I SA/Bd 1040/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.-T. sp. z o. o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić E.-T. sp. z o. o. w O. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Spółka jednocześnie uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2017r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do złożenia skargi/udzielenia pełnomocnictwa. Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało przesłane przez Sąd na adres podany w skardze. Przesyłkę w dniu 8 stycznia 2018r. odebrał pełnomocnik - upoważniony pracownik A. H. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, k. 15 akt sądowych). Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 15 stycznia 2018r. Z akt sprawy wynika, że wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony - strona nie złożyła dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ brak formalny wniesionej skargi nie został uzupełniony, skarżąca mimo prawidłowego doręczenia wezwania nie złożyła dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego, w sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Na marginesie zauważyć należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwania informacji o sposobie reprezentacji spółek w Krajowym Rejestrze Sądowym we własnym zakresie. Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu. Powyższego wniosku nie zmienia treść przepisu art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2017r., poz. 700 ze zm.), na podstawie którego strona postępowania może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację. Nie jest natomiast uprawniona do przerzucania tego rodzaju obowiązku na jakikolwiek organ, przed którym wymagane jest wykazanie sposobu reprezentacji osoby prawnej, co oznacza, że osoba działająca w imieniu osoby prawnej nie jest przed Sądem zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania do reprezentowania strony. Dla oceny prawidłowości wniesienia skargi konieczne jest bowiem nie tylko ustalenie składu osobowego organu zarządzającego, ale i sposobu reprezentacji. Dopiero wszystkie te dane pozwalają na ocenę prawidłowości wniesionej skargi (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2015r., sygn. akt I OSK 1475/15, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2015r., sygn. akt I OSK 745/15, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2014r., sygn. akt II FSK 3378/14, LEX nr 3378/14; postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2013r., sygn. akt I FSK 1435/13, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 306/13, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012r., sygn. akt I OSK 2698/12, LEX nr 1239441). W odniesieniu do spółek, uzupełnienie takiego braku w praktyce polega na przedstawieniu dokumentu lub dokumentów z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 29 września 2016r., sygn. akt II GZ 942/16, LEX nr 2143490). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.