I SA/Bd 1163/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. oddala skargę 1. Decyzją z [..]r. Wójt Gminy D. ustalił W. S. (skarżący), M. S.-S. i R. S. (uczestnicy) wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. w kwocie 368 zł. W podstawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości organ uwzględnił "inne części budynku mieszkalnego wymagające opodatkowania" o powierzchni [...], pozostałe budynki wykorzystywane na inne cele o powierzchni [...] oraz grunty pozostałe o powierzchni [...]. Wymiar podatku wyniósł 259 zł. W podstawie opodatkowania podatkiem rolnym organ uwzględnił grunty o pow. [...]. Stąd łączny wymiar podatku wyniósł 368 zł. 2. W odwołaniu skarżący podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 3 grudnia 2013r., sygn. akt I SA/Bd 744/13. Jednocześnie wniósł o zwolnienie z podatku za grunt zajęty pod rów melioracyjny oraz przyrost nieruchomości. 3. Decyzją z [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, że skarżący jest współwłaścicielem gruntów o łącznej powierzchni 0.5032 ha, sklasyfikowanych jako: tereny mieszkaniowe (B) o powierzchni 0.0200 ha, grunty orne (RIVb) o powierzchni 0.1614 ha, Sad (S-RIVb) o powierzchni 0.3118 ha oraz rowy (W) o powierzchni 0.0100 ha. Jak wynika z wypisu z ewidencji gruntów i budynków - wykazu zmian dla jednostki rejestrowej [...], działka [...] została podzielona na dwie działki: [...]. Wskutek przedmiotowego podziału nastąpił przybytek powierzchni o 0.032 ha. Zmiany wprowadzono z dniem [...]r. Na przedmiotowych gruntach, zgodnie z oświadczeniem skarżącego, posadowiony jest budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 46 m2 oraz budynek gospodarczy murowany o powierzchni 40 m2. 4. Organ podał, że podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., dalej u.o.p.l.) oraz ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm., dalej u.o.p.r.). Organ odwoławczy uznał, że jakkolwiek decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej O.p.), bo nie zawiera wskazania konkretnych przepisów prawnych i wyjaśnienia ich treści, to naruszenie to nie miało istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. 5. W ocenie organu opodatkowanie gruntów podatkiem rolnym jest uzależnione od spełnienia dwóch przesłanek: sklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków, oraz drugiej, która wyłącza z opodatkowania podatkiem rolnym te grunty, które - pomimo ich sklasyfikowania w sposób określony w ustawie - są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, co skutkuje wyłączeniem z zakresu opodatkowania podatkiem rolnym i objęciem opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Organ przytoczył art. 1a ust. 3 pkt 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 6 ust.7, art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.p.o.l. oraz art. 1 i art. 2 ust. 1 u.o.p.r. Wskazał, że w myśl art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje art. 1a ust. 3 u.p.o.l., w którym wymienia się tę ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. co oznacza, że stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Organ podał, że zasady dokonywania wpisów w ewidencji, wprowadzania zmian określa rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Kolegium wymieniło grupy, na jakie zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia dzielą się użytki gruntowe wykazywane w ewidencji. Wskazało, że Załącznik nr 6 określający zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, w ust. 1 pkt 8 precyzuje pojęcie "gruntów pod rowami" i stanowi, że do gruntów pod rowami zalicza się grunty zajęte pod otwarte rowy pełniące funkcje urządzeń melioracji wodnych dla gruntów wykorzystywanych do produkcji rolniczej. 6. Kolegium wskazało, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.r., stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba ha przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (pkt 1), a dla pozostałych gruntów - liczba ha wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (pkt 2). Stawka podatku rolnego od gruntów, wymienionych w art. 1 u.p.r. jest zróżnicowana w zależności od tego, czy grunty podlegające podatkowi rolnemu stanowią gospodarstwo rolne. Zgodnie z art. 6 ust 1 u.p.r. stawka od 1 ha przeliczeniowego gruntów gospodarstw rolnych wynosi równowartość pieniężną 2,5 q żyta, a stawka od 1 ha gruntów niestanowiących gospodarstwa rolnego wynosi równowartość 5 q żyta - obliczonych według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających rok podatkowy. Przy czym średnią cenę skupu, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Monitorze Polskim do 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy. Zatem rowy oznaczone symbolem "W" zaliczane są do użytków rolnych i podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. W przypadku, gdy powierzchnia rowów oraz innych użytków rolnych nie przekracza 1 ha fizycznego lub przeliczeniowego, grunty te jako użytki rolne niestanowiące gospodarstwa rolnego, podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym w stawce, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 u.p.r. 7. Kolegium stwierdziło, że ponieważ skarżący nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.p.r. gdyż nie posiada gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, do opodatkowania faktycznie posiadanych gruntów ma zastosowanie art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.r. według stawki określonej w art. 6 ust. 1 pkt 2 u.p.r. Zatem do opodatkowania podatkiem rolnym prawidłowo organ pierwszej instancji przyjął użytki rolne o łącznej powierzchni 0.4832 ha (w tym grunty orne o pow. 0.1614 ha, sad o pow. 0.318 ha, rowy o pow. 0.01 ha = 0.4842 ha). Kwota 109 zł stanowi kwotę zobowiązania. Przy czym zastosowana stawka podatku rolnego w wysokości 225 zł za 1 ha wynika z § 1 uchwały Rady Gminy D. z dnia [...] r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego za rok podatkowy 2014. (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2013 r., poz. 3880). Organ wyjaśnił, że grunt o powierzchni 0.01 ha, sklasyfikowany został w ewidencji gruntów i budynków jako: Rowy o symbolu W, co wynika wprost z akt sprawy, a skarżący tego ustalenia nie podważył. W konsekwencji, dopóki grunty te będą widniały w ewidencji gruntów i budynków jako Rowy (W) będą podlegać opodatkowaniu podatkiem rolnym. W rozdziale IV ustawy o podatku rolnym: Zwolnienia i ulgi podatkowe, nie przewidziano zwolnienia dotyczącego rowu melioracyjnego. 8. W ocenie SKO, na użytek podatku od nieruchomości Wójt przyjmując podane przez podatnika dane, a także dane z rejestru gruntów, prawidłowo ustalił przedmiot i podstawę opodatkowania oraz zastosował prawidłową stawkę podatku. Opodatkowaniem objęto budynki mieszkalne, budynki pozostałe oraz grunty pozostałe, co dało kwotę zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości w wysokości 259 zł. 9. Odnosząc się do zarzutu nie uwzględnienia przez organ podatkowy pierwszej instancji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2013r., SKO wskazało, że wyrok odnosił się do wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013r. 10. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący podniósł, że otrzymał dwie decyzje Kolegium z dnia [...] r., które różnią się w treści, a dotyczą tej samej sprawy. Zarzucił, że w decyzji Kolegium z dnia [...] ustalono w Starostwie Powiatowym na dzień [...] r. powierzchnię działki na 0,5032 ha, a te same ustalenia są w decyzji Kolegium z dnia [...], ale na dzień [...] r. Podniósł, że skoro nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego, co potwierdziło w swoich ustaleniach Kolegium, to rów melioracyjny zaliczany do użytków rolnych nie powinien podlegać opodatkowaniu. Pwołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 744/13. 11. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 12. Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm. dalej ustawa p.p.s.a.), sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję wtedy, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. 13. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd na wstępie podkreśla, że decyzja w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2014r nie była dotąd przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny. W powoływanym przez skarżącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2013r w sprawie I SA/Bd 744/13 dokonano kontroli decyzji wydanej w sprawie decyzji w zakresie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013r. Jakkolwiek okoliczności obu postępowań i wydanych rozstrzygnięć są podobne, to nie niweczy ich odrębności. Stąd zarzuty skarżącego o braku uwzględnienia wskazań powołanego wyroku, z uwagi na brak podstaw prawnych do zastosowania w sprawie art. 153 ustawy p.p.s.a., należało uznać za nieuzasadnione. 14. W skardze skarżący podnosi brak akceptacji dla dwóch kwestii skarżonego rozstrzygnięcia: uwzględnienia przyrostu powierzchni nieruchomości oraz opodatkowania rowu melioracyjnego. Odnosząc się do pierwszej kwestii, należy wskazać, że działka nr [...] została podzielona na dwie działki o nr [...]. Działka [...] miała powierzchnię 0,50,00 ha, a powstałe po jej podziale działki mają powierzchnię: [...] ha, co daje sumę 0,50,32 ha. Powstała różnica o powierzchni 0,032 ha. jest sporna. Wbrew twierdzeniu skarżącego, wyrażonym w odwołaniu, powstała różnica nie musi być wynikiem błędu ludzkiego, lecz może wynikać z większej precyzji pomiarów działek, które wcześniej nigdy nie podlegały procesowi rozgraniczenia. Przyczyna takiego stanu nie jest jednak istotna z punktu widzenia kontroli zaskarżonej decyzji. 