SA/Bk 1327/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. W. Kędzierski (spr.), Sędzia NSA J. Lewkowicz, Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant A. Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi "P." Spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego i opłaty manipulacyjnej dodatkowej oddala skargę Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] września 2003 r. [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] sierpnia 2003 r., Nr [...] stwierdzającą, że w odniesieniu do towaru sprowadzonego przez "P." Spółkę z o.o. w G. z mocy prawa, na podstawie art.210 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego, w dniu 22 luty 2003 r. powstał dług celny w przywozie oraz określającą kwotę wynikającą z długu celnego oraz wymierzającą opłatę manipulacyjną dodatkową. Dyrektor Izby Celnej w B. ustalił i wywiódł jak niżej: Z akt sprawy wynika, że 22 lutego 2003 r. na podstawie zgłoszenia celnego złożonego przez Agencją Celną T." Sp. z o.o. w S. [...], działającą w imieniu "P." Spółki z o.o. w G., objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci 129.640 kg węglowodorów gazowych skroplonych – mieszaniny gazu propanu i butanu. Towar został przywieziony w 5 kolejowych wagonach, cysternach oznaczonych odpowiednimi numerami. Zwolniono go w celu użycia zgodnie z procedurą celną, którą został objęty. W związku z podjętą weryfikacją zgłoszenia celnego została przeprowadzona rewizja celna przedmiotowego towaru polegająca na ważeniu cystern napełnionych gazem oraz cystern próżnych. Przeważenie cystern z gazem (22.02.2003 r.) i cystern opróżnionych (01.03.2003 r.) ustalono, że wraz z towarem uwidocznionym w zgłoszeniu celnym wprowadzono na polski obszar celny 140 kg skroplonej mieszaniny gazu propanu i butanu. W tej kwestii na podstawie art. 38 Kodeksu celnego wszczęto postępowanie w sprawie towaru nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny. W konsekwencji określono powstanie długu celnego w przywozie od towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny, a na podstawie art. 276 § 2 Kodeksu celnego wymierzoną opłatę manipulacyjną dodatkową. W przedmiocie nielegalności wprowadzenia 140 kg mieszaniny gazu propanu i butanu Dyrektor Izby Celnej w B. powołał się na przepis art. 9 § 1 i 2 Kodeksu celnego. Dług celny w przywozie powstaje w przypadku nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym ( art. 210 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego ). Reprezentująca importera Agencja Celna "T." Spółka z o.o. nie skorzystała z uprawnienia wynikającego z art. 40 Kodeksu celnego i nie złożyła wniosku o zbadanie towaru celem dokonania prawidłowego zgłoszenia celnego. W związku z podjętą weryfikacją zgłoszenia celnego dokonano przeważenia cystern z gazem i następnie cystern po ich opróżnieniu z gazu. Ważenia dokonano na wadze, zainstalowanej na torze firmy S., posiadającej świadectwo legalizacji Obwodowego Urzędu Miar w B. Pomiędzy ilością gazu stwierdzoną w fakturze Nr [...] oraz uwidocznioną w listach przewozowych, a ilością gazu ustaloną w wyniku przeważenia stwierdzono nadwyżkę 140 kg w stosunku do ilości zgłoszonej do procedury dopuszczenia do obrotu. Faktycznie więc na polski obszar celny wprowadzono nielegalnie 140 kg mieszaniny gazu propanu i butanu. Wartość celną tego towaru ustalono według cen uwidocznionych w fakturze, a cło wymierzono według stawki celnej konwencyjnej wynoszącej 3% właściwej dla towaru zgodnie z kodem PCN 271119001. Nieprzedstawienie organowi celnemu towaru wprowadzonego na polski obszar celny skutkuje, z mocy art. 210 § 1 Kodeksu celnego, powstanie z mocy prawa długu celnego. Ponieważ stwierdzenie rozbieżności przez organ celny pomiędzy treścią zgłoszenia celnego a zawartością przesyłki nastąpiło po przedstawieniu towaru i po przyjęciu przez organ zgłoszenia celnego o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu, to skutkowało to, z mocy art. 276 § 2 Kodeksu celnego , obciążenie Spółki z o.o. "P." w G. opłatą manipulacyjną dodatkową. Waga, na której dokonano ważenia cystern posiadała ważną legalizację do 31 grudnia 2003 r. Podczas ważenia cystern zastosowano statyczny tryb ważenia wagonów pojedynczych z uwzględnieniem rozłączenia sprzęgów samoczynnych. W myśl art. 10 ust. 2 ustawy z 03.04.1993 r. Prawo o miarach (Dz.U. Nr 55, poz. 248 ze zm.) legalizacja jest sprawdzeniem i poświadczeniem przez organ administracji miar, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania przepisów metrologicznych i może być stosowany do celów rozliczeniowych. Z wyjaśnienia Obwodowego Urzędu Miar w B. wynika, że na przedmiotowej wadze można ważyć wagony statycznie oraz dynamicznie. Nadto podano, że po analizie przepisów metrologicznych i instrukcji sprawdzania wag wagonowych do ważenia w ruchu wagonów spiętych, ważenia cystern z gazem winno dokonywać się tylko statycznie. Ustalono, że na stacji S. wprowadzono zasadę statycznego ważenia wszystkich wagonów szerokotorowych bez względu na rodzaj przesyłki i status wagonu. Jest to metoda dokładniejsza chociaż bardziej czasochłonna. Zgodnie z wyjaśnieniem Obwodowego Urzędu Miar w B. z 04.07.2003 r. graniczne błędy dopuszczalne wag ( np ± 100 kg przy obciążeniu wagi w zakresie od 25.000 – 100.000kg – przy ważeniu statycznym ) są błędami dopuszczalnymi przy ponownej legalizacji oraz w trakcie użytkowania wagi. Wartość dozwolonych przepisami granicznych błędów obiegowych nie może być wykorzystywana do żadnych innych celów, a w szczególności nie może być stosowana do określenia jakichkolwiek poprawek do nominalnych wskazań wag lub innych przyrządów pomiarowych. Do rozliczeń miarodajne są zawsze nominalne wskazania wag. W tej sytuacji nadwyżką towaru (gazu) ustalono prawidłowo. "P." Spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów art. 9 § 1, art. 210 i art. 276 § 2 Kodeksu celnego i w konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i o zasądzeniu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wywiodła: Zebrane w sprawie dowody nie uzasadniają wydania zaskarżonej decyzji określającej kwotę długu celnego i wymierzającej opłatę manipulacyjną dodatkową. Z akt sprawy wynika bowiem, że dwukrotnego ważenia cystern dokonano na wadze posiadającej świadectwo legalizacji z 04.12.2002r. Ze świadectwa tego wynika, że jest to waga nieautomatyczna elektroniczna wagonowa do ważenia w ruchu wagonów spiętych. Tymczasem wagony ważone były przy zastosowaniu statycznego trybu ważenia wagonów pojedynczych z uwzględnieniem rozłączenia sprzęgów samoczynnych. Według skarżącej legalizacja wagi do ważenia wagonów spiętych, w ruchu, nie jest tożsama z legalizacją wagi do ważenia wagonów przy zastosowaniu metody statycznego ważenia. Z charakterystyki wagi wynika, że posiada ona klasę dokładności 0,2 B. Oznacza to, że błąd ważenia tej wagi mieści się w przedziale 0,07% - 0,2% masy wagonu. Biorąc pod uwagę klasę dokładności wagi wynikającą ze świadectwa legalizacji, nieunikniony błąd dokonanego jednokrotnego ważenia wagonów brutto mieści się – w niniejszej sprawie w przedziale 200,52 kg do 572,92 kg, a wagonów netto w przedziale 93,18 kg i 266,4 kg. Uwzględniając dwukrotne ważenie i dopuszczalny błąd przy każdym z nich ustalona przez organ różnica 140 kg mieści się w granicach dopuszczalnego na tej wadze błędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy, w której skargę wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego i skarga nie została rozpoznana przed dniem 1.01.2004 r. wynika z przepisu art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Zebrany w sprawie materiał nie pozwalał na uznanie zarzutów skarżącej za trafne. Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 40 § 1 ustawy z 9.01.1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) sprowadzający towar na polski obszar celny, po przedstawieniu towaru a przed nadaniem towarowi właściwego przeznaczenia celnego, mógł wnosić o zbadanie towaru (w sprawie niniejszej o zważenie). W aktach sprawy brak jest dowodu na to, by występująca w imieniu skarżącej Agencja Celna "T." Spółka z o.o. w S. [...] taki wniosek złożyła. Dnia 22 lutego 2003 r. złożyła wniosek o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci 129.640 kg skroplonej mieszaniny gazu propanu i butanu, według zgłoszenia celnego SAD [...], przywiezionego w czterech cysternach. Towar zwolniono w celu użycia zgodnie z procedurą celną, którą został objęty. Organ celny podjął weryfikację zgłoszenia celnego. W związku z podjętą weryfikacją zgłoszenia celnego przeprowadzono rewizję celną polegającą między innymi na ważeniu cystern z gazem i cystern po ich opróżnieniu. Ważenia cystern z gazem dokonano 22.02.2003 r., a cystern opróżnionych 01.03.2003 r. W wyniku dwukrotnego ważenia cystern stwierdzono nadwyżkę towaru nad ilością zgłoszoną do procedury celnej wynoszącą 140 kg (pismo Urzędu Celnego w B. Oddział Celny w S. z 24.03.2003 r. – k. 13, kwity ważenia – k. 1 - 5 i 7 - 11 akt administracyjnych). Na okoliczność ważenia sporządzono protokół rozbieżności (k. 6 akt adm.). Zarówno czynności ważenia, jak i sporządzenia protokołu rozbieżności dokonano przy udziale przedstawiciela Agencji Celnej "T." Spółki z o.o. w S. [...], działającej w imieniu skarżącej. Z akt sprawy nie wynika, by przedstawiciel Agencji Celnej "T." zgłaszał zastrzeżenia do sposobu ważenia cystern. Waga, na której dokonano ważenia cystern posiadała świadectwo legalizacji ważne do 31 grudnia 2003 r. (kserokopia świadectwa legalizacji wagi – k. 39). W świadectwie legalizacji wagi znajduje się zapis, iż waga spełnia wymogi (określone powołanymi w świadectwie przepisami) do ważenia w ruchu wagonów spiętych. Z wyjaśnień Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w B. z 5.03.2003 r. (k. 46–47) wynika, że zgodnie z § 9 ust. 8 Zarządzenia Nr 27 Prezesa Głównego Urzędu Miar z 14.03.1995 r. w sprawie wprowadzenia przepisów metrologicznych o wagach wagonowych do ważenia w ruchu wagonów spiętych (Dz.Urz..Miar i Probiernictwa Nr 5, poz. 30) wagi wyznaczające masę wagonu na podstawie ważeń cząstkowych nie powinny być stosowane do ważenia ładunków płynnych, których położenie środka ciężkości może ulegać zmianom, chyba że zmiany te są przez wagę wykrywane i kompensowane. Wagi klasy 0,2B mogą być stosowane do celów rozliczeniowych (§ 3 ust. 2 Zarządzenia). Z instrukcji obsługi wagi wagonowej typu DGW-B 8 + 5,5 + 5,5 m, produkcji firmy S. Spółka z o.o. W., nr [...], klasy 0,2B, o obciążeniu maksymalnym 100 kg, działce legalizacyjnej e = 50 kg, działce odczytowej d = 20 kg wynika, że wagi takiej można używać do ważenia wagonów statycznie oraz dynamicznie (w ruchu). Błędy graniczne dopuszczalne wskazań wag przy obciążeniu statycznym powinny spełniać wymogi dla wag klasy dokładności 3 lub 4 ustalone w przepisach o wagach nieautomatycznych. Dla wagi wagonowej typu SGW-B 8 + 5,5 + 5,5 m produkcji firmy S. Spółka z o.o. W. nr [...], klasy 0,2 B i 3 o obciążeniu maksymalnym 100 kg, błędy graniczne dopuszczalne wynoszą przy obciążeniu wagi w zakresie do 25.000 kg – 50 kg, zaś przy obciążeniu wagi w zakresie 25.000 kg – 100.000 kg 100 kg. Następnie Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w B. pismem z 4.07.2003 r. (k. 54) wyjaśnił, że błędy graniczne dopuszczalne wag (np. ± 100 kg przy obciążeniu wagi w zakresie od 25.000 kg do 100.000 kg – przy ważeniu statycznym), są błędami dopuszczalnymi przy ponownej legalizacji oraz w trakcie użytkowania wagi (są to tzw. błędy obiegowe graniczne). Granice błędów obiegowych zostały ustalone wyłącznie w celu określenia kryteriów liczbowych, które dla pracowników administracji miar i innych organów kontroli oraz dla użytkowników przyrządów pomiarowych stanowią podstawę do oceny, czy dana waga jest przyrządem dokładnym. Wartość dozwolonych przepisami granicznych błędów obiegowych nie może być poza tym wykorzystywana do żadnych innych celów, w szczególności nie może być stosowana do określenia jakichkolwiek poprawek do nominalnych wskazań wag lub innych przyrządów pomiarowych. Do rozliczeń miarodajne są zawsze nominalne wskazania wag. Nadto Naczelnik Sekcji Przewozów i Ekspedycji w S. pismem z 4.07.2003 r. (k. 58) wyjaśnił, że na stacji S. wprowadzono zasadę, że wszystkie wagony szerokotorowe są ważone w sposób statyczny, gdyż jest to system dokładniejszy. Podkreślić też należy, że Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w B. pismem z 30.07.2003 r. (k. 60) jeszcze raz potwierdził, że waga, na której dokonano ważenia cystern w sprawie niniejszej może być używana do ważenia wagonów statycznie i dynamicznie. Poza sporem pozostać musi to, że organem właściwym do wypowiedzenia się o rzetelności wagi są urzędy miar. W sprawie niniejszej istnieją więc dostateczne podstawy do przyjęcia, że waga, na której dokonano ważenia cystern jest wagą rzetelną. Do określenia wagi towaru przyjąć należy wskazania nominalne wagi. Dopuszczalne granice błędów obiegowych wagi służą do dokonania oceny czy waga jest dokładnym przyrządem pomiarowym. Stąd podnoszona przez skarżącą okoliczność dopuszczalnego błędu wagi nie może mieć wpływu na określenie – w wyniku zważenia – ilości sprowadzonego towaru. W sprawie niniejszej działająca w imieniu skarżącej Agencja Celna "T." Sp. z o.o. w S. [...] przedstawiła organowi celnemu i złożyła zgłoszenie celne o objęcie towaru – skroplonej mieszaniny propanu i butanu w ilości 129.640 kg – procedurą dopuszczenia do obrotu. Po przeważeniu cystern okazało się, że na polski obszar celny wprowadzono 129.780 kg mieszaniny propanu i butanu. Zatem 140 kg mieszaniny propanu i butanu nie przedstawiono organowi celnemu. Ta ilość towaru została więc wprowadzona na polski obszar celny w sposób nielegalny w rozumieniu przepisu art. 9 § 1 i 2 Kodeksu celnego. W myśl art. 39 Kodeksu celnego, towary, które zgodnie z art. 36 § 1 pkt 1 zostały dostarczone do granicznego urzędu celnego bądź miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, powinny zostać przedstawione organowi celnemu przez osobę, która przejęła odpowiedzialność za te towary po ich wprowadzeniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wobec nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny 220 kg mieszaniny propanu i butanu, z mocy prawa – art. 210 § 1 pkt 1 i art. 210 § 2 Kodeksu celnego – powstał dług celny z chwilą wprowadzenia towaru na polski obszar celny. Rozbieżność pomiędzy treścią zgłoszenia celnego a zawartością przesyłki stwierdzono w wyniku rewizji celnej, przeprowadzonej po przedstawieniu towaru i po przyjęciu przez organ celny zgłoszenia celnego o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. Taki stan rzeczy skutkował zastosowanie przepisu art. 276 § 2 Kodeksu celnego, a w konsekwencji wymierzenie skarżącej Spółce opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.-