SA/Bk 741/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Markowski Sędzia NSA J. Lewkowicz Sędzia WSA S. Presnarowicz (spr.) Protokolant M. Tyl po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. oddala skargę [...] Urząd Skarbowy w B. w dniu [...] sierpnia 2002 r., postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r., wszczął w stosunku do Pana J. K. postępowanie podatkowe w zakresie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. Po sprawdzeniu prawidłowości i rzetelności dokonanych odliczeń ustalono, iż nie podlegała odliczeniu od podatku za 1997 r. kwota [...] zł poniesiona z tytułu zakupu od gminy lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ulicy [...]. Po zakończeniu danego postępowania wyjaśniającego, [...] Urząd Skarbowy w B. w dniu [...] sierpnia 2002 r. wydał decyzję Nr [...], w której określił wysokość zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r., wraz z odsetkami na dzień wydania tejże decyzji. Odwołanie od decyzji [...] Urzędu Skarbowego w B. do Izby Skarbowej w B., podatnik wniósł w dniu 14 sierpnia 2002 r. Izba Skarbowa w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. uchyliła w całości zaskarżoną decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na popełnione przez ten organ błędy proceduralne. Mianowicie postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego zostało doręczone Panu K. w dniu 5 sierpnia 2002 r., natomiast decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej wraz z odsetkami została wydana przed jego doręczeniem w dniu l sierpnia 2002 r., co Izba Skarbowa w B. uznała za rażące naruszenie prawa. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania [...] Urząd Skarbowy w B. wydał nową decyzję Nr [...] w dniu [...] grudnia 2002 r., w której ponownie określił należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1997 r., jednocześnie określając wysokość zaległości podatkowej w kwocie [...] zł oraz odsetki na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł. Również od tej decyzji podatnik wniósł w dniu 17 lutego 2003 r. odwołanie do Izby Skarbowej w B. Izba Skarbowa w B. decyzją z [...].04.2003 r., [...] utrzymała w mocy powyższą decyzję [...] Urzędu Skarbowego w B. z 10.12.2002 r., wydaną na podstawie przepisów: - art. 21 § 3, art. 53 § 4 i art. 207 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.); - art. 45 ust. 6 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.). Z ustaleń organu odwoławczego dokonanych głównie na podstawie aktu notarialnego wynika, że J. K. nabył od gminy B. lokal mieszkalny położony w B. przy ul. [...], którego był najemcą i który to lokal nie był lokalem nowo wybudowanym. W związku z nabyciem lokalu J. K. dokonał odliczenia wydatków na zakup przedmiotowego lokalu w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. Tymczasem zgodnie z art. 27a ust. l pkt l, lit. "d" ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 1997 r. ulga podatkowa przysługuje tylko w przypadku, gdy wydatki poniesione zostały na własne potrzeby podatnika, przeznaczone na zakup nowo wybudowanego budynku lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy lub osoby, która wybudowała ten budynek w wykonaniu działalności gospodarczej. W takim stanie faktycznym i prawnym brak było podstaw do uznania, że J. K. przysługiwała ulga podatkowa w związku z wykupieniem lokalu od gminy. Izba nie uznała za wiarygodne wyjaśnień podatnika co do tego, że pracownik [...] Urzędu Skarbowego w B. udzielił mu informacji, o możliwości skorzystania z ulgi podatkowej. Organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, by J. K. występował do organu podatkowego z zapytaniem o jakim traktuje przepis art. 14a § l ustawy Ordynacja podatkowa. Dla potwierdzenia swego stanowiska w kwestii uznania za niewiarygodne oświadczenia podatnika co do tego, że udzielono mu w [...] Urzędzie Skarbowym w B. niewłaściwej informacji w przedmiocie możliwości skorzystania z ulgi podatkowej, Izba Skarbowa podniosła, że z ogólnej liczby 184 osób, które nabyły na własność od Gminy B. w latach 1996 - 2001 lokale mieszkalne, tylko Pan J. K. wraz z trzema innymi osobami dokonali odliczeń od podatku z tego tytułu. Pozostałe 180 nie dokonywało odliczeń. Ponadto żadna z osób nie podnosiła zarzutu udzielenia jej błędnej informacji w tym przedmiocie. Wreszcie Izba Skarbowa w B. podniosła, że ewentualne wprowadzenie w błąd podatnika przez pracownika organu podatkowego nie może stanowić podstawy do odstąpienia od określenia podatku w prawidłowej wysokości. Zarzut ten może być wzięty pod uwagę w sprawie o umorzenie odsetek za zwłokę od powyżej określonej zaległości podatkowej. J. K. na decyzję Izby Skarbowej w B. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucił jej naruszenie podstawowych zasad funkcjonowania organów państwowych. Skarżący w uzasadnieniu skargi wywodził o zlekceważeniu przez organ odwoławczy podnoszonego uprzednio zarzutu o błędnym naliczeniu odsetek za zwłokę. Mianowicie zwracał uwagę, iż w trakcie postępowania dowodowego korygowana była kwota poniesionych wydatków, będących podstawą do odliczeń. Dlatego też należało dokonać powtórnego naliczenia należnych odsetek. Skarżący podtrzymał swoje uprzednio wyrażane stanowisko w trakcie postępowania, że wobec udzielenia mu przez pracownika Urzędu niewłaściwej informacji, nie może ponosić negatywnych skutków jako podatnik. Ponownie wskazywał jako dowód udzielenia mu niewłaściwej informacji, dołączone oświadczenia dwóch osób. Tym samym, zdaniem skarżącego, naruszone zostały przepisy art. 9 k.p.a., co stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W piśmie skierowanym do NSA Oddział Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 14 stycznia 2004 r. skarżący ponownie podtrzymał swój zarzut błędnego naliczenia odsetek za zwłokę. W ocenie strony odsetki za zwłokę powinny być naliczone od kwoty podanej w drugiej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. W niej kwota przysługującej ulgi mieszkaniowej do odliczenia od podatku wynosiła [...] zł, a ulgi mieszkaniowej [...] zł, w decyzji poprzedniej z l sierpnia 2002 r. odpowiednio [...] zł i [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna Podstawę prawa materialnego do podjęcia rozstrzygnięcia w spornej sprawie stanowi przepis zawarty w art. 27a ust. l, pkt l, lit, "d" ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 1997 r. W myśl tej regulacji podatek dochodowy od osób fizycznych zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17 cytowanego artykułu, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej. Z ustaleń faktycznych, znajdujących oparcie w zebranym w sprawie materiale i nie kwestionowanych przez skarżącego wynika, że J. K. nabył, od gminy B., lokal mieszkalny, którego był najemcą. Lokal ten nie znajduje się w budynku nowo wybudowanym. Zatem ulga podatkowa, przewidziana w art. 27a ust. l, pkt l, lit. "d" przywoływanej ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikowi nie przysługiwała. W dniu 10 lutego 1998 r. J. K. złożył zeznanie PIT-30, dotyczące dochodu osiągniętego w 1997 r. W zeznaniu tym dokonał odliczenia wydatku poniesionego w związku z zakupem lokalu mieszkalnego w kwocie [...] zł. Jak wyżej wykazano J. K. ulga podatkowa z tego tytułu nie przysługiwała. Tym samym organy podatkowe zasadnie zastosowały w sprawie przepis art. 45 ust. 6 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i po uwzględnieniu ulgi przysługującej z tytułu wydatków poniesionych na remont lokalu, określiły podatek we właściwej wysokości oraz określiły zaległość podatkową. Podatek dochodowy od osób fizycznych płatny jest w terminie do 30.04. roku następnego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 w zw. z ust. l ustawy). W myśl przepisu art. 51 § l ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) podatek nie zapłacony w terminie stanowi zaległość podatkową. Od zaległości podatkowej naliczane są odsetki za zwłokę, o czym traktuje przepis art. 53 § l powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa. W ocenie Sądu odsetki za zwłokę zostały przez organy podatkowe naliczone skarżącemu w prawidłowej wysokości. Sposób wyliczenia odsetek został przedstawiony na karcie dołączonej do akt sprawy (zob. wydruk. txt). Słusznie zatem wywodzi organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż różnica w wysokości odsetek za zwłokę występująca w decyzjach wydanych przez [...] Urząd Skarbowy w B., uchylonej ze względów proceduralnych przez Izbę Skarbową w B. decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. i utrzymanej w mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., wynikała z faktu, iż każda z tych decyzji podawała wysokość odsetek na inne dni roku 2002, odległe od siebie o kilka miesięcy. Dlatego też taki sposób ich naliczenia był zgodny z przepisem art. 53 § 4 cytowanej wyżej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, który w brzmieniu obowiązującym w roku 2002, nakazywał organom podatkowym by w wydanych decyzjach określały wysokość odsetek za zwłokę należnych na dzień ich wydania. Z tych powodów wysokość odsetek za zwłokę naliczonych w decyzji wydanej parę miesięcy później, musiała być inna niż w decyzji wydanej wcześniej. Skarżący ani w skardze skierowanej do Sądu, ani w piśmie skierowanym do NSA Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 14 stycznia 2004 r., nie wykazał na czym polegało w przedmiotowej sprawie błędne wyliczenie przez organy podatkowe odsetek za zwłokę. Na ocenę zasadności zaskarżonej decyzji nie mogły mieć wpływu wywody skarżącego co do udzielenia mu niewłaściwej informacji przez pracownika Urzędu Skarbowego. Przepis art. 14 omawianej ustawy Ordynacja podatkowa w § 4 i 5 stanowi o postępowaniu w sprawie udzielenia informacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. Przewidzianego w tych przepisach trybu postępowania podatnik nie zachował. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy Ordynacja podatkowa tylko zastosowanie się podatnika do urzędowej interpretacji prawa podatkowego dokonanej przez Ministra Finansów nie może podatnikowi szkodzić. Tym samym nawet jeśli J. K. pracownik Urzędu Skarbowego udzieliłby ustnie niewłaściwej informacji to i tak organy podatkowe, wydając decyzję określającą podatek dochodowy od osób fizycznych, miały obowiązek właściwego zastosowania przepisów prawa podatkowego. Tak też w sprawie organy postąpiły. Przebieg postępowania udokumentowany w aktach sprawy nie pozwala na uznanie za zasadny zarzutu naruszenia przepisu art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa (przepis stanowiący odpowiednik art. 9 k.p.a. powołanego przez skarżącego). W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego naruszenia przepisów art. 27a ust. l pkt l, lit. "d" ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 53 i art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skarga podlega oddaleniu.