15. Zgodnie z art. 21 ust 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się istotne z tego punktu widzenia dokumenty zgromadzone przez organ. Są to: zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków o dokonanych w dniu [...]r zmianach w związku z podziałem terenów budowlanych w postaci działki [...] na działki [...]. Załączony Wykaz zmian w danych ewidencji gruntów i budynków jednoznacznie wykazuje, że powstałe działki mają łączną powierzchnię 0,50,32 ha a więc większą o 32 m. kw. Organ podatkowy nie może pominąć danych zawartych w ewidencji, na co wskazuje powołany wyżej przepis. Zmiana powierzchni działek nie jest okolicznością wyjątkową, natomiast, jak słusznie wskazał to organ w zaskarżonej decyzji, podważanie zawartych w niej zapisów może następować wyłącznie w drodze procedury zmian w ewidencji gruntów a nie w ramach postępowania w zakresie określenia wymiaru podatków. 16. Organ szczegółowo przedstawił w zaskarżonej decyzji sposób wyliczenia podstawy opodatkowania w zakresie podatku od nieruchomości. Wskazał składowe wchodzące w skład kwoty podatku od nieruchomości wyliczonej na wartość 259 zł. W ocenie Sądu przedstawione wyliczenie, które - poza kwestią przybytku powierzchni gruntu – nie było kwestionowane przez skarżącego, odpowiada prawu. 17. Odnosząc się do drugiej spornej kwestii, opodatkowania rowu melioracyjnego podatkiem rolnym, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w zakresie tego rozstrzygnięcia także nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu tym podatkiem podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej, niż działalność rolnicza. Powołany przepis w sposób nie budzący wątpliwości interpretacyjnych, wskazuje na zapisy ewidencji gruntów, jako podstawę do klasyfikacji ich charakteru na potrzeby opodatkowania podatkiem rolnym. Z załączonego do akt administracyjnych Wykazu zmian w danych ewidencji gruntów i budynków wynika, że skarżący i uczestnicy są właścicielami gruntu oznaczonego w ewidencji symbolem "W" rowy o pow. 0.0100 ha. Traktując stan zapisów ewidencji jako ten fragment uzasadnienia rozstrzygnięcia, który nie podlega weryfikacji na tym etapie postępowania, należało poddać ocenie zasadność twierdzenia skarżącego, że w tym zakresie powinien korzystać ze zwolnienia od podatku. 18. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 26 ust 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa wydał rozporządzenie z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków, które w § 67 zawiera postanowienia, że użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne, 2) grunty leśne , 3) grunty zabudowane i zurbanizowane, 4) użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R, 6) grunty pod wodami, 7) tereny różne oznaczone symbolem -Tr. Z kolei w § 68 ust 1pkt 1 przyjmuje podział gruntów rolnych nainformacje o jednostorzeczenia sądótezy z piśmiennictwapisma urzędowe użytki rolne, do których zalicza: a) grunty orne, oznaczone symbolem - R, b) sady, oznaczone symbolem - S, c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr, W ust 6 stwierdza się, że zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia, który przyznaje każdemu rodzajowi oznaczenia użytku gruntowego opis cech gruntów i innych przesłanek, które decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. W odniesieniu do pozycji: Grunty pod rowami – W, zawiera opis, że do gruntów pod rowami zalicza się grunty zajęte pod otwarte rowy pełniące funkcje urządzeń melioracji wodnych dla gruntów wykorzystywanych do produkcji rolniczej. W przedmiotowym opisie nie ma żadnych cech, które podważałyby jakość przyjętej klasyfikacji gruntów w ewidencji. Zakres zwolnień zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym od podatku rolnego określony został w Rozdziale 12 ustawy zatytułowanym "Zwolnienia i ulgi podatkowe". Zawarte tam liczne, szczegółowe postanowienia nie pozwalają na wnioski, że rowy oznaczone symbolem W, są wyłączone od opodatkowania podatkiem rolnym. Stąd stanowisko organu w tym zakresie należało uznać za uzasadnione prawnie. 19. Organ w zaskarżonej decyzji przedstawił szczegółowo sposób obliczenia podatku rolnego, wyjaśniając przyjętą podstawę opodatkowania. Podkreślił zróżnicowanie wynikające z art. 4 ustawy o podatku rolnym odnoszące się do gruntów gospodarstw rolnych i pozostałych. Wskazał, co zresztą przyznał skarżący, że grunty będące przedmiotem decyzji nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, którego definicję ustawodawca zawarł w art. 2 ust 1 ustawy. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie organ prawidłowo rozstrzygnął w przedmiocie tego wymiaru. 20. Mając na uwadze przedstawioną wyżej argumentację, Sąd uznał, że zarzuty skargi jako niezasadne należało oddalić i na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę. informacje o jednostce orzeczenia sądów tezy z piśmiennictwa pisma urzędowe