I SA/Bd 12/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja 2004r. do sierpnia 2006r. postanowił: 1. zwolnić od wpisu sądowego, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie W dniu 11 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową, polegającą na tym, że ,,organ skarbowy, w toku prowadzonego postępowania dokonał zajęcia rachunku bankowego" co w konsekwencji spowodowało, ze skarżący nie jest wstanie realizować nawet swoich bieżących potrzeb życiowych. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu w wysokości około 2000 zł miesięcznie, z którego wydatkuje kwotę 800 zł związaną ze swoim utrzymaniem oraz 1000 zł na tzw. koszty stałe. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona (w tym również uczestnik postępowania) zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż wprawdzie uzyskuje on dochód, z którego pokrywa wydatki związane ze swym bieżącym utrzymaniem, jednakże w toku prowadzonego postępowania organ podatkowy dokonał zajęcia rachunku bankowego a więc skarżący albo nie miałby z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania albo nie miałby wystarczających środków na swe utrzymanie. Na marginesie należy stwierdzić, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy pojawiają się pewne niekonsekwencje polegające na tym, że bezpośrednio w skardze podano, że organ podatkowy zajął rachunek bankowy skarżącego natomiast w samym formularzu PPF brak jakiejkolwiek informacji na ten temat. Jednakże mając na uwadze całokształt sprawy a przede wszystkim to aby zapewnić skarżącemu konstytucyjne prawo do rozpatrzenia jego sprawy przez Sąd postanowiono zwolnić go od wpisu sądowego. Podkreślenia również wymaga, że na obecnym etapie jest to jedyny koszt postępowania i nic nie stoi na przeszkodzie w rozpatrzeniu sprawy.