SA/Bk 1628/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Markowski (spr.), Sędzia WSA S. Presnarowicz, Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi T. P. - Przedsiębiorstwo "I." w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. Nr [...] z [...].10.2003 r. uznającą zgłoszenie celne w/g SAD [...] z dnia [...].05.2003 r. za nieprawidłowe i określającą kod zgłoszonego samochodu marki OPEL [...] – [...], wartość celną oraz należności podatkowe. Decyzję tę organ podjął w następującym stanie faktycznym i prawnym. Po weryfikacji powyżej wskazanego zgłoszenia celnego organ celny I instancji uznał, iż samochód marki OPEL [...] zgłoszony przez pełnomocnika firmy I. jako samochód ciężarowy jest w istocie samochodu osobowym i stąd też dokonał w wydanej decyzji zmiany kodu wskazanego samochodu z ciężarowego na osobowy i wymierzył stosowne należności podatkowe. Odwołanie od tej decyzji kwestionujące zmianę kodu organ II instancji uznał za nieuzasadnione. W sprawie miała zastosowanie Taryfa Celna, która przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów wprowadzona w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14.06.1983 r. (załącznik do Dz.U. Nr 11, poz. 62 z dnia 7.02.1997 r.). Oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, a zatem czy jest to samochód do przewozu osób, czy też do przewozu towarów należało posłużyć się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części C Taryfy Celnej załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 17.12.2002 r., w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 2226 poz. 1885 z późn. zm.) Zgodnie z 1 regułą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. O klasyfikacji towaru do poszczególnych kodów decydują zatem wskazane powyżej Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz stan towaru ustalony w dniu przyjęcia zgłoszenia (art. 85 § 1 kodeksu celnego). Pojazdy nieszynowe objęte są działem 87 taryfy celnej. Zależnie od: budowy, pełnionej funkcji, rodzaju zastosowanego napędu, wieku klasyfikowane są one w różnych pozycjach tego działu, przy czym o wyborze właściwej z nich decydują także uwagi do działu, które w powiązaniu z brzmieniem pozycji stanowią jedną z fundamentalnych zasad klasyfikacji towarowej. Pozycja 8703 Taryfy celnej obejmuje pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast pozycja 8704 obejmuje pojazdy do transportu towarowego. W toku rewizji celnej stwierdzono, że przedmiotowy samochód posiada 2 miejsca siedzące, za którymi znajduje się metalowa krata zamontowana w dolnej części do kotwiczeń używanych do montażu tylnych siedzeń. Na podłodze za kratą zamontowano płytę drewnopodobną. Pojazd posiada 5 drzwi, wewnętrzna strona drzwi bocznych przednich i tylnych pokryta jest jednakową ozdobną tapicerką. W podłodze znajdują się fabryczne mocowania do tylnych siedzeń. Na słupkach bocznych widoczne są kotwiczenia do montażu oparcia tylnego siedzenia. Obok znajdują się otwory na pasy bezpieczeństwa. Cały samochód jest przeszklony, szyby w tylnych oraz tylnych bocznych drzwiach oklejone są białą folią z tworzywa sztucznego. Ponadto na tylnej szybie zamontowana jest wycieraczka. Szyby w tylnych bocznych drzwiach, do których przymocowano podłokietniki, są otwierane, rączki do ich otwierania zdemontowane. Powyższe ustalenia w ocenie organu dawało podstawę do ustalenia, iż jest to samochód osobowo-towarowy. Zdemontowanie tylnych foteli przy jednoczesnej możliwości ponownego ich zamontowania, ponieważ nie ma trwałej zabudowy czy przebudowy tylnej części samochodu oznacza jedynie, iż w zależności od potrzeb może on być różnie wykorzystany. Sposób zaś wykorzystania samochodu w celu przewozu osób lub towarów nie wpływa na klasyfikację. Ustawodawca bowiem na użytek wymiaru cła dokonał określonej klasyfikacji w taryfie celnej i do pozycji 8703 jak wynika z jej brzmienia zaliczył oprócz samochodów wyłącznie przeznaczonych do przewozu osób również samochody osobowo-towarowe (kombi). W sytuacji zatem, gdy do pozycji 8704 Taryfy celnej zalicza się wyłącznie samochody ciężarowe, zaś do pozycji 8703 samochody osobowe oraz osobowo-towarowe, przedmiotowy samochód jako osobowo-towarowy należało zaliczyć do pozycji 8703. Mając powyższe na uwadze, a także fakt, iż informacje zawarte w dokumentach określających przedmiotowy samochód jako ciężarowy, nie są wiążące dla określenia właściwego kodu PCN, określanie w dokumentach celnych przedmiotowego samochodu jako osobowego, organ odwoławczy nie dopatrując się także naruszenia prawa procesowego w oparciu o art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.), art. 13 § 1, art. 85 § 1 ustawy z 9.01.1997 r. – Kodeks celny (tekst jednolity Dz.U. z 2001 Nr 75 poz. 802 z późn. zm.) § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 226 poz. 1885 z późn. zm.), art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.), § 2 ust. 1 pkt 3, § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27 poz. 269 z późn. zm.) orzekł o utrzymaniu decyzji I instancji w mocy. Skargę od powyższej decyzji wniósł T. P. zarzucając: I. niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez: - zaniechanie rozpatrzenia wszystkich zarzutów wskazanych odwołaniu, - zaniechanie uchylenia decyzji i orzeczenia zgodnie z wnioskiem lub ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, w której organ pierwszej instancji dopuścił się naruszeń prawa w postaci: - niewłaściwego zastosowania art. 191 ustawy – Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 kodeksu celnego poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów skutkiem czego jest niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, - niewłaściwe zastosowanie art. 13 § 1 kodeksu celnego poprzez błędne określenie taryfy celnej, - niewłaściwe zastosowanie art. 187 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 kodeksu celnego poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia całego materiału zebranego w sprawie, - niewłaściwe zastosowanie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu decyzji powodów, dla których odmówił wiarygodności wybranym dowodom; II. niewłaściwe zastosowanie art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 270 kodeksu celnego poprzez odmówienie wiarygodności i mocy dowodowej dokumentom urzędowym, w których przedmiotowy pojazd zakwalifikowany został jako ciężarowy; III. niewłaściwe zastosowanie art. 124 w zw. z art. 210 § 4 – ustawy Ordynacja podatkowa poprzez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu postępowania dowodów, w oparciu o które organ zakwalifikował pojazd jako osobowy, a wskazano jedynie, że dowody przedłożone przez skarżącego nie dowodzą, iż przedmiotowy pojazd nie jest pojazdem ciężarowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze należy uznać za nieuzasadnione. Skarżący kwestionując zaklasyfikowanie sprowadzonego przez niego pojazdu do kodu taryfy celnej określonego dla pojazdów osobowych wskazuje, iż nastąpiło to w związku z niewłaściwym ustaleniem stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącego dowody, którym organy odmówiły wiarygodności wskazują na fakt, iż samochód należało zaliczyć do kodu określonego dla samochodów ciężarowych. Mianowicie z pism przedstawionych przez producenta samochodów General Motors Poland Sp. z o.o. wynika, iż przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako ciężarowy. O fakcie tym świadczy też złożona przez niego opinia rzeczoznawcy, która została w ogóle pominięta przy ocenie dowodów. Odmawiając oparcia rozstrzygnięcia na wskazywanych pismach i dokumentach organ celny stwierdził, że inne klasyfikacje wynikające z przepisów szczególnych, dla innych potrzeb nie mogą rzutować na klasyfikacje towarów zawartych w taryfie celnej. W tej kwestii bowiem decydują przepisy prawa celnego, w oparciu o które o klasyfikacji orzekają na mocy art. 280 i 283 ustawy kodeks celny dyrektorzy izb celnych oraz naczelnicy urzędów celnych. Sąd podziela to stanowisko. Wskazane powyżej pisma od producenta oraz opinia biegłego mają znaczenie jedynie w zakresie stanu samochodu, który zgodnie z art. 85 § 1 kodeksu ustalony jest na dzień zgłoszenia i stanowi podstawę do wymiaru należności celnych w tym także i jego klasyfikacji. Stan samochodu został szczegółowo opisany w dokumencie przeprowadzenie rewizji celnej towaru i stanowił podstawę do ustalenia kodu taryfy celnej. Z opisu w tym dokumencie wynika, że na podłodze w części bagażowej znajdują się fabryczne kotwiczenia do montażu tylnych siedzeń. Kotwiczenia te znajdują się także na słupkach tylnych, do których mocuje się oparcia tylnych siedzeń. Ten opis odbiega od opisu producenta, który w swych pismach wskazywał, że wszelkie elementy kotwiczenia pasów i tylnych siedzeń znajdują się pod pokrywą, której usunięcie bez użycia specjalnych narzędzi nie jest możliwe. Zważywszy na fakt, iż opis wskazany przez producenta dotyczył stanu samochodu z roku produkcji czyli z roku 1998, zaś samochód został zgłoszony w dniu [...].05.2003 r. Organy celne trafnie przyjęły za podstawę rozstrzygnięcia stan samochodu ustalony w dacie zgłoszenia, przyjmując iż jest ona samochodem osobowo-bagażowym. Może on być bowiem używany bez zmiany konstrukcji zarówno do przewozu osób jak do przewozu towarów. Treść bowiem pozycji 8703, do której zaklasyfikowano pojazd obejmuje zarówno samochody przeznaczone wyłącznie do przewozu osób jak również samochody osobowo-towarowe. Pominięta przy ocenie dowodów zdaniem skarżącego opinia sporządzona na jego zlecenie w kwestii jego stanu stwierdza, iż jest to samochód przeznaczony do transportu samochodowego na bazie nadwozia samochodu osobowego kombi i ma fabrycznie wewnątrz zamontowaną na stałe podłogę bagażową. Zamontowana fabrycznie podłoga bagażowa jak wyjaśnił producent pokrywa wszelkie kotwiczenia do montażu pasów i siedzeń, a te jak ustaliły organy w toku rewizji są widoczne i mogą być użyte do tego celu. W tej sytuacji brak ustosunkowania się organów do opinii w tym zakresie stanowi jedynie uchybienie procesowe nie wpływające na wynik sprawy. W tych okolicznościach brak jest uzasadnionych podstaw do przyjęcia, iż organy w toku postępowania naruszyły wskazywane przepisy prawa procesowego art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 i art. 124 w zw. z art. 210 § 4. Organy nie naruszyły także art. 13 § 1 kodeksu celnego. Kod taryfy celnej ustalony został dla przedmiotowego samochodu przy uwzględnieniu stanu samochodu w dniu zgłoszenia i zgodnie z zasadami określonymi w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wskazać tu też należy na co powołały się także organy, iż w dokumentach celnych nocie t6ranzytowej T1 Nr [...] samochód został zaklasyfikowany do pozycji 8703 Taryfy celnej, a w świadectwie przewozowym EUR 1 Nr [...]również określono go jako samochód osobowy. Z tych więc względów skarga jako nieuzasadniona uległa oddaleniu (art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270).