SA/Bk 1340/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Orzel (spr.), Sędzia WSA S. Presnarowicz, Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o wymiar cła oddala skargę Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 6 maja 2003 roku w sprawie: SA/Bk 539/01, po rozpoznaniu skargi W. K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] marca 2001 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o wymiar cła, orzekł m.in. o uchyleniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wyroku Sąd przyjął, że A przysługiwał interes prawny o zgłoszenie wniosku o wznowienie postępowania wynikający z faktu zaspokojenia należności celnych ze złożonego zabezpieczenia. A prowadzona była w formie spółki cywilnej, która została rozwiązana. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, każdy ze wspólników posiadał interes prawny we wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W następstwie powyższego wyroku Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2003 skierowaną do W. K. reprezentowanego przez J. C. orzekł o uchyleniu w całości decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w B. z dnia [...].01.2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, powołując przepisy art. 241 § 2 pkt 1, art. 243 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku – Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Celnego w B. z dna [...].12.1995 r. W uzasadnieniu podano, że we wniosku nr [...] z dnia 23.05.2000 roku, w części dotyczącej wznowienia postępowania, strona podnosiła, iż nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu co stanowi przesłankę do wzruszenia decyzji ostatecznej zawartą w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Powołując się na przepis art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ podał, że wznowienie postępowania z przyczyny podanej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Podano, że decyzję nr [...] z dnia [...].12.1995 roku, w sprawie której strona domaga się wznowienia postępowania została doręczona właścicielowi towaru K. Z. w dniu 10.10.1996 r., natomiast A, której W. K. był współwłaścicielem, została doręczona w dniu 2.01.1996 r. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do Urzędu Celnego w B. w dniu 26 maja 2000 r. Odwołując się od powyższej decyzji pełnomocnik W. K. wnosił o jej uchylenie i wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w B. z dnia [...].12.1995 r. W uzasadnieniu wskazywał, że organy celne, jak i orzecznictwo sądowe, odmawiały agencjom celnym statusu strony w postępowaniu celnym. Dopiero uchwała siedmiu sędziów NSA rozstrzygnęła kwestię, że agencja celna posiadała przymiot strony. Argumentował, że wcześniej nie mógł złożyć wniosku o wznowienie postępowania, gdyż A odmówiono praw strony. Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] września 2003 r. ([...]) orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu wynikającego z art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżąc powyższą decyzję W. K. wnosił o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. i obciążenie organu kosztami postępowania sądowego. W uzasadnieniu podnosił, że organy celne postępują niekonsekwentnie. Skoro odmówiły skarżącemu przymiotu strony, to nie można było skutecznie doręczyć decyzji z dnia [...].12.1995 roku A skoro odmawiano jej przymiotu strony. Argumentował, że termin do złożenia wniosku winien być liczony od dnia, w którym przyznano A przymiot strony w postępowaniu od tej bowiem daty mogła ona skutecznie bronić swoich interesów. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wnosił o jej oddalenie. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania, po upływie terminu określonego w art. 242 § 2 Ordynacji podatkowej uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 20 października 2003 roku. Zgodnie z regulacją przyjęła w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga jest nieuzasadniona. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego (por. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne str. 230). Przepisy art. 262 ustawy z dnia 1 września 1997 r. – Kodeks celny (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) stanowią, że do postępowań celnych stosuje się przepisy Działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zm.). W przepisach Działu IV Ordynacji podatkowej, zamieszczony został Rozdział 17 – Wznowienie postępowania (art. 240 – 246). Przepisy art. 240 § 1 stanowią, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, m.in. z przyczyny podanej w pkt 4 – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. A w piśmie z dnia 23 maja 2000 r. (data wpływu: 26.05.2000) domagała się: 1) stwierdzenia nieważności i uchylenia decyzji ostatecznej lub 2) wznowienie postępowania i uchylenie decyzji ostatecznej wydanej w sprawie. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został rozstrzygnięty decyzją Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...].11.2000 r. ([...]) – k. 93 akt administracyjnych. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie dotyczące jedynie wniosku o wznowienie postępowania (pkt 1 pisma – k.83 akt adm.). Wniosek ten wpłynął do Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. w dniu 26.05.2000 r. (k. 83 akt adm.). Bezspornym jest, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...].12.1995 r. ([...]) doręczona została A w dniu 2.01.1996 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.59 akt adm.). Zgodnie z art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku zaistnienia okoliczności, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 4 (strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), podanie o wznowienie postępowania składa się w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Ponieważ decyzja była doręczona w dniu 2 stycznia 1996 r., a wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony w dniu 26 maja 2000 r., przeto upłynął termin do złożenia wniosku określony w art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i stosując przepisy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.