SA/Bk 958/03
WyrokWSA w Białymstoku2004-01-22
Skład orzekający: Anna Sobolewska-Nazarczyk, Jerzy Bujko, Stanisław Prutis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę rozbudowy chlewni, uwzględniająca 42,28 DJP, jest zgodna z prawem, jeśli skarżący twierdzi, że rzeczywista obsada zwierząt może przekroczyć 50 DJP, co czyniłoby inwestycję szczególnie szkodliwą dla środowiska?Ratio decidendi
Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organy administracji prawidłowo ustaliły, że przedmiotowa inwestycja dotyczy obsady zwierząt w ilości 42,28 DJP, co wynika z projektu budowlanego. Przypuszczenia skarżącego o przekroczeniu 50 DJP, niepoparte stosownymi uprawnieniami, nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się do wszystkich przesłanek wynikających z przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych, w tym zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wymagań technicznych oraz odległości zbiorników na nieczystości ciekłe.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. Ż. na decyzję Wojewody P. utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę rozbudowy chlewni dla 42,28 DJP. Skarżący zarzucał, że rzeczywista obsada zwierząt może przekroczyć 50 DJP, co czyniłoby inwestycję szczególnie szkodliwą dla środowiska i zwiększałoby uciążliwość dla jego sąsiedniej nieruchomości. Organy administracji wielokrotnie rozpatrywały sprawę, wydając decyzje o pozwoleniu na budowę, uchylając je i przekazując do ponownego rozpatrzenia, a także uchylając decyzje organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie NSA Jerzy Bujko, Stanisław Prutis, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku inwentarskiego z przeznaczeniem na hodowlę świń wraz z przyłączem kanalizacyjnym i zbiornikiem na gnojówkę na działce nr [...] położonej
w miejscowości L. gmina R., Starosta S. udzielił Panu A. K. takiego pozwolenia decyzją z dnia [...]10.2001 r. znak: [...].
Wojewoda P., rozpatrując odwołanie właściciela sąsiedniej działki nr [...] Pana J. Ż. od powyższej decyzji z dnia [...]10.2001 r., uchylił ją w całości
i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podejmując ostateczną decyzję z dnia [...]12.2001 r. znak [...].
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji wydał decyzję z dnia [...]06.2002 r. znak: [...], udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Wojewoda P., po rozpatrzeniu odwołania Pana J. Ż. od decyzji
z dnia [...]06.2002 r. Starosty S., uchylił ją w całości i przekazał sprawę
do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ostateczną decyzją z dnia [...]08.2002 r. znak: [...], na którą Pan A. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy przy ul. S. [...] w B.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku uchylił decyzję Wojewody P. z dnia [...]08.2002 r. znak: [...], podejmując wyrok
z dnia [...]01.2003 r. sygn. akt SA/Bk 1186/02, w którym wskazał na możliwość usunięcia niedociągnięć wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę na etapie postępowania odwoławczego.
W związku z tym Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...]03.2003 r. znak: [...] wydanym w trakcie ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego zobowiązał Starostę S. na podstawie art. 136 i art. 123 Kpa
do przeprowadzenia z urzędu dodatkowego postępowania wyjaśniającego dot. odwołania Pana J. Ż., w celu uzupełnienia akt sprawy w zakresie określonym przez NSA.
Pismem z dnia [...]05.2003 r. znak: [...] organ I instancji przekazał Wojewodzie P. uzupełnione w tym zakresie dokumenty.
Pan J. Ż. zarzucił w odwołaniu wydanie skarżonej decyzji z dnia [...]06.2002 r. znak: [...], udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji niezgodnie z obowiązującym prawem ponieważ jak dowodzi, inwestor przedstawił w zatwierdzonym nią projekcie budowlanym, błędne, zaniżone wyliczenie ilości zwierząt hodowlanych w liczbie 42,28 Dużych Jednostek Przeliczeniowych (DJP) dla całego zmodernizowanego i rozbudowywanego obiektu chlewni. Skarżący uważa zaś, iż chlewnia ta może pomieścić powyżej 50 DJP inwentarza, co jego zdaniem nie spełnia wymogów w zakresie ochrony środowiska. Poza tym skarżący zarzucił, że jej zrealizowanie przez Pana A. K. na działce nr [...], spowoduje zwiększenie już istniejącej zdaniem odwołującego się uciążliwości na własnej sąsiedniej nieruchomości nr [...], związanej z bliskim sąsiedztwem omawianej inwestycji (zbiornik na gnojówkę oraz urządzenia wentylacji chlewni), co narusza jego interes. W związku z tym Pan J. Ż. wniósł o uchylenie skarżonej decyzji z dnia [...]06.2002 r. W trakcie prowadzonego postępowania Pan J. . i Pani C. Ż. złożyli dodatkowe pisma,
w których nadal podtrzymują swój sprzeciw co do realizacji przedmiotowej inwestycji.
Wojewoda P. decyzją z dnia [...]06.2003 roku, nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż nie narusza ona prawa.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiódł Pan J. Ż., zarzucając błędne obliczenia co do ilości obsady zwierząt inwentarskich
w modernizowanym i dobudowywanym budynku, która jego zdaniem może przekroczyć
50 DJP – co czyni przedmiotową inwestycję szczególnie szkodliwą dla środowiska.
W obszernej odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymywał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Organy administracji państwowej zasadnie przyjęły, że przedmiotowa inwestycja dotyczy obsady zwierząt w ilości 42,28 DJP co wynika z projektu budowlanego, sporządzonego przez upoważnioną osobę - Pana R. S. Tak więc przedmiotowa inwestycja nie jest szczególnie szkodliwa dla środowiska, ponieważ nie przekracza obsady zwierząt w ilości 50 DJP. Wyliczenia i przypuszczenia o przekroczeniu wyżej wymienionej ilości zwierząt dokonane przez skarżącego, nie posiadającego stosownych uprawnień w tym zakresie – nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Niezasadne jest także twierdzenie Pana J. Ż., że w przyszłości nie można będzie stwierdzić czy inwestor realizuje obsadę w ilości 42,28 DJP zwierząt, bowiem każde odstępstwa od ostatecznych pozwoleń na budowę, w razie zaistnienia, są poddawane ocenie organów nadzoru budowlanego.
Należy także podkreślić, że organ odwoławczy oprócz zarzutu wyżej wymienionego w skardze – odniósł się w sposób obszerny i wyczerpujący do wszystkich przesłanek wynikających z przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych
w tym zakresie – dotyczących projektowanej inwestycji. W tym celu organ dokonał ustaleń
w zakresie zgodności tejże inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego
oraz ustalił spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z art. 35 ustawy z dnia
07.07.1994 roku - Prawo budowlane łącznie z oceną uzgodnienia przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Organ sprawdził także czy zachowane zostały wymogi w zakresie odległości zawarte w §12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej
i Budownictwa z dnia 14.12.1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Poddał także ocenie §36 ust. 3 pkt 1 wyżej wymienionego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie oraz §6 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej celem ustalenia czy zachowane zostały właściwe odległości zbiorników na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych
do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.
Organ odwoławczy obszernie ustosunkował się także i uzasadnił - dlaczego
nie zalicza przedmiotowej inwestycji do szczególnie uciążliwej dla środowiska. Tym samym organ wyczerpał także przesłanki wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego.
Mając całokształt wyżej wymienionych okoliczności na względzie Sąd uznał,
ze zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku) w zw. z art. 97§1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z 2002 roku).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło