I SA/Bd 1033/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę 1. Decyzją z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił Z. C. (skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz E 220, pojemność 2148 cm³ na kwotę 5.348 zł. 2. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Opierając swoją decyzję na art. 2 pkt 9, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1 oraz art. 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej jako u.p.a.) organ odwoławczy podkreślił, że istota sporu dotyczy określenia wysokości podstawy opodatkowania w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu marki Mercedes Benz E 220. 3. Organ podał, że skarżący złożył [...] r. w Oddziale Celnym w T. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, do której dołączył m. in. kopię umowy kupna z dnia [...] r. oraz zaświadczenie z [...] r., wystawione przez F.H.U. A. z C. Z umowy kupna wynika, że za przedmiotowy samochód skarżący zapłacił 4.000 EUR a w złożonej deklaracji, jako podstawę opodatkowania, wskazał kwotę 16.311 zł. Przedłożoną dokumentację organ poddał analizie i porównał zadeklarowaną przez skarżącego podstawę opodatkowania do średniej wartości rynkowej. Wartość tę ustalono na podstawie średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu i rocznika, notowanej w kraju w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. w dniu [...] r. Z uwagi na wstępnie wyliczoną różnicę, organ wezwał skarżącego do zmiany wysokości podstawy opodatkowania (skorygowania złożonej deklaracji) lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi. 4. Istotne okoliczności faktyczne organ ustalił na podstawie dołączonej do deklaracji AKC-U wyceny z [...] r., pisemnego wyjaśnienia skarżącego (z dnia [...] r. i [...] r.), odwołania z [...] r., oględzin pojazdu z [...] r., oględzin pojazdu z udziałem biegłego z [...] r. i wydanej na tej podstawie opinii z [...] r. oraz zeznań świadków. 5. Zestawiając zgromadzone dowody, Dyrektor Izby Celnej w T. uznał, że samochód marki Mercedes Benz E 220 został przez skarżącego nabyty i sprowadzony do kraju [...] r. w stanie kompletnym. W wyniku przeprowadzonego badania diagnostycznego stwierdzono zablokowaną skrzynię biegów i uszkodzoną instalację elektryczną, następnie pojazd został rozmontowany i w tym samym dniu przedstawiony do oględzin rzeczoznawcy samochodowemu, który nie potwierdził jednak awarii instalacji elektrycznej i, poza licznymi drobnymi brakami, stwierdził jedynie zablokowaną awaryjnie skrzynię biegów. Następnie, w dniach od [...] r. pojazd został ponownie zmontowany i przeszedł pozytywnie badania techniczne. 6. Zdaniem organu odwoławczego zarówno treść sporządzonej przez rzeczoznawcę wyceny, określającej wartość pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 23.600 zł brutto, jak i załączona do niej dokumentacja fotograficzna nie wskazują, aby pojazd posiadał uszkodzenia mechaniczne, powypadkowe, a jedynie (poza zablokowaną skrzynią biegów) liczne braki. W konsekwencji dokument ten nie może stanowić dowodu potwierdzającego, że nabyty przez skarżącego samochód posiadał tak liczne braki w dniu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Braki wskazywane przez skarżącego w wyposażeniu mogły, zdaniem organu, powstać na skutek w miarę prostych czynności zdemontowania poszczególnych elementów. 7. Zdaniem organu wyjaśnienia skarżącego są niespójne i częściowo sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Wątpliwości organu nie budziła okoliczność, że w chwili wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazd miał zablokowaną skrzynię biegów, jednakże nie dano wiary twierdzeniom, że został on zakupiony w stanie zdekompletowanym, a następnie skarżący z pomocą syna, samodzielnie dokonywał napraw. W toku postępowania skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie faktu, że zakupił i sprowadził do kraju samochód niekompletny i dokupował osobno brakujące elementy. W szczególności informacji o tak licznych brakach nie zawiera umowa kupna pojazdu, a skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków ani faktur za zakup brakujących części. Także z zapisów na umowie wynika, że płatność nastąpiła gotówką przy odbiorze, nie ma zaś na niej żadnej informacji o zaliczce na zakup brakujących elementów, która rzekomo została wpłacona przez skarżącego dwa tygodnie przed zakupem pojazdu. 8. Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają także oględziny pojazdu, przeprowadzone [...] r., w wyniku których nie stwierdzono widocznych śladów kompletacji samochodu z części z obrotu wtórnego. Ustalono, że kolorystyka maski silnika, drzwi bocznych oraz wnętrza pojazdu jest jednolita i zgodna z resztą pojazdu. Na wszystkich bocznych szybach i szybie tylnej znajdują się oznaczenia wskazujące rok produkcji na 2002, tj. rok produkcji pojazdu, podczas gdy z wyceny nr [...] wynika, że w samochodzie brakowało drzwi przednich lewych i prawych oraz drzwi tylnych lewych z wyposażeniem: szybami podnośnikami, prowadnicami, zamkami, klamkami, tapicerkami, głośnikami. 9. Powołany przez organ biegły, po przeprowadzeniu [...] r. oględzin pojazdu stwierdził, że przeszedł on naprawę blacharsko - lakierniczą w zakresie tyłu pojazdu, która została wykonana niezgodnie z technologią i mogła spowodować pęknięcie szyby tylnej. Odnosząc się do elementów pojazdu, które w sporządzonej przez rzeczoznawcę wycenie zostały wymienione jako braki, biegły potwierdził, że są to części oryginalne, wyprodukowane w 2002 roku. W korekcie z tytułu koniecznych napraw biegły uwzględnił wszystkie uszkodzenia, na jakie wskazał obecny właściciel pojazdu i które zostały przez niego stwierdzone w momencie zakupu, tj. pęknięta tylna szyba, uszkodzony termostat, uszkodzona dysza wtryskiwacza cylindra drugiego, uszkodzone sprzęgło oraz sprężyna zawieszenia tylnego. W tym zakresie organ nie zgodził się jednakże z wyciągniętym przez biegłego wnioskiem, że uszkodzenia stwierdzone przez aktualnego właściciela pojazdu, jako występujące w dniu zakupu pojazdu, są potwierdzeniem niesprawności tych elementów na dzień nabycia. 10. W ocenie organu drugiej instancji na podstawie wyjaśnień obecnego właściciela pojazdu można wnioskować jedynie, że uszkodzenia te występowały w dniu zakupu przez niego pojazdu, a nie w chwili jego nabycia przez skarżącego. W toku przesłuchania świadek zeznał, że ponieważ "samochód źle chodził" i "coś w nim pukało" sprzedawca miał dokonać naprawy i samochód został odebrany następnego dnia. Bezpośrednio po zakupie świadek wymienił jedynie "drobne rzeczy": węże paliwowe wysokiego ciśnienia i koło zamachowe, a później również tylny błotnik i lampę (z powodu stłuczki). Zwrócił też uwagę, że w pojeździe malowany był tylny błotnik, nie posiadał jednak informacji o stanie pojazdu w chwili jego przywozu do kraju. 11. Przyjęty zatem przez biegłego tok rozumowania, zdaniem organu, jest nieuzasadniony i stoi w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, a obniżenie przez niego wartości pojazdu o konieczne naprawy stwierdzonych przez obecnego właściciela pojazdu uszkodzeń (poza sprzęgłem), było nieuzasadnione. Z przesłuchania diagnosty samochodowego, który [...] r. przeprowadził badanie techniczne przedmiotowego pojazdu wynika, że w dniu badania pojazd musiał być całkowicie sprawny technicznie, bo nie zostałoby wydane pozytywne zaświadczenie. Świadek stwierdził także, że drobne wgięcia karoserii, które nie posiadają ostrych krawędzi, nie dyskwalifikują pojazdu przy dopuszczeniu do ruchu, nie mogą to być natomiast braki takie jak: brak maski silnika, lusterek, reflektorów czy drzwi. W toku postępowania przesłuchano również osobę nadzorującą w warsztacie samochodowym, w którym wydano zaświadczenie z dnia [...] r. o zablokowanej skrzyni biegów i uszkodzonej instalacji elektrycznej. Świadek ten zeznał, że ze względu na zakres niesprawności pojazd musiał zostać przywieziony na lawecie, jednakże w warsztacie nie dokonano żadnych napraw - została postawiona jedynie diagnoza. 12. W konsekwencji, zdaniem organu, na podstawie złożonych zeznań nie można wywieść wniosku o stanie pojazdu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego i jedynie zaświadczenie wydane przez warsztat samochodowy jest jednoznacznym dowodem, że w dniu [...] r. pojazd marki Mercedes Benz E 220 był kompletny. Organ wprawdzie zgodził się ze skarżącym, że możliwe jest tak idealne "spasowanie" pojazdu, aby nie było widoczne, że został on zmontowany z części pochodzących z innych pojazdów, jednakże z uwagi na znaczną ilość brakujących elementów, byłoby to bardzo trudne do dokonania w krótkim czasie, jaki minął od dnia zakupu pojazdu do dnia przeprowadzenia badania w dniu [...] r. (7 dni). Nadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w ocenie biegłego, który w dniu [...] r. uczestniczył w ponownych oględzinach, elementy pojazdu wskazywane jako braki, nie tylko nie różniły się kolorem i fakturą (lakier, tapicerka drzwi) od pozostałych elementów wyposażenia, ale pochodziły z tego właśnie pojazdu. Nie bez znaczenia jest również fakt, że ich montażu dokonał sam skarżący. Trudno zatem mówić o ich profesjonalnym montażu, tj. takim, jakiego można by oczekiwać, gdyby przeprowadzono go w specjalnie do tego przeznaczonych warunkach warsztatowych. 