SA/Bk 1141/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Trykoszko, Sędziowie NSA J. Bujko (spr.), A. Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant E. Trzeciak, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 roku sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie oddala skargę.- W związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego w dniu 16 lipca 2003 r. S. P. wniósł ustnie do protokołu w Urzędzie Miejskim w S. skargę na nieprawidłowe działanie pracowników tego Urzędu. Działanie to polega na umieszczaniu na drzwiach mieszkania skarżącego zawiadomień o przesyłkach poleconych, zamiast pozostawiania ich w skrzynce na korespondencję. Pismem z dnia 16.VII.2003 r. Burmistrz S. uznał tę skargę za nieuzasadnioną i powołał się na przepis art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego przewidujący taki sposób doręczania korespondencji stronom postępowań administracyjnych. Dodatkowymi pismami z dni 17 lipca i 24 lipca S. P. zakwestionował zasadność udzielonej mu na skargę odpowiedzi i dodatkowo podał, że nie wyraża zgody na przymocowywanie zawiadomień o korespondencji na drzwiach mieszkania przez pracowników Urzędu, bowiem właściwą formą jest umieszczanie ich w przegródce na listy przez pracowników poczty. Stwierdził też, że mocując zawiadomienia na drzwiach informuje się osoby obce o nieobecności adresata w mieszkaniu, a ich treść bezprawnie ujawnia dane osobowe. W odpowiedziach na te pisma Burmistrz S. za uzasadnione uznał tylko te uwagi, które dotyczyły zachowania ochrony danych osobowych i poinformował skarżącego, iż zwrócono uwagę gońcom Urzędu żeby treść zawiadomień była możliwa do odczytania dopiero po ich rozłożeniu. W dniu 31.VII.2003 r. S. P. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na sposób załatwienia jego skargi dotyczącej doręczania mu korespondencji. Postanowieniem z dnia [...].VIII.2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w oparciu o przepisy art. 134, 144 i 141§1 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie jest środkiem zaskarżenia postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego, gdy przepisy przewidują prawo do wniesienia tego środka. Złożone w niniejszej sprawie zażalenie nie dotyczy postanowienia wydanego w toku postępowania administracyjnego, lecz sposobu rozpatrzenia skargi na sposób doręczenia korespondencji. Zażalenie nie dotyczy więc kwestii procesowej związanej z toczącym się postępowaniem i dlatego jest niedopuszczalne. Organ stwierdził też, że merytoryczne zarzuty skarżącego są nieuzasadnione, bowiem przyjęty w Urzędzie Miejskim w S. sposób doręczania korespondencji jest zgodny z prawem. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego S. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucił mu naruszenie przepisów art. 39 i 44 kpa przez uznanie, że sposób doręczania mu pism z Urzędu Miejskiego w S. jest zgodny z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W jej treści skarżący nie podważa zasadności postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność jego zażalenia lecz kwestionuje przyjęty w U. M. w S. sposób doręczania korespondencji urzędowej. Stanowisko organu odwoławczego co do niedopuszczalności zażalenia jest jednak w pełni zasadne. Zażalenie jest środkiem procesowym przysługującym stronie na postanowienia wydawane w postępowaniach określonych w art. 1 kpa i to tylko wówczas, gdy przewiduje to odpowiedni przepis Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 141§1 kpa). Zgodnie z art. 1 kpa przepisy wymienionego kodeksu normują postępowania przed wymienionymi w nich organami, w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, a także w sprawach wydawania zaświadczeń. Sprawa niniejsza nie kwalifikuje się jako indywidualna sprawa rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej czy o wydanie zaświadczenia. Jest to sprawa ze skargi, do której mają zastosowanie przepisy działu VIII KPA, to jest art. 221-259 tego kodeksu. Postępowanie skargowe (tzw. ze skargi powszechnej) ma cechy postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie mają zastosowania przepisy kpa znajdujące zastosowanie w sprawach określonych art. 1. W postępowaniu skargowym nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się go o swoich działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżania (por. uwaga 4 przed art. 221 w "Komentarzu do KPA" J. Borkowskiego i B. Adamiak, str. 843, wyd. Becka z 1996 r.). W niniejszym postępowaniu nie były wydawane więc postanowienia podlegające zaskarżeniu zażaleniem, jako środkiem procesowym. Uznanie więc przez SKO, że zażalenie na sposób rozstrzygnięcia skargi S. P. było niedopuszczalne jest zgodne z prawem (art. 134 w zw. z art. 144 kpa). Należy przy tym zauważyć, że odrębnie toczy się postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego i w tym postępowaniu winna być też dokonana ocena prawidłowości sposobu doręczania pism stronie. Dlatego na mocy art. 151 ustawy z 30.VIII.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.