I SA/Bd 113/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda - Ossowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 1999r. z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] 2004r. Nr [...] określił zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym za 1999r. od sprzedaży lokalu mieszkalnego. Od decyzji tej przysługiwało odwołanie do Izby Skarbowej - jako II instancji w instancyjnym toku postępowania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Strona wniosła odwołanie po upływie terminu. Zostało ono rozpatrzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. - Ośrodek Zamiejscowy w T. w dniu [...] 2004r., który na mocy postanowienia Nr [...] odstąpił od jego merytorycznego rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem w dniu 5 stycznia 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga wyłącznie na decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji. Wskutek tego sąd administracyjny może ocenić całość ich postępowania. Ograniczenie zakresu kontroli Sądu wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że Sąd nie tyle "dokonuje kontroli działalności administracji publicznej", ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ administracji II instancji. Wobec powyższego strona mogłaby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu administracji II instancji we właściwym terminie tj. 30 dni od dnia doręczenia decyzji organu II instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając skargę za niedopuszczalną orzekł jak w sentencji.