SA/Bk 959/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie NSA Jerzy Bujko (spr.), Stanisław Prutis, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. M. im. A. M. w B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę. Wyrokiem z dnia 19 października 2001 r., wydanym w sprawie SA/Bk 902/01, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi A. K. S., uchylił decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2001 r. udzielającą S. M. im. A. M. pozwolenia na użytkowanie zaadaptowanego na lokal mieszkalny pomieszczenia gospodarczego oznaczonego Nr [...], a położonego w budynku wielorodzinnym przy ul. B. [...] w B. Sąd stwierdził, że organ nie wypowiedział się w przedmiocie, czy lokal, który uprzednio miał charakter pomieszczenia gospodarczego spełnia po adaptacji wymogi lokalu mieszkalnego i może być wydane pozwolenie na jego użytkowanie. Powołanie się w tym przedmiocie na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] czerwca 2000 r., wydaną na podstawie art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i 55 ust. 1 pkt 3 i 5 "b" ustawy – Prawo budowlane z 1994 r., którą nakazano inwestorowi dokonanie pewnych czynności i których wykonanie organ ten potwierdził, jest o tyle niewystarczające, iż powyższa decyzja w sposób ogólny nakazywała doprowadzenie dokonanej zmiany sposobu użytkowania lokalu do stanu zgodnego z prawem poprzez przedłożenie dokumentacji i zawiadomienie stosownych organów o zmianie użytkowania. W takiej sytuacji organ wydający pozwolenie na użytkowanie nie był zwolniony od zbadania przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, czy lokal po dokonaniu zmian jest zgodny z przepisami, w tym także techniczno-budowlanymi. W tym przedmiocie brak jest ustaleń organu, jako że protokół sporządzony z oględzin lokalu przez organ II instancji tej kwestii nie wyjaśnił. Po tymże wyroku i przekazaniu przez Wojewodę sprawy do ponownego rozpatrzenia (decyzją kasacyjną z [...] stycznia 2002 r.) z zaleceniem rozpatrzenia kwestii podnoszonych przez skarżącą, dotyczących naruszenia § 90, 92 st. 1, 93 ust. 2, 94 ust. 2 i 95 ust. 1 rozporządzenia M.G.P.i B. z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 i 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane, organ I instancji decyzją z [...].04.2002 r. udzielił S. M. im. A. M. w B. pozwolenia na użytkowanie opisanego wyżej lokalu z powołaniem się na art. 42 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane z 24 października 1974 r., a po uchyleniu w trybie odwoławczym tejże decyzji (decyzją kasacyjną z [...].06.2002 r.) z wytknięciem błędnego zastosowania w sprawie przepisów starego prawa budowlanego, decyzją z [...].09.2002 r. powtórzył rozstrzygnięcie o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie lokalu w oparciu o art. 59 ust. 1 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. oraz rozporządzenie MAGTiOŚ z 3.07.1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. W odwołaniu od tej decyzji A. K. S. zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie ustaleń art. 20 k.p.a. w związku z art. 83 ust. 1 prawa budowlanego. Wskazała na nietrafne zastosowanie art. 59 ust. 1 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego. Zdaniem odwołującej się w omawianym przypadku nie mają zastosowania przepisy art. 103 prawa budowlanego, jak i rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3.07.1980 r. Skarżąca dowodziła, iż przy podejmowaniu decyzji organ powinien jedynie uwzględnić przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż tylko te przepisy są przepisami właściwymi. W dalszym ciągu podtrzymała, iż obiekt mieszkalny powstały w wyniku samowoli budowlanej nie spełnia wymogów obowiązujących warunków technicznych. Stwierdziła, że w tym lokalu brak jest pokoju o powierzchni 16 m2, wentylacji w kuchni i ich łazience, a drzwi i ściany nie spełniają wymogów pożarowych i akustycznych. Żądała uchylenia zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności dotychczasowego postępowania oraz przekazania sprawy według właściwości rzeczowej – Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. Wojewoda P. po rozpatrzeniu tego odwołania decyzją z dnia [...].10.2002 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Na decyzję tę skargę wniosła A. K. S. W następstwie uwzględnienia tej skargi Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 19.III.2003 r. wydanym w sprawie SA/Bk 1471/02, uchylił zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał na naruszenie przez organy rozpoznające sprawę przepisu art. 30 ustawy z 11.V.1995 r. o NSA (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) nakazującego organowi dostosowanie się do prawnej oceny rozpoznawanej sprawy dokonanej we wcześniej wydanym wyroku NSA. Uchybienie to mogło wpłynąć na treść zaskarżonej decyzji i skutkowało jej uchylenie. Po kolejnym rozpoznaniu odwołania A. K. S. od decyzji organu I instancji Wojewoda P., decyzją z dnia [...].VI.2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił S. M. im. A. M. w B. wydania pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia gospodarczego zaadoptowanego na lokal mieszkalny oznaczony nr [...] w budynku wielorodzinnym położonym w B. przy ul. B. Nr [...]. Organ odwoławczy powołał się na dokonane w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny prawa i wskazał, iż powstały w wyniku samowoli budowlanej lokal mieszkalny nie spełnia wymogów technicznych wynikających z §94 ust. 2 mających w sprawie zastosowanie przepisów rozporządzenia M.G.P.i B. z 14.XII.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie pozwala to na udzielenie wnioskodawcy pozwolenia na jego użytkowanie, pomimo że inwestor przedłożył decyzję organu nadzoru budowlanego sankcjonującą powstałą samowolę budowlaną. Ostatnio wymienioną decyzję zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. M. im. A. M. w B. Zarzuciła jej naruszenie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 71 ust. 1 prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji odmownej zamiast przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, skoro istnieje techniczna możliwość doprowadzenia lokalu do zgodności z wymogami przepisu § 94 ust. 2 rozporządzenia M.G. P. i B. z 14.XII.1994 r. Skarga zarzuciła też, że odwołująca się A. K. S. nie ma przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, gdyż prawomocnie została orzeczona jej eksmisja z przedmiotowego lokalu. Organ administracyjny wniósł o oddalenie tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Nie wykazuje ona żadnego naruszenia wymienionych w jej treści przepisów prawa budowlanego. Skarżąca nie kwestionuje przy tym, iż przedmiotowe pomieszczenie nie spełnia technicznych warunków wymaganych przepisami od lokali mieszkalnych. Fakt ten uzasadniał wydanie zaskarżonej decyzji, gdyż organy musiały uwzględnić stan faktyczny istniejący, a nie hipotetyczny, który może powstać po przebudowie przedmiotowego pomieszczenia. W razie takiej przebudowy strona będzie mogła ponownie wystąpić na drogę postępowania prowadzącego do uzyskania żądanej już obecnie decyzji. Nie jest również uzasadniony drugi z zarzutów skargi. O tym, że A. K. S. przysługują prawa strony w postępowaniu prowadzącym do wydania zaskarżonej decyzji wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w wydanych w tej sprawie wyrokach z 19.X.2001 (SA/Bk 902/01) i z 19.III.2003 r. (SA/Bk 1471/02). Oceny te wiążą też Sąd w niniejszej sprawie (art. 99 ustawy z 30.VIII.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Dlatego na mocy art. 151 ustawy z 30.VIII.2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.