SA/Bk 1485/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Orzel, Sędzia WSA S. Presnarowicz (spr.), Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "O." – spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa "O." kwotę 87 zł (słownie: osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na podstawie zgłoszenia celnego JDA SAD Nr [...] złożonego w dniu 24.01.2003 r. na wniosek Agencji Celnej "T." sp. z o.o., z siedzibą w S., Oddział w S., działającej w imieniu Przedsiębiorstwa [...] "O." Spółka jawna z siedzibą w S., objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci 313.650 kg oleju napędowego do celów opałowych. Towar ten został przywieziony z zagranicy w 6 kolejowych wagonach (cysternach) o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Przedmiotowy towar został zwolniony w celu użycia zgodnie z procedurą celną, którą został objęty. W związku z podjętą weryfikacją powyższego zgłoszenia celnego, została przeprowadzona rewizja celna opisanego towaru, polegająca na ważeniu cystern napełnionych olejem oraz cystern próżnych. Na podstawie dokumentów ważenia cystern napełnionych olejem napędowym do celów opałowych z dnia 24.01.2003 r. oraz cystern próżnych z dnia 26.01.2003 r., protokołu rozbieżności pomiędzy treścią zgłoszenia celnego a zawartością przesyłki, organ I instancji stwierdził nadwyżkę oleju napędowego wprowadzonego na polski obszar celny wraz z towarem zgłoszonym do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia 24.01.2003 r. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Celnego w B., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2003 r. stwierdził powstanie z mocy prawa długu celnego w przywozie od towaru nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny w postaci 150 kg oleju napędowego do celów opałowych, określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz wymierzył na podstawie art. 276 § 2 Kodeksu celnego opłatę manipulacyjną dodatkową. Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. w piśmie z dnia 10.06.2003 r. Przedsiębiorstwo [...] "O." sp. j., reprezentowane przez radcę prawnego P. H. G. z Kancelarii Radców Prawnych , z siedzibą w W., złożyło odwołanie wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 9 § 1, art. 35 § 2 , art. 36 , art. 37 , art. 39, art. 180 § 2 , art. 210 Kodeksu celnego oraz art. 180 § 1 , art.187 § 1, art.188 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w B. po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w niniejszej sprawie w toku postępowania organ I instancji powinien ustalić, w jaki sposób dokonano ważenia wagonów, czy przyjęta metoda ważenia była zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, jakie są granice dopuszczalnego błędu wagi oraz czy należy go uwzględniać przy odczycie wyniku ważenia. Naczelnik Urzędu Celnego w B. po przeprowadzeniu po raz drugi postępowania w przedmiotowej sprawie decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2003 r. ponownie stwierdził, że w odniesieniu do towaru w postaci 150 kg oleju napędowego do celów opałowych, na podstawie art. 210 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego, z mocy prawa powstał dług celny w przywozie. Dlatego też organ I instancji określił kwotę wynikającą z długu celnego w odniesieniu do opisanego wyżej towaru oraz wymierzył opłatę manipulacyjną dodatkową, w związku z wykazaną różnicą między towarem ujawnionym a przedstawionym do odprawy celnej. Od przywołanej decyzji w piśmie z dnia 16.09.2003 r. pełnomocnik strony radca prawny P. H. G. ponownie złożył odwołanie, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odwołaniu strona podniosła, iż wprawdzie w toku postępowania określono granice tolerancji wagi, na której dokonano ważenia dla potrzeb Urzędu Celnego, lecz błędnie zinterpretowano konsekwencje tolerancji wyników ważenia. Ponadto podniesiono, iż różnica wyników ważenia mogła być spowodowana wyłącznie właściwościami technicznymi urządzeń ważących, a mianowicie ich technicznie określoną dokładnością. W uzasadnieniu odwołania strona stwierdziła, iż organ celny bezpodstawnie zarzucił jej naruszenie art. 23 § 7 Kodeksu celnego. W ocenie strony ustalona różnica wagi mieści się w granicach tolerancji urządzenia ważącego, a zatem zarzut organu celnego niedokładności zgłoszenia celnego jest nieuzasadniony. W odwołaniu pełnomocnik strony wskazał także na naruszenie przepisów art. 180 § 1, art.187 § 1, art.188 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, pismem z dnia 24.10.2003 r. pełnomocnictwo w niniejszej sprawie przedłożył adwokat P. J. W. z Firmy Adwokackiej "[...]" z siedzibą w B., informując jednocześnie, iż pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu P. H. G. przez Przedsiębiorstwo [...] "O." z S. zostało wypowiedziane. Dyrektor Izby Celnej w B. po rozpatrzeniu odwołania decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2003 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B., wskazując na brak przesłanek do jej uchylenia. Opisana wyżej decyzja organu odwoławczego, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 31.10.2003 r. Wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w B., pismem z dnia 25.11.2003r. pełnomocnik strony, adwokat P. J. W., zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1) obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), poprzez bezpodstawne podwyższenie wartości celnej towaru, podczas gdy wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, a więc całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary, 2) obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 121, art. 187, 188 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony dotyczącego przeprowadzenia porównania wyników wag P. oraz "N.", co skutkowało nie wyjaśnieniem przez organ celny wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w następstwie przyjęciem, że u strony wystąpiła nadwyżka towaru importowanego w stosunku do ilości wykazanej w zgłoszeniu celnym. W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor Izby Celnej w B. nie zgodził się z zarzutami strony skarżącej, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: W związku z tym, że skarga sp. j. "O." w S. została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w dniu 25 listopada 2003 r., w myśl postanowień art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Skarga jest zasadna, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania podatkowego, mogące mieć istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. W przedmiotowej sprawie, w świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy przywieziony z zagranicy w 6 kolejowych wagonach (cysternach) o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] towar w postaci oleju napędowego do celów opałowych, zawierał czy też nie zawierał nadwyżki w ilości 150 kg. A tym samym czy słusznie organy celne określiły skarżącemu kwotę wynikającą z długu celnego oraz wymierzyły na podstawie art. 276 § 2 Kodeksu celnego opłatę manipulacyjną dodatkową. Zdaniem Sądu za zasadne należy uznać zarzuty strony skarżącej odnoszącej się do naruszenia przepisów postępowania podatkowego, a w szczególności art. 120, art. 122, art. 187 § l i art. 191 cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Sąd zwraca uwagę Dyrektorowi Izby Celnej w B., iż w swoim pierwszym rozstrzygnięciu, tj. decyzji Nr [...] z dnia [...].08.2003 r. o uchyleniu w całości decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2003 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, zostały zlecone organowi I instancji do wykonania określone czynności. Mianowicie w uzasadnieniu tejże decyzji czytamy, iż ....podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie. Należy bowiem ustalić, w jaki dokładnie sposób odbywało się ważenie wagonów (m.in. czy odbywało się ono w sposób wskazany w uzasadnieniu decyzji) i czy przyjęta metoda ważenia była zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Ponadto należy ustalić, czy proces ważenia został przeprowadzony w sposób prawidłowy (z uwzględnieniem m.in. wymaganego czasu ważenia). Organ pierwszej instancji powinien również wyjaśnić, jakie są granice dopuszczalnego błędu ważenia w eksploatacji ww. wagi oraz czy należy go uwzględniać przy odczycie wyniku ważenia. Organ pierwszej instancji winien więc ustalić, czy faktycznie wprowadzono na polski obszar celny o 150 kg więcej towaru od wagi zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym Nr [...] z dnia 24.01.2003 r.". Tym czasem z przesłanych do sądu akt administracyjnych nie wynika aby Naczelnik Urzędu Celnego w B. w okresie od 1 sierpnia 2003 r. (data wydania pierwszej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w B.) do 3 września 2003 r. (data wydania drugiej decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w B.) jakiekolwiek prowadził postępowanie dowodowe, aby wyjaśnić wyżej opisane okoliczności danej sprawy. W szczególności nie został (a) sprawdzony(a): - metoda ważenia i jej zgodność z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, - proces ważenia i prawidłowość jego przeprowadzenia (z uwzględnieniem m.in. wymaganego czasu ważenia w układzie statycznym ), - granice dopuszczalnego błędu ważenia w eksploatacji danej wagi. Tym samym organ I instancji nie wykonał zaleceń organu odwoławczego, co już samo przez się stanowi o istotnym naruszeniu zasad postępowania obowiązujących w niniejszej sprawie. Sąd wskazuje również organom celnym, iż nie wyjaśniały jakie warunki meteorologiczne towarzyszyły procesowi ważenia wagonów cystern pełnych oraz wagonów cystern pustych (tzw. tary) w okresie pomiędzy 24 styczniem 2003 r., a 26 styczniem 2003 r. Tym bardziej, iż P. J. G., dyrektor (prokurent) skarżącego w piśmie skierowanym do Urzędu Celnego z dnia 22 kwietnia 2003 r. wnosił o określenie stopnia zaśnieżenia wagi i wagonów (cystern) w dniu ważenia. W ocenie Sądu wyjaśnienie tej okoliczności może być w sprawie istotne, zwłaszcza że różnica dotyczy zaledwie 150 kg oleju napędowego do celów opałowych, w odniesieniu do 6 wagonów (cystern). W tym stanie rzeczy należy uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 23 § 7 opisywanej wyżej ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny, oraz art. 120, art. 122, art. 187 § l, art. 191 i art. 200 § 4 cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § l pkt 1 lit. a) i c) oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. O kosztach w przedmiotowej sprawie Sąd orzekł w myśl przepisów art. 200, art. 205 i art. 209 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.