I SA/Bd 1005/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014r., na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 sierpnia 2014r., w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, skarżący wniósł o wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a." Uzasadniając wniosek podkreślił, że istnieje niebezpieczeństwo, iż organ podatkowy do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd ponownie złoży wniosek o wszczęcie egzekucji komorniczej, czego następstwem może być licytacja nieruchomości, której jest współwłaścicielem. Spowoduje to trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi poważną szkodę, albowiem, w ocenie strony, hipoteka na rzecz Trzeciego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy zabezpiecza należności, które uległy przedawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej. Zaznaczyć należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc decyzje lub postanowienia odmowne nie posiadają cechy wykonalności. Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd podzielił stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2005r., sygn. akt II OZ 346/05 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Postanowienie to dotyczy bowiem tylko kwestii procesowej rozstrzyganej w toku postępowania i nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków. Nie może zatem wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. również postanowienia: WSA w Warszawie z dnia 04 lipca 2014r., sygn. akt III SA/Wa 1747/14; z dnia 06 września 2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1265/13; WSA w Gdańsku z dnia 20 listopada 2013r., sygn. akt I SA/Gd 1306/13; WSA w Opolu z dnia 04 lipca 2012r,. sygn. akt I SA/Op 129/12; WSA we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2012r., sygn. akt II SA/Wr 60/12 – wszystkie dostępne j.w.). Tym samym Sąd doszedł do przekonania, że w realiach rozpoznawanej sprawy, brak było jakichkolwiek podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.