SA/Bk 1601/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA S. Presnarowicz (spr.), Sędziowie NSA W. Kędzierski, J. Lewkowicz, Protokolant M. Tyl, po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa O. [...] – Spółka jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oraz opłaty manipulacyjnej dodatkowej oddala skargę Na podstawie zgłoszenia celnego JDA SAD Nr [...] złożonego w dniu [...].06.2003r. na wniosek Agencji Celnej "T." sp. z o.o., z siedzibą w W., działającej w imieniu Przedsiębiorstwa "O." Spółka jawna z siedzibą w S., objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci 485.800 kg oleju napędowego do silników. Towar ten został przywieziony z zagranicy w 10 kolejowych wagonach (cysternach) o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Przedmiotowy towar został zwolniony w celu użycia zgodnie z procedurą celną, którą został objęty. W związku z podjętą weryfikacją powyższego zgłoszenia celnego, została przeprowadzona rewizja celna opisanego towaru, polegająca na ważeniu cystern napełnionych olejem oraz cystern próżnych. Na podstawie dokumentów ważenia cystern napełnionych olejem napędowym do silników z dnia 14.06.2003 r. oraz cystern próżnych z dnia 16.06.2003r., protokołu rozbieżności pomiędzy treścią zgłoszenia celnego, a zawartością przesyłki, organ I instancji stwierdził nadwyżkę oleju napędowego wprowadzonego na polski obszar celny wraz z towarem zgłoszonym do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego SAD Nr [...] dnia 14.06.2003 r. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Celnego w B., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2003 r. stwierdził powstanie z mocy prawa długu celnego w przywozie od towaru nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny w postaci 300 kg oleju napędowego do silników o zawartości siarki 0,0023%, określił kwotę wynikającą z długu celnego, określił podatek akcyzowy, podatek VAT oraz wymierzył na podstawie art. 276 § 2 Kodeksu celnego opłatę manipulacyjną dodatkową. Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. w piśmie z dnia 28.10.2003 r. Przedsiębiorstwo "O." [...] sp. j., reprezentowane przez adwokata J. W. z Firmy Adwokackiej [...], ul. [...], złożyło odwołanie wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 23 § 1 i § 9, art. 83, art. 85 § 1 oraz art. 276 § 2 Kodeksu celnego poprzez bezpodstawne podwyższenie wartości celnej towaru, podczas gdy wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, a więc całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary, 2. obrazę przepisów postępowania w szczególności art. 121, art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie przez organ celny wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co skutkowało przyjęciem, że u strony wystąpiła nadwyżka towaru importowanego w stosunku do ilości wykazanej w zgłoszeniu celnym. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Przedmiotowa decyzja, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona pełnomocnikowi Strony w dniu 27.11.2003 r. Pismem z dnia 23.12.2003r. pełnomocnik Strony adwokat Pan J. W. z "Firmy Adwokackiej [...]" ul. [...] zaskarżył wyżej wymienioną decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1.) obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), poprzez bezpodstawne podwyższenie wartości celnej towaru, podczas gdy wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, a więc całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary, 2.) obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 121, art. 187, 188 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), poprzez nie wyjaśnienie przez organ celny wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w następstwie przyjęciem, że u strony wystąpiła nadwyżka towaru importowanego w stosunku do ilości wykazanej w zgłoszeniu celnym. Podstawowym zarzutem, jaki postawił skarżący powyższemu rozstrzygnięciu jest fakt, iż organ celny dokonując ważenia importowanego towaru nie uwzględnił faktu, iż urządzenia służące do ważenia posiadają określony, dopuszczalny wskaźnik błędu, który nie może być pominięty podczas ustalania masy towaru. W sytuacji, gdy ustalona nadwyżka lub niedobór mieszczą się w określonych przez producenta granicach błędu mierniczego, niedopuszczalne jest zdaniem skarżącego przerzucanie skutków niedoskonałości urządzeń na importera. Z uzyskanego przez Urząd Celny od Obwodowego Urzędu Miar w B. pisma z dnia 4 lipca 2003 r. nr [...] wynika, że "graniczne błędy dopuszczalne wag (np. plus, minus 100 kg, przy obciążeniu wagi w zakresie 25.000 kg do 100.000 kg - przy ważeniu statycznym) są błędami dopuszczalnymi przy ponownej legalizacji oraz w trakcie użytkowania wagi (są to tzw. błędy obiegowe graniczne)." Obwodowy Urząd Miar wskazał także, iż błędy graniczne dopuszczalne mogą być wykorzystywane jedynie przez pracowników administracji miar i innych organów kontroli dla oceny dokładności przyrządu. Tym samym skarżący podkreślał, iż zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej organ ten zobowiązany był podjąć w toku postępowania wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W szczególności jeżeli w sprawie wymagane były wiadomości specjalne dotyczące dokładności urządzeń mierniczych, organ celny powinien powołać biegłego w trybie art. 197 Ordynacji. Pismo Obwodowego Urzędu Miar nie zwalniało organu celnego od obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia rzeczywistej wagi sprowadzanego na polski obszar celny towaru. Ponadto skarżący zauważał, iż ważenie poszczególnych 10 cystern wykazało nie tylko nadwyżkę (w 6 przypadkach), ale i niedobór importowanego towaru (w 4 przypadkach). W ocenie skarżącego fakt, iż dokonana przez organ celny weryfikacja zgłoszenia celnego wykazała nadwyżkę towaru w ilości mieszczącej się w granicach błędu granicznego wagi, z punktu widzenia poprawności prowadzonego postępowania dowodowego zasadne było uwzględnienie przez organ celny ważenia importowanego towaru w dniu 15 czerwca 2003 r. w N. Nr [...] w N., gdzie wykazano niedobór towaru w ilości 480 kg. Skarżący podkreślał także, że bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez stronę art. 23 § 7 Kodeksu celnego. Zgodnie z tym przepisem wartość transakcyjna towaru nie może być przyjęta za podstawę ustalenia wartości celnej m.in. w przypadku niedokładnych informacji podanych przy zgłoszeniu przesyłki do odprawy celnej przez importera lub jego reprezentanta. Jednak o niedokładności zgłoszenia nie może być mowy w sytuacji, gdy wskazane w zgłoszeniu ilości mieszczą się, plus, minus w granicach niedokładności wagi. Względy racjonalne przemawiają za tym, aby organ celny nie kwestionował poprawności zgłoszenia wtedy, gdy przy imporcie kilkuset ton towarów ponowne ważenie wykaże nadwyżkę lub niedobór w wysokości mieszczącej się w granicach błędu mierniczego. Wobec ww. okoliczności – zdaniem skarżącego - uznać trzeba, iż brak było podstaw do zmiany wartości celnej towaru, a w konsekwencji także do wymierzenia dodatkowej opłaty manipulacyjnej. W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor Izby Celnej w B. nie zgodził się z zarzutami strony skarżącej, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: W związku z tym, że skarga sp. j. " O." w S. została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku w dniu 29 grudnia 2003 r., w myśl postanowień art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Skarga nie jest zasadna. W przedmiotowej sprawie, w świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy przywieziony z zagranicy w 10 kolejowych wagonach (cysternach) o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] towar w postaci oleju napędowego do silników, zawierał czy też nie zawierał nadwyżki w ilości 300 kg. A tym samym, czy słusznie organy celne określiły skarżącemu kwotę wynikającą z długu celnego, określiły podatek akcyzowy, podatek VAT oraz wymierzyły na podstawie art. 276 § 2 cytowanej wyżej ustawy - Kodeks celny, opłatę manipulacyjną dodatkową. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, iż w wyniku przeważenia 10 cystern z olejem napędowym oraz przeważenia cystern próżnych, organy celne stwierdziły nadwyżkę oleju w ilości 300 kg w stosunku do masy deklarowanej. Przedmiotowy towar został przywieziony z zagranicy cysternami kolejowymi o numerach podanych wyżej, na podstawie kolejowych listów przewozowych SMGS. W dniu 14.06.2003 r. Agencja Celna "T." sp. z o.o. działająca w imieniu Przedsiębiorstwa "O." z S. - jako jej przedstawiciel bezpośredni, przedstawiła towar organowi celnemu i złożyła w Oddziale Celnym Kolejowym w S. zgłoszenie celne o objęcie towaru - oleju napędowego o łącznej masie [...] kg procedurą dopuszczenia do obrotu. Jednakże Agencja ta – co Sąd pragnie podkreślić - nie skorzystała z uprawnienia wynikającego z art. 40 Kodeksu celnego i nie złożyła wniosku o zbadanie towaru, celem dokonania prawidłowego zgłoszenia celnego. Wykorzystanie tego prawa przez przedstawiciela skarżącego, gwarantowałoby importerowi dokonanie zgłoszenia celnego z określeniem rzeczywistych wielkości towaru tj. w tym przypadku oleju do silników. Agencja zawodowo na co dzień zajmująca się procedurami zgłoszeń celnych, powinna przewidywać (brać pod uwagę) możliwość występowania różnic pomiędzy wartościami rzeczywistymi, a wynikającymi z posiadanych dokumentów. Odnosząc się do zawartej w skardze kwestii nie uwzględnienia błędu granicznego wagi, w ocenie Sądu organy celne w sposób przekonywujący wyjaśniły podnoszone okoliczności. Mianowicie Urząd Celny w B. pismem Nr [...] z dnia 13.06.2003 r. wystąpił do Obwodowego Urzędu Miar w B. o wyjaśnienie między innymi elementu dopuszczalnych granicznych błędów ważenia na wadze kolejowej firmy "S." zainstalowanej w K. i w S. Zadano pytanie, czy błędy te należy uwzględniać każdorazowo przy ważeniu oraz czy wynik ważenia na kwicie wagowym jest wiążący. Zgodnie z pismem Obwodowego Urzędu Miar w B. Nr [...] z dnia 04.07.2003 r. graniczne błędy dopuszczalne wag (np. plus minus 100 kg , przy obciążeniu wagi w zakresie od 25.000 kg do 100.000 kg - ważenie statyczne) są błędami dopuszczalnymi przy ponownej legalizacji oraz w trakcie użytkowania wagi (są to tzw. błędy obiegowe graniczne). W powyższym piśmie stwierdzono, iż granice błędów obiegowych zostały ustalone wyłącznie w celu określenia kryteriów (wskaźników) liczbowych, za pomocą których ocenia się dokładność przyrządu pomiarowego np. wagi stosowanej w obrocie publicznym do rozliczeń. Stanowią one dla pracowników administracji miar i innych organów kontroli oraz dla użytkowników przyrządów pomiarowych podstawę do oceny podczas ekspertyzy, czy dana waga jest przyrządem dokładnym. Poza tym wartość dozwolonych przepisami granicznych błędów obiegowych nie może być wykorzystywana do żadnych innych celów, a w szczególności nie może być stosowana do określenia jakichkolwiek poprawek do nominalnych wskazań wag lub innych przyrządów pomiarowych. Do rozliczeń miarodajne są zawsze nominalne wskazania wag. W świetle tego co zostało wyżej powiedziane, należy zatem stwierdzić, iż ważenie poszczególnych 10 cystern wykazujące nie tylko nadwyżkę (w 6 przypadkach), ale i niedobór importowanego towaru (w 4 przypadkach) potwierdza prawidłowość przeprowadzonej czynności ważenia. Tym samym zdaniem Sądu, organy celne nie naruszyły prawa nie powołując biegłego w trybie art. 197 Ordynacji podatkowej, na okoliczność zbadania dokładności urządzeń mierniczych. Słusznie bowiem podkreślał organ II instancji, iż powołany wyżej przepis wymaga, by organ powołał biegłego w przypadku, gdy dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub jego oceny nie jest wystarczająca wiedza ogólna i doświadczenie życiowe, lecz konieczne są wiadomości specjalne. W przedmiotowej sprawie organ celny wystąpił do Obwodowego Urzędu Miar w B. w kwestii rozstrzygnięcia, czy błędy graniczne należy uwzględniać i każdorazowo przy ważeniu, czy też wiążący jest wynik ważenia w kwicie wagowym. Obwodowy Urząd Miar w B. jest organem dokonującym legalizacji przyrządów mierniczych, posiadającym wiedzę specjalną z zakresu przepisów metrologicznych. Organ ten zajął jednoznaczne stanowisko, iż do rozliczeń miarodajne są nominalne wskazania wagi i nie ma podstaw do korygowania wskazań wagi o poprawki oparte na błędach obiegowych. W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 23 § 7 i § 9, art. 83, art. 85 § 1 oraz art. 276 § 2 opisywanej wyżej ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny, oraz art. 120, art. 121, art. 187 § l, art. 191 i art. 197 cytowanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarga podlega oddaleniu.