I SA/Bd 1043/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. J. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2006r. postanawia przyznać adwokat E. J. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 8.856 (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć 00/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013r. uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził na rzecz pełnomocnika adwokat E. J. kwotę 4.428 tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu. Jako podstawę prawną postanowienia zawartego w pkt 3. sentencji wyroku Sąd wskazał § 6 pkt 7, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm.), dalej rozporządzenie i art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Sąd argumentował, że z uwagi na to, iż sprawa jest jedną z trzech spraw, które dotyczą tego samego podatnika na tle analogicznego stanu faktycznego i prawnego, to wkład pracy pełnomocnika w każdej z tych spraw nie był jednakowo duży, dlatego w wyniku miarkowania zasądzona kwota została obniżona do połowy stawki minimalnej określonej w ww. rozporządzeniu. Adwokat E. J. złożyła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 3 sentencji ww. wyroku wnosząc o jego uchylenie i przekazanie w tym zakresie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013r. sygn. akt I FZ 96/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. O przyznaniu wynagrodzenia oraz jego wysokości orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, na wniosek złożony przez pełnomocnika, zawierający oświadczenie, że opłaty stanowiące koszty sądowe nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sąd orzekając o wynagrodzeniu pełnomocnika ocenia od strony merytorycznej rzetelność udzielonej pomocy prawnej, przede wszystkim biorąc pod uwagę, czy czynności procesowe przez niego dokonane odpowiadają wymaganiom formalnym. Zważyć należy, że stosownie do art. 190 p.p.s.a. tut. Sąd jest związany wykładnią dokonaną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013r. w sprawie sygn. akt I FZ 96/13. NSA w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał, że z literalnego brzmienia przepisu art. 206 p.p.s.a. wynika, iż dotyczy on jedynie zwrotu kosztów między stronami postępowania, dokładnie zwrotu kosztów od organu na rzecz skarżącego, w przypadku częściowego uwzględnienia skargi. Brak jest zatem podstaw do stosowania tego przepisu w przypadku rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i w przypadku gdy skarga jest uwzględniana w całości, co miało miejsce w niniejszej sprawie. NSA podniósł również, że w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji nie stwierdził, że czynności ustanowionego w sprawie adwokata były rażąco sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, powinien był przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi skarżącego według zasad określonych w § 19 rozporządzenia, tj. z uwzględnieniem minimalnych stawek opłat za czynności adwokata, określonych w przepisach tego rozporządzenia. W związku z powyższym, mając na uwadze wskazania zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013r. Sąd przyznał adwokat E. J. wynagrodzenie w wysokości 8.856 zł, ustalone przy uwzględnieniu wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez skarżącego w kwocie 109.816 zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a z uwzględnieniem § 6 pkt 7 rozporządzenia, powiększając je o stawkę podatku od towarów i usług.