I SA/Bd 1038/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II i Iv kwartał 2010 r. postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy A. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że od 08 grudnia 2012r. przebywa w [...] i nie jest zatrudniony odpłatnie w tym zakładzie. Nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości. Z treści przepisu art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, może zostać przyznane osobie fizycznej - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący od ponad roku przebywa w [...], nie pozostaje w zatrudnieniu i nie posiada środków finansowych oraz realizację prawa do sądu, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.