SAB/Bk 43/03
PostanowienieWSA w Białymstoku2004-04-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie nierozpatrzenia sprzeciwu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy dotyczy działalności uchwałodawczej organów jednostek samorządu terytorialnego lub rozstrzygnięć, które nie przybierają formy decyzji, postanowienia lub aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie sprzeciwu należy do uchwały rady gminy, a wcześniejsze rozstrzygnięcie organu wykonawczego nie jest formą podlegającą kontroli w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący zarzucili Wójtowi Gminy P. bezczynność w procedurze opracowywania i zatwierdzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując na brak odpowiedzi na ich wniosek oraz sprzeciw do projektu planu. Mimo powiadomienia o sesji Rady Gminy, nie otrzymali uchwały odrzucającej ich sprzeciw. Wójt Gminy P. wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że rozpatrzył protesty i przekazał sprzeciw skarżących do Rady Gminy, która następnie odrzuciła ich protest uchwałą. Skarżący mogli zaskarżyć uchwałę Rady Gminy, a nie zarzucać bezczynność Wójtowi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie NSA Grażyna Gryglaszewska, Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i H.S. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie nierozparzenia sprzeciwu skarżących do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.-
Skargą złożoną w dniu [...] listopada 2003r. (data nadania skargi do sądu w urzędzie pocztowym) M. i H.S. zarzucili Wójtowi Gminy P. bezczynność w procedurze opracowywania i zatwierdzania nowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy podając, iż nie otrzymali odpowiedzi ani na złożony w dniu [...] lipca 2003r. wniosek, ani na wniesiony w dniu [...] sierpnia2003r. sprzeciw do projektu planu. Stwierdzili wprawdzie, iż [...] września 2003r. zostali powiadomieni o wyznaczonym na [...] września 2003r. terminie sesji Rady Gminy dla rozpatrzenia protestów i zarzutów dotyczących projektu planu, ale nie została im doręczona podjęta wówczas w sprawie ich sprzeciwu uchwała.
Skargę do Sądu skarżący poprzedzili wezwaniem Wójta do usunięcia naruszenia prawa, wystosowanym w piśmie z daty [...] października 2003r.
Wójt Gminy P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z uwagi na brak swojej bezczynności przy opracowywaniu planu zagospodarowania przestrzennego gminy P., w tym przy rozpatrywaniu protestu skarżących (bo tak został potraktowany ich wniosek i sprzeciw do projektu tegoż planu). Wójt podał, że sam rozpatrzył protesty i zarzuty zarządzeniem Nr [...] w dniu [...] września 2003r., po czym protest skarżących, jako nieuwzględniony przez siebie, przekazał do rozpatrzenia Radzie Gminy w P., powiadamiając pisemnie skarżących o powyższym i o terminie sesji rady. Obowiązku doręczenia uchwały odrzucającej protest Rada Gminy nie miała, ale na prośbę skarżących został im w dniu [...] października 2003r. doręczony wyciąg z uchwały Rady Gminy w P. z [...] września 2003r. o odrzuceniu ich protestu. Skarżący mogli, korzystając z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę Rady Gminy odrzucającą ich protest, tymczasem bezzasadnie zdecydowali się na zarzucenie Wójtowi rzekomej bezczynności przy rozpatrywaniu ich protestu. Końcowo Wójt dodał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy został uchwalony w dniu [...] grudnia 2003r., a następnie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Podlegająca kontroli sądu bezczynność organu administracji publicznej występuje jedynie w przypadku niezałatwienia konkretnej sprawy we wszczętym przez organ postępowaniu, które winno zakończyć się wydaniem któregoś z rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Tylko w takich przypadkach, w których organ administracji zwleka z wydaniem na czas decyzji, postanowienia lub aktu, o którym mowa
w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, tj. aktu dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa, Sąd może nakazać organowi zakończenie postępowania. Rozstrzygnięcia organu planistycznego, podejmowane w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie przybierają żadnej z form wymienionych w art. 3
§ 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O odrzuceniu zarzutu bądź protestu zgłoszonego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzyga ostatecznie uchwała rady gminy (miasta) podejmowana w oparciu o art. 24 ust. 3 i 23 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym
(tj. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z późn. zmianami). Działalność uchwałodawcza organów jednostek samorządu terytorialnego, ujęta jako przedmiot skargi sądowoadministracyjnej
w pkt 5 i 6 § 2 art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być kwestionowana przed sądem wyłącznie jako efekt działania, gdyż bezczynność w tego rodzaju działalności jest wyłączona spod kognicji sądu z mocy zapisu art. 3 § 2 pkt 8 Prawa
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poprzedzające podjęcie przez radę gminy uchwały odrzucającej zarzut bądź protest, rozstrzygnięcie o zarzucie i proteście przez organ wykonawczy gminy (przedtem zarząd gminy, teraz wójta, burmistrza czy prezydenta),
o którym to rozstrzygnięciu mowa w art. 18 ust. 8 wskazanej wyżej ustawy
o zagospodarowaniu przestrzennym, również nie przybiera formy załatwienia sprawy wymienionej w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli formy, dla której ustawodawca przewidział możliwość kwestionowania przed sądem bezczynności organu. Stąd skargę na brak działania Wójta Gminy P. przy rozpatrywaniu sprzeciwu skarżących do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Sąd uznał za niedopuszczalną i jako taką odrzucił ją na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zarzut naruszenia procedury planistycznej, w tym niedochowania terminów do rozpatrzenia protestów i zarzutów, czy błędnego zakwalifikowania jako protestu sprzeciwu strony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mógł być podniesiony wyłącznie w skardze na uchwałę Rady Gminy P. z [...] września 2003r., odrzucającej protest. Skarżący, wezwani przez Sąd do sprecyzowania przedmiotu skargi
i określenia organu, którego działanie kwestionują wyraźnie wskazali, że kwestionują brak działania Wójta Gminy P., zarzucając mu bezczynność przy procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd nie ma uprawnień do modyfikowania woli strony skarżącej i nadawania z urzędu skardze brzmienia pozwalającego na uznanie skargi za dopuszczalną.
Stąd orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło