SA/Bk 1446/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie NSA Stanisław Prutis (spr.), Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o budowę sieci telekomunikacyjnej - oddala skargę,- Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pana W. B. (zam. P. K., gm. B.), od decyzji z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budowy sieci telefonicznej przez T. [...] S.A. [...] w O. w miejscowościach kol. A., P. T., S., S. gm. B., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy: Postępowanie administracyjne w sprawie budowy sieci telefonicznej na działkach nr ewid. [...], [...], [...], tj. odcinku we wsi A., gm. B. zostało wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. z wniosku z dnia 27 maja 2003r. W. B. (zam. P. K. , gm. B). Z postępowania wyjaśniającego w sprawie, w tym wizji lokalnej przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 25 lipca 2003 r. wynika, iż w pasie drogi gminnej nr ewid. [...], wzdłuż nieruchomości nr ewid. [...], [...], [...] we wsi A., będących własnością W. B., wybudowana została sieć telefoniczna. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się kserokopia decyzji Starosty B. z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T. [...] S.A. [...] w O. pozwolenia na budowę sieci telefonicznej w miejscowości kol. A., P. T., S., S. gm. B. oraz kserokopie mapy zasadniczej z zaprojektowanym przebiegiem sieci telefonicznej, uzgodnionym zgodnie z protokołem ZUDP w B. P. nr [...] z dnia [...] maja 2001r. Ponadto dołączona została do akt sprawy kserokopia dziennika budowy nr [...] wydanego w dniu [...] marca 2003 r. przez Starostwo Powiatowe w B. P., kserokopia mapy poinwentaryzacyjnej inwentaryzacji sieci telekomunikacyjnej we wsi A., S. z adnotacją uprawnionego geodety, że zinwentaryzowany obiekt został wybudowany zgodnie z projektem i protokołem ZUDP w B. P. nr [...] z dnia [...] maja 2001 r., kserokopia zawiadomienia T. [...] S.A. [...] w B. o zakończeniu budowy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w oparciu o akta sprawy stwierdził, iż przebieg przedmiotowej sieci telefonicznej nie odbiega od warunków podanych w pozwoleniu na budowę, zatem została wybudowana zgodnie z warunkami decyzji o: pozwoleniu na budowę i w oparciu o dokumentację projektową stanowiącą integralną część pozwolenia na budowę. W związku z powyższym PINB uznał, iż brak było podstaw prawnych do jakiejkolwiek ingerencji organu nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie sieci telefonicznej w pasie drogi gminnej nr ewid. [...], wzdłuż nieruchomości nr ewid. [...], [...], [...] we wsi A.– własności pana W. B. Od powyższej decyzji organu I instancji odwołał się Pan W. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie W. B., od decyzji z dnia [...] sierpnia 2003 r., Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. zważył co następuje: Na podstawie zgromadzonych akt sprawy stwierdza się jednoznacznie, iż przedmiotowa sieć telekomunikacyjna znajdująca się na działce nr ewid. [...], tj. w pasie drogowym drogi powiatowej, wzdłuż nieruchomości nr ewid. [...], [...], [...] we wsi A. gm. B. stanowiących własność pana W. B. została realizowana na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 2001 r., znak: [...] wydanego przez Starostę B. i zgodnie z warunkami tego pozwolenia. Ponadto na podstawie dołączonego do akt sprawy kserokopii dokumentów dotyczących budowy sieci telekomunikacyjnej na odcinku wzdłuż nieruchomości pana W. B. o nr ewid. [...], [...], [...] we wsi A., uznano, że sieć telefoniczna została wybudowana zgodnie z pozwoleniem na budowę i nie ma oznak dokonywania jakichkolwiek odstępstw od tegoż pozwolenia. Podnoszona przez stronę kwestia naruszenia prawa własności gruntu, podczas budowy sieci telefonicznej i ewentualnego odszkodowania za powstałe szkody na jego nieruchomości są zagadnieniami, które nie dotyczą przedmiotowego postępowania administracyjnego. Roszczenia z tego tytułu rozstrzygane są w postępowaniach z powództwa cywilnego przez Sądy Powszechne. Do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu I instancji należą zadania i kompetencje określone między innymi w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Tak więc działając z mocy prawa, wypełniając swój ustawowy, podstawowy obowiązek, organ I instancji za pośrednictwem uprawnionych, posiadających właściwe przygotowanie zawodowe pracowników, dokonał oględzin przedmiotowej nieruchomości (wynik został odnotowany w protokóle kontroli z dnia 25 lipca 2003 r.), w wyniku której i na podstawie zgromadzonych dokumentów dotyczących budowy sieci telekomunikacyjnej na odcinku wzdłuż nieruchomości pana W. B. o nr ewid. [...], [...], [...] we wsi A. stwierdzono, iż przedmiotowa sieć telekomunikacyjna na tym odcinku została wybudowana zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę. Dokonana ocena stała się podstawą do wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. zaskarżonej decyzji. W sytuacji, kiedy sieć telefoniczna została wybudowana zgodnie z pozwoleniem na budowę, a PINB w B. P. nie stwierdził żadnych istotnych uchybień wynikających z przepisów prawa budowlanego – postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie przed organami nadzoru budowlanego jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Dlatego organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzję powyższą zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pan W. B. w związku z naruszeniem jego prawa własności w czasie budowy sieci telefonicznej. W uzasadnieniu skargi pan W. B. zrelacjonował przebieg wydarzeń w czasie budowy linii telefonicznej, kiedy naruszono jego własność poprzez prowadzenie prac na jego działkach. Skarżący podnosi, iż do protokołu wizji lokalnej wniósł uwagę, iż kwestionuje wiarygodność mapy poinwentaryzacyjnej. Zdaniem skarżącego, mapa ta została sfałszowana. Skarżący stwierdza, że będzie się domagał odszkodowania za szkody powstałe w czasie budowy, jak i za nielegalne wejście na jego teren prywatny, ale również i koszta pieniężne, które z tego tytułu poniósł. Skarżący oświadcza, iż została naruszona jego własność prywatna i wnosi o wyegzekwowanie sprawiedliwości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty i argumenty skargi, nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 84 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego, do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, która obejmuje m.in. : 1. kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, 2. sprawdzenie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji (art. 84 "a" ust. 1 Prawa budowlanego). Organy nadzoru budowlanego, jako organy administracji publicznej "mogą działać jedynie w zakresie swoich kompetencji określonych przepisami prawa budowlanego". Nie mogą natomiast rozstrzygać w kwestii zasadności roszczeń o ewentualne naruszenia prawa własności, czy też o zasadności roszczeń odszkodowawczych, do rozpoznania których powołane są sądy powszechne. W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się odszkodowania za szkody powstałe w czasie budowy linii telefonicznej na skutek wejścia na jego prywatny grunt. Kwestia odszkodowania nie jest sprawą, która może być rozpoznawana przez organy nadzoru budowlanego; nie jest w ogóle sprawą administracyjną, dlatego też rozpoznawanie żądania odszkodowania przez organ nadzoru budowlanego było bezprzedmiotowe. Zarzuty skarżącego, że mapa poinwentaryzacyjna, dokumentująca ułożenie kabla telefonicznego, została sfałszowana, nie mogą podważać legalności zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania. Jak powiedziano, organy nadzoru budowanego uprawnione są do kontroli wykonania robót budowlanych zgodnie z projektem budowlanym. Przebieg linii telefonicznej w terenie został wyznaczony przez uprawnionego geodetę. Również inwentaryzacja powykonawcza, obejmująca położenie obiektu na gruncie, została sporządzona zgodnie z przepisem rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133). Mapa poinwentaryzacyjna została sporządzona przez uprawnionego geodetę, dlatego też organy nadzoru budowlanego nie mają podstaw do kwestionowania wiarygodności mapy, zwłaszcza w sytuacji, gdy oględziny przeprowadzone na nieruchomości nie podważyły faktu, że budowa kabla została zrealizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W takiej sytuacji brak jest podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego, co powoduje, iż wszczęte postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Jeżeli skarżący podtrzymuje twierdzenie, iż mapa poinwentaryzacyjna została sfałszowana winien powiadomić o tym fakcie organy ścigania. Jeżeli zaś skarżący twierdzi, iż przebieg kabla narusza jego prywatną własność, może wystąpić do sądu powszechnego z powództwem o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń (art. 222 § 2 k.c.). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego jest zgodna z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – ... – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).-