13. Mając na uwadze całość zgromadzonego materiału dowodowego i ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne, organ odwoławczy uznał, że cena, za jaką podatnik nabył przedmiotowy samochód wskazana w umowie sprzedaży, nie może być uznana za cenę obowiązującą dla tego rodzaju pojazdów w tym czasie na rynku jego sprzedaży (rynek niemiecki). Uwzględniając średnią wartość rynkową przedmiotowego pojazdu, wskazaną przez Naczelnika Urzędu Celnego w T. w decyzji z [...] r. a przyjętą na podstawie opinii biegłego z dnia [...] r., stwierdził, że prawidłowo określono wysokość podatku akcyzowego z tytuły wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. 14. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił ogólnie naruszenie prawa i wniósł o uchylenie w całości decyzji organu drugiej instancji i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając zarzuty skargi podniósł, że samochód marki Mercedes Benz E 220 został przez niego zakupiony za kwotę 4.000 EUR. Samochód musiał być zdemontowany, o czym świadczy fakt, że "nikt w Niemczech nie sprzedaje pojazdu w całości i nie uszkodzonego za wyżej wymienioną kwotę". Z tego względu, zdaniem skarżącego, kwota uwidoczniona na umowie jest autentyczna, zaś organ pierwszej instancji określił wartość pojazdu jako sprowadzonego w całości, co nie jest zgodne z prawem. W opinii strony najbardziej obiektywną metodą ustalenia wartości przedmiotowego pojazdu było przeprowadzenie weryfikacji umowy kupna-sprzedaży przez niemiecką służbę celną, z czego Naczelnik Urzędu Celnego w T. nie skorzystał, naruszając art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. dalej: O.p.). 15. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 16. Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym miejscu należy wskazać, że sąd administracyjny, zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej ustawa p.p.s.a.) uwzględnia skargę na decyzję, jeśli stwierdza, że narusza ona prawo materialne, co miało wpływ na wynik sprawy, narusza prawo dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub narusza przepisy postępowania w taki sposób, że mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 17. Oceniając zaskarżoną decyzję w kontekście powołanych przepisów, Sąd uznał, że zawarte w skardze zarzuty nie były uzasadnione a zaskarżona decyzja wydana została bez naruszenia prawa materialnego i procesowego. Dla oceny zasadności zarzutów skargi uzasadnione pozostaje w pierwszej kolejności przeanalizowanie przepisów, które stanowiły podstawę prawną wydanej decyzji. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Na podstawie art. 102 ust. 1 u.p.a. podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu, wymienionych w art. 100 ust 1 lub 2. Podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 104 ust 1 pkt 2 u.p.a. jest kwota, jaką podatnik obowiązany jest zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Ten ostatni artykuł w ust 8, 9 i 11 zawiera postanowienia odnoszące się do określania podstawy opodatkowania stanowiąc, że jeśli wysokość podstawy opodatkowania, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy ma obowiązek najpierw wezwać podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wykazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W przypadku zaś braku odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewykazania przyczyn uzasadniających różnice wartości, organ podatkowy sam określa wysokość podstawy opodatkowania. Przy tym za średnią wartość rynkową samochodu osobowego uznaje się wartość ustalaną na podstawie notowanej na rynku krajowym, na dzień powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz – jeśli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. 