec powyższego spór o to czy w omawianej sprawie mia(y zastosowanie przepisy ust. 1 czy ust. 2 cytowanego art. 37a ustawy Prawo
o adwokaturze nale(y uzna( za drugorz(dny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stosując przepisy art. 145 (1 pkt. 1
lit. c) oraz ( 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia Izby Skarbowej w B.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w my(l przepisów art. 209 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło