SA/Bk 1335/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Orzel, Sędzia WSA S. Presnarowicz (spr.), Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2004 r. sprawy ze skargi [...] S. Spółka cywilna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę [...] "S." s.c. z siedzibą w B., zwane dalej spółką, w dniu 15 listopada 2002 r. zwróciło się z wnioskiem do [...] Urzędu Skarbowego w B., o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz.1287 ze zm.). Wnioskowanym do restrukturyzacji był podatek od towarów i usług za okres od kwietnia do listopada 2001 roku i styczeń 2002 roku, oraz podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od marca 2001 roku do maja 2002 roku. [...] Urząd Skarbowy w B. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 roku ustalił wymienionej spółce warunki restrukturyzacji tych zaległości. W dniu 16 kwietnia 2003 roku spółka wystąpiła do [...] Urzędu Skarbowego w B. z kolejnym wnioskiem o restrukturyzację, tym razem zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2000 roku, określonych decyzją tegoż organu wydaną dnia [...] marca 2003 roku, znak [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ restrukturyzacyjny decyzją wydaną w dniu [...] czerwca 2003 roku, znak [...], umorzył postępowanie w powyższym zakresie, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Uzasadniając swoje stanowisko organ restrukturyzacyjny stwierdził, że zgłoszone zaległości nie spełniają warunku zawartego w art.6 ust l pkt l cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, tj. nie były to należności znane na dzień 30 czerwca 2002 roku. We wniesionym, w ustawowym terminie odwołaniu spółka podkreślała, że kontrola jej dokumentów księgowych została wszczęta 5 lutego 2002 roku, a w związku z tym wysokość zaległości podatkowych mogła być znana kontrolującym już przed dniem 30 czerwca 2002 roku. Po rozpatrzeniu dokumentów źródłowych zgromadzonych w przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w B. w decyzji z dnia [...] września 2003 r., znak [...] stwierdził, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. W decyzji tej uzasadniano, iż restrukturyzacji zgodnie z art.6 ust. l pkt l przywołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, podlegają m.in. znane na dzień 30 czerwca 2002 roku, nie wpłacone w przypisanych prawem terminach, należności podatkowe budżetu państwa (zaległości w podatkach: dochodowym od osób fizycznych, zryczałtowanym dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dochodowym od osób prawnych, od towarów i usług, akcyzowym oraz podatkach zniesionych co, do których nie nastąpiło przedawnienie), jak również cło i wpłaty z zysku. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż przez należności znane rozumie się należności, w tym także należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. Dla potrzeb ustawy restrukturyzacyjnej za należności znane uważa się również te należności, które były przedmiotem kontroli podatkowej zakończonej przed 30 czerwca 2002 roku protokołem kontroli. Bowiem dopiero sporządzenie takiego protokołu, zawierającego opis dokonanych podczas kontroli ustaleń faktycznych, daje organom podatkowym obraz istnienia, bądź nie istnienia należności podatkowych. Organ odwoławczy podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie protokół z kontroli, dotyczącej prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2000 roku, podpisano w dniu 18 października 2002 roku, a decyzja w tej sprawie została wydana w dniu [...] marca 2003 roku. Powyższe okoliczności spowodowały, że nie można było zgodzić się z twierdzeniem spółki o istnieniu znanych należności podatkowych, w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2000 roku, na dzień 30 czerwca 2002 roku. We wniesionej w dniu 17 października 2003 r. skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., skarżący wskazuje na obowiązek ustalenia wysokości zaległości przez organ restrukturyzacyjny w terminie do dnia 30 czerwca 2002 r. Mianowicie skarżący podniósł fakt rozpoczęcia kontroli przez [...] Urząd Skarbowy w B., czyli przez organ restrukturyzacyjny, w dniu 5 lutego 2002 roku. To w ocenie skarżącego powinno przesądzać o znajomości przez ten organ kwot zaległości [...] "S." s.c., już w dniu 30 czerwca 2002 roku. Po zapoznaniu się z zarzutami skargi, Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie znajdując podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie prowadzonej pomiędzy organami podatkowymi a skarżącym było ustalenie okoliczności, czy jest możliwe objęcie tzw. restrukturyzacją kwoty [...] zł za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2000 roku spółki cywilnej [...] "S." z siedzibą w B. Skarżący wykazywał, że jest to możliwe gdyż wyżej wymieniona spółka była objęta kontrolą podatkową organu podatkowego I instancji (organu restrukturyzacyjnego) począwszy od 5 lutego 2002 roku i były to należności znane na dzień 30.06.2002 roku. W ocenie organów podatkowych faktu tego nie można przyjąć, gdyż należność ta – jako zaległość podatkowa, była znana organowi restrukturyzacyjnemu tj. [...] Urzędowi Skarbowemu w B., dopiero z protokołu kontroli podatkowej podpisanego w dniu 18 października 2002 roku. Podstawę rozstrzygania o prawach i obowiązkach skarżącego w niniejszej sprawie, stanowią regulacje zawarte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287). W myśl art. 1 ust. 2 tejże ustawy, restrukturyzacją są objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, w szczególności, którzy tracą zdolność do konkurowania na rynku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji. Restrukturyzacja należności, o których tu mowa, polegałaby na umorzeniu tych należności w całości wraz z odsetkami za zwłokę lub opłatą prolongacyjną - na zasadach określonych w ustawie ( art. 4 danej ustawy ). Poza opisanym wyżej zakresem podmiotowym, ustawodawca poprzez regulacje art. 2 pkt 3 i art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. "a" cytowanej ustawy jednoznacznie wskazał na dodatkowe przesłanki jakie muszą być spełnione łącznie, aby można było objąć restrukturyzacją należności publicznoprawne od przedsiębiorców, w tym z tytułu podatku od towarów i usług. Mianowicie należności takie muszą być znane na dzień 30 czerwca 2002 r., jako zaległość podatkowa. Ponadto w myśl art. 12 ust. 1 tejże ustawy wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do 15 listopada 2002 r. Pod pojęciem "należności znanej" ustawodawca rozumie - należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień (art. 2 pkt 3 powyższej ustawy), przy czym organem restrukturyzacyjnym jest organ podatkowy, organ celny lub inny organ właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6 ustawy - będący organem pierwszej instancji ( art. 2 pkt 2 tejże ustawy ). W rozpatrywanej sprawie wnioskowana przez skarżącego do tzw. restrukturyzacji kwota [...] zł za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2000 roku spółki cywilnej [...] "S.", nie może być objęta restrukturyzacją, gdyż nie była znana organowi restrukturyzacyjnemu na dzień 30 czerwca 2002 r., jako zaległość podatkowa – w rozumieniu przywołanych wyżej unormowań ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Powoływanie się przez skarżącego na fakt rozpoczęcia przez [...] Urząd Skarbowy w B. kontroli podatkowej począwszy od 5 lutego 2002 r., nie może być uznane za okoliczność, iż organowi restrukturyzacyjnemu znane były zaległości podatkowe skarżącego na dzień 30 czerwca 2002 r. Wnioskowana bowiem przez skarżącego do objęcia postępowaniem restrukturyzacyjnym zaległość podatkowa nie została wykazana w jakimkolwiek dokumencie, sporządzonym przed ustawowo określoną datą 30 czerwca 2002 r. Na istnienie takiego dokumentu nie powołuje się także skarżący. W przedmiotowej sprawie skarżący był poddany kontroli podatkowej. Jednakże wymieniana kontrola nie zakończyła się u skarżącego do dnia 30 czerwca 2002 r. protokołem kontroli. Słusznie zatem organy podatkowe podkreślały, że dopiero ustalenia wynikające z przeprowadzonej kontroli podatkowej zawarte w protokole tejże kontroli, podpisanym 18.10.2002 r., określały zobowiązanie podatkowe w tym zaległość podatkową, i mogły stanowić podstawę do określenia "należności znanych" w rozumieniu ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Sąd pragnie także zauważyć, iż wniosek w przedmiotowej sprawie został złożony po przewidzianym ustawowo terminie. Stosownie do art. 12 ust. 1 tejże ustawy wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do 15 listopada 2002 r. Wniosek o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym kwoty [...] zł za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2000 roku, skarżący złożył dopiero 16 kwietnia 2003 r. W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 2 pkt 3 i art. 6 ust. l pkt l lit. a i ust. 4 omawianej ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznych od przedsiębiorców. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), skarga podlega oddaleniu.