I SA/Bd 102/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 06 września 2016 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Postanowieniem z dnia 25 lipca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę D. K. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego (k. 22-23 akt sądowych). Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 05 sierpnia 2016r. (k. nr 29 akt sądowych). W dniu 12 sierpnia 2016r. skarżąca złożyła do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu podniosła, że nie otrzymała korespondencji z Sądu, która zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na jej błędne zaadresowanie. Wskazała, że listonosz nie zostawił również awiza pod właściwym adresem, ponieważ na kopercie wpisany był adres Toruń ul. T. 50E, a powinno być T. ul. T. 50C. Strona jednocześnie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek niezachowania terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy w jego uchybieniu. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki: 1) brak winy w uchybieniu terminowi; 2) spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego; 3) złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu 4) równocześnie ze złożonym wnioskiem o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Jednym z bezwzględnych wymogów zastosowania instytucji przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w niezachowaniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w przekroczeniu terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu niedającej się przezwyciężyć przeszkody. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99, publ. Biuletyn SN 2000/5/12). Przywrócenia terminu może zatem domagać się strona, która nie tylko przyznaje, że nie dokonała czynności w terminie, ale także jest w stanie uprawdopodobnić, iż stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że we wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca powołuje się na okoliczność, iż przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została błędnie zaadresowana, w wyniku czego nie została ona skarżącej doręczona. Według skarżącej prawidłowy adres, pod który należało kierować do niej korespondencję to: "T., ul. T. 50 C", a nie jak uczyniono w przedmiotowej sprawie na "ul. T. 50 E". Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że skarżąca sama wyraźnie wskazała w nagłówku skargi do sądu adres do korespondencji podając "ul. T. 50 E w T.". Ponadto, jak wynika z analizy akt administracyjnych przez całe postępowanie podatkowe korespondencja była kierowana do skarżącej na ten właśnie adres i skarżąca nigdy tego faktu nie kwestionowała. Dla przykładu wskazać należy, że decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] była adresowana i doręczona skarżącej właśnie na adres przy ul. T. 50 e (k. 42 akt administracyjnych). Skarżąca natomiast z zachowaniem ustawowego terminu złożyła od tej decyzji odwołanie, nie kwestionując adresu doręczenia decyzji. Podobnie było z decyzją organu II instancji (k. 74 akt administracyjnych) oraz innymi pismami organów podatkowych kierowanymi do skarżącej w toku postępowania podatkowego. Podkreślić należy, że również postanowienie o odrzuceniu skargi w tej sprawie zostało skutecznie skarżącej doręczone na adres "T., ul. T. 50E", wskazany w skardze (k. 29 akt sądowych). Z uwagi na okoliczność, że skarżąca sama podała w skardze do sądu adres do korespondencji "T., ul. T. 50 E", Sąd był zobowiązany przesłać wezwanie na ten właśnie adres. Brak staranności w wykazywaniu prawidłowego adresu do doręczeń nie może być przesłanką przywrócenia terminu. Z powyższych względów wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu nie mogła odnieść zamierzonego skutku, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.