I SA/Bd 117/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2012 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego W dniu 25 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim synem. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, z której się wraz z synem utrzymuje. Oświadczył, że nie posiada żadnego oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Strona wskazała również, że od dwóch firm nie otrzymała należności z tytułu sprzedaży zboża. Wnioskodawcy posiada zadłużenie w wysokości ok. [...]zł. Skarżący oświadczył, że bardzo ciężko choruje co wiążę się z dodatkowymi wydatkami na lekarstwa. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący posiada wysokie zadłużenie zaś wraz z synem utrzymuje się z niewielkiego dochodu z prowadzonego gospodarstwa rolnego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.