SA/Bk 1122/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. W. Kędzierski, Sędzia NSA J. Orzel (spr.), Asesor WSA U. B. Rymarska, Protokolant A. Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi E. A. i J. A. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżących E. i J. A. kwotę 633,10 (słownie: sześćset trzydzieści trzy 10/100) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Urząd Skarbowy w B. P. decyzją z dnia [...] grudnia 2000 roku powołując przepisy art. 207, art. 21 § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.); art. 45 ust. 6, art. 27, art. 9 ust. 1, art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) określił E. i J. małżonkom A. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1994 r. w wysokości – 39.200 zł, zaległość podatkową w kwocie – 35.978,40 zł, wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji w wysokości – 95.014,50 zł. W uzasadnieniu podano, że w wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego okazało się, że podatnicy zaniżyli zeznany za 1994 rok dochód podlegający opodatkowaniu na skutek zawyżenia kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej przez J. A. Bezzasadnie zaliczono do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu wynagrodzenia za usługi informatyczne kwotę 9.100 zł oraz za usługi telekomunikacyjne i opłatę za najem mieszkania – 27.216,40 zł. Odwołując się od powyższej decyzji E. i J. A. kwestionowali zasadność wyłączenia poniesionych wydatków z kosztów uzyskania przychodu. Wskazywali na celowość poniesionych wydatków. Domagali się zmiany zaskarżonej decyzji i uznanie za koszty uzyskania przychodów przedmiotowych wydatków. Izba Skarbowa w B. decyzją z dnia [...]lutego 2001 roku utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając ustalenia i ich ocenę dokonaną przez Urząd Skarbowy w B. P. Skarżąc powyższą decyzję E. i J. A. zarzucali, że wydana ona została z obrazą przepisów prawa materialnego m.in. art. 70 Ordynacji podatkowej. Podnosili, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2000 r., czyli przed doręczeniem decyzji organu odwoławczego. Odpowiadając na skargę Izby Skarbowa w B. wnosiła o jej oddalenie nie podzielając argumentów skarżących o przedawnieniu zobowiązania podatkowego. Argumentowała, że decyzja organu I instancji została doręczona przed upływem 5-letniego terminu przedawnienia, a organ odwoławczy decyzję tą utrzymał w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w dniu 20 sierpnia 2002 r. W myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegała rozpoznaniu przed Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Zarzut skarżących dotyczący przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. jest uzasadniony. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ pierwszej instancji nie przerywa biegu terminu przedawnienia, o który, mowa w art. 70 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Pogląd ten wypowiedział Sąd w wyrokach z dnia 19 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 917/99 i 948/99 (omówione przez sędziego Grzegorza Borkowskiego w "Glosa" grudzień 2000 r., str. 34 – 36). Ponieważ zagadnienie to budziło w dalszym ciągu wątpliwości prawne, przeto Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą Siedmiu Sędziów z dnia 6 października 2003 r. w sprawie oznaczonej sygnaturą: FPS 8/03 na pytanie "Czy zobowiązanie podatkowe przedawnia się, jeżeli urząd skarbowy doręczył podatnikowi decyzję określającą wysokość podatku przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.), a doręczenie decyzji organu odwoławczego – utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji – nastąpiło już po upływie tego terminu", podjął uchwałę o treści: "Zobowiązanie podatkowe przedawnia się, jeżeli termin przewidziany w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926) upłynął przed wydaniem decyzji organu odwoławczego". Skład orzekający Sądu rozstrzygający niniejszą sprawę poglądy powyższe podziela. W sprawie bezspornym jest, że decyzja Urzędu Skarbowego w B. P. z dnia [...] listopada 2000 roku doręczona została skarżącym w dniu 15 listopada 2001 r. (k. 180). Ostateczna decyzja Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji została doręczona w dniu 22 lipca 2002 r. (potwierdzenie odbioru). Obie wyżej wymienione decyzje dotyczyły określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżących E. i J. A. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. Niewątpliwym więc jest, że decyzja organu odwoławczego została doręczona po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z przepisów art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze Sąd, stosując przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z powodu wydania jej z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Koszty postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 wyżej powołanej ustawy.