18. Postępując wedle wskazań wynikających z powyższych przepisów organ, po złożeniu przez skarżącego deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu w dniu [...] r. i zadeklarowaniu kwoty zakupu pojazdu wynoszącej 4.000 EUR (równowartość w złotych 16.311) wezwał skarżącego pismem z [...] r. do skorygowania złożonej deklaracji, ewentualnie wyjaśnienie przyczyn znaczącej różnicy pomiędzy zadeklarowaną wartością pojazdu a średnią wartością rynkową samochodu podobnego. Uzasadnieniem dla takiego postępowania organów była okoliczność, że przedmiotowy samochód był pojazdem marki Mercedes – Benz E 220, rok produkcji 2002 pojemność silnika 2148 cm³, który, wg danych obowiązujących na rynku samochodów, osiąga wartość ok. 36.077 zł netto. Skarżący nie odpowiedział na to wezwanie. 19. Istota sporu w sprawie dotyczyła oceny, czy skarżący dostatecznie i przekonywująco uzasadnił, dlaczego wykazana przez niego w deklaracji AKC-U wartość pojazdu wg. kwoty zakupu 4.000 EUR (16.311 zł) powinna zostać zaakceptowana jako podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym. Dla rozstrzygnięcia powyższego sporu istotne jest przeanalizowanie postępowania dowodowego, które przy prezentacji dowodów zaoferowanych przez każdą ze stron, pozwala na ocenę ich argumentacji na poparcie prezentowanych stanowisk. 20. Skarżący uzasadniał niską (względem rynkowej) wartość transakcyjną przedmiotowego samochodu osobowego wskazując, że: - zakupiony pojazd miał braki w zakresie istotnych elementów karoserii w postaci pokrywy przedniej i tylnej oraz drzwi bocznych przednich i tylnych (dokumentowały to zdjęcia), jak również elementów wyposażenia nadwozia w postaci zderzaka przedniego, reflektora, lampy kierunkowskazu przedniego, lusterka itp.; cały opis braków wyposażenia nadwozia zawarty został w wycenie sporządzonej na żądanie skarżącego w dniu [...] roku, która dołączona została do deklaracji AKC-U. - powyższe braki skarżący uzupełnił we własnym zakresie nabywając brakujące części na rynku wtórnym tj. giełdzie samochodowej w P. i w W., na co – z uwagi na charakter transakcji na takim rynku, nie posiadał dowodów nabycia; montażu skarżący dokonał we własnym zakresie. - samochód miał zblokowaną awaryjnie skrzynię biegów oraz uszkodzoną instalację elektryczną, co potwierdza zaświadczenie z dnia [...] r. wystawione przez firmę FHU A. - zapłacona cena wynika z autentycznej umowy sprzedaży zawartej w S. [...] r.; skarżący argumentował, że gdyby samochód był kompletny, wówczas nie mógłby nabyć go za tak niską cenę. 21. Organ kwestionując przede wszystkim twierdzenie skarżącego, że samochód nabyty został jako niekompletny (uszkodzenie skrzyni biegów i instalacji elektrycznej nie było w sprawie kwestionowane), powoływał się na następujące dowody: - brak w pisemnej umowie sprzedaży jakiejkolwiek informacji o niekompletności pojazdu, która istotnie modyfikowała przedmiot zakupu; brak również adnotacji, by na poczet ceny wcześniej uiszczana była zaliczka, - brak jakichkolwiek dowodów nabycia brakujących elementów, szczególnie karoserii przez skarżącego - chronologia zdarzeń poprzedzających rejestrację pojazdu: a) samochód w dniu [...] r (dzień po złożeniu deklaracji AKC-U przeszedł pomyślnie badanie techniczne przed jego rejestracją w Auto Centrum T. D. Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w O. b) w dniu [...] r samochód został zarejestrowany w Wydziale Komunikacji w A. - opinię biegłego powołanego w sprawie, który stwierdził, że uzupełnione części karoserii odpowiadają jakością, kolorystyką oraz rocznikiem ich pochodzenia oryginałowi a oględziny pojazdu pozwalają na wniosek, że części te zostały zdemontowane w warunkach warsztatowych, a nie zostały usunięte w ramach np. kradzieży, jak sugeruje skarżący. 22. Organy dla podbudowy swojego stanowiska dodatkowo powołały się na dowody w postaci oględzin pojazdu i przesłuchania w charakterze świadka obecnego właściciela samochodu na okoliczność zakupu samochodu i jego stanu technicznego. Świadek R. M. zeznał, że przedmiotowy samochód nabył od skarżącego we wrześniu 2011 r. za kwotę 40.000 zł. W samochodzie nie dokonywał żadnych napraw poza wymianą drobnych części, wymienił również tylny zderzak i lampę tylną, jednak z tego tylko powodu, że sam miał stłuczkę. W odniesieniu do stanu pojazdu, w którym nabył przedmiotowe auto stwierdził, że jedynym mankamentem był błotnik z tyłu, co do którego widać było, że był naprawiany - malowany. Z kolei świadek M. A. G., wypowiadający się w imieniu firmy F.H.U. A., która wystawiła zaświadczenie z dnia [...] r. zeznał, że dokument ten wystawił na prośbę skarżącego i był on efektem przeprowadzenia komputerowego testu diagnostycznego wskazującego na blokadę skrzyni biegów oraz uszkodzenie instalacji elektrycznej. Samochód nie był naprawiany, ponieważ chodziło tylko o zdiagnozowanie problemu. Zdaniem świadka z powodu stwierdzonej niesprawności skrzyni biegów pojazd nie mógł przyjechać do warsztatu na własnych kołach. Diagnosta, który przeprowadzał badanie techniczne spornego auta w dniu [...] r. stwierdził, że skoro wydane zostało zaświadczenie o spełnieniu wymogów technicznych, auto w tym momencie nie mogło być niekompletne. 23. W efekcie ustalonych wyżej okoliczności, z których wynika, że skarżący nabył sporny samochód w N. [...] r., w dniu [...] r. złożył we właściwym urzędzie celnym deklarację AKC-U, a już [...] r. uzyskał zaświadczenie techniczne o pełnej sprawności pojazdu, niezbędne do ubiegania się o jego zarejestrowanie, podzielić należy stanowisko organów, że wątpliwa pozostaje wersja o możliwości skompletowania wielu istotnych elementów karoserii, w tak krótkim czasie w taki sposób, by idealnie dopasować je do reszty samochodu. Brakujące części karoserii bowiem miały nie tylko ten sam kolor lakieru, ale również tapicerowane wewnętrzne wykończenie. Jednocześnie wykazanie, że części te zostały rzeczywiście nabyte przez niego po zakupie samochodu nie zostało poparte żadnymi dowodami, poza twierdzeniami samego skarżącego. Twierdzenie, że dowodzi tego atrakcyjna cena pojazdu jest niedostrzeżeniem, że właśnie ta cena jest kwestionowana w sprawie, stąd nie może niczego udowadniać. 24. Za istotny dowód w postępowaniu na okoliczność stanu samochodu w momencie jego nabycia jest opinia biegłego w sprawie, która bazując na zebranym wczesniej materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, niejako "podsumowuje" dane dotyczące pojazdu i wylicza jego wartość. Biegły, uwzględniając korekty z tytułu koniecznych napraw, braki w wyposażeniu standardowym wyliczył wartość pojazdu na kwotę 41.600 zł brutto. Co istotne biegły, przesłuchany przez organ w dniu [...] r. stwierdził, że w trakcie oględzin zidentyfikował, że brakujące zdaniem skarżącego, części karoserii i wyposażenia nadwozia pochodziły z 2002 roku tj. roku produkcji samochodu. Dotyczyło to reflektorów przednich, tylnych lamp, szyb bocznych, które zawierały dane co do roku produkcji. Ponieważ części te dodatkowo charakteryzowały się tym samym kolorem lakieru na zewnątrz, tapicerką wewnętrzną, w tych samych kolorach, co reszta samochodu, biegły wnioskował, że pochodziły one z tego samego samochodu. Stwierdził, że zostały usunięte przez ich demontaż, ponieważ pojazd nie nosił żadnych śladów uszkodzeń z tego tytułu, co miałoby miejsce, gdyby usuwano je w innych okolicznościach. 25. Skarżący zarówno w odwołaniu, jak i skardze do sądu kwestionował przede wszystkim brak uznania przez organy okoliczności, że samochód był niekompletny w momencie jego nabywania. Nie powoływał się na żadne zdarzenia dotyczące np. uszkodzenia pojazdu w wyniku zdarzeń komunikacyjnych. 26. Oceniając przeprowadzone postępowanie w sprawie pod kątem jego zgodności z obowiązującymi zasadami, Sąd uznał, że organy zebrały, wbrew zarzutom skargi, obszerny materiał dowodowy zgodnie z art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r poz. 749 ze zm. dalej O.p.) i zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 122 w związku z art. 187 § 1 O.p. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów, zakreślonych przez przepis art. 191 O.p. Wywiedzione wnioski są logiczne i mają uzasadnienie w przedstawionych dowodach. Stanowisko skarżącego nie znajduje potwierdzenia w dowodach, także tych, które skarżący złożył. Nie ma bowiem sprzeczności pomiędzy złożoną wyceną z [...] r czy zaświadczeniem z tego samego dnia, zostały one bowiem sporządzone na bazie materiału, który przygotował i dostarczał sam skarżący. 27. W uznaniu, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, jest prawidłowa także w zakresie oceny pozostałych, niekwestionowanych elementów koniecznych do określenia wysokości zobowiązania, Sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.