I SA/Bd 122/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora K-P Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata POSTANOWIENIE Dnia 06 kwietnia 2010 r. I SA/Bd 122/10 UZASADNIENIE Wraz ze skargą na wskazaną wyżej decyzję wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym B.S. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Z uwagi, że od czerwca 2009 r. przewlekle choruje na serce, obowiązki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego spoczywają na synu, z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Zainteresowana udokumentowała, że jest właścicielem użytków rolnych o powierzchni 8,79 ha przy 1,5455 ha powierzchni przeliczeniowej. Załączyła nadto do akt sprawy obwieszczenie Prezesa GUS z dnia 23 września 2009 r., na potwierdzenie, że w 2008 r. przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił 2056 zł. Opisując swój stan majątkowy wnioskująca wymieniła dom o powierzchni 100 m² ( z którego tylko 30 m² jest przystosowane do zamieszkania), budynek inwentarski, oborę, spichlerz. Wg stanu na rachunkach bankowych skarżąca nie zgromadziła żadnych środków pieniężnych, a zgodnie z oświadczeniem, samochód osobowy stanowi majątek jej syna. W niniejszej sprawie zważono, co następuje:. Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a. Z kolei art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania prawa pomocy. Zgodnie z § 1 pkt 1 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie całkowitym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ( art.245 § 2 p.p.s.a.). Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane w niniejszym postępowaniu stwierdzić trzeba, że możliwości płatnicze skarżącej są znacznie ograniczone. Wyjaśnić należy, że sprawę rozważono całościowo, uwzględniając, że wnioskująca prowadzi gospodarstwo niskotowarowe, posiadające niewielki potencjał ekonomiczny, skierowany w zasadzie na somozaopatrzenie. Na pozytywną ocenę jej wniosku wywarła okoliczność, że jest osobą przewlekle chorą, która nie pracuje. Jej zły stan zdrowia wymusza konieczność z korzystania z pomocy ze strony syna w prowadzeniu gospodarstwa. Ponadto, jak sama skarżąca przyznaje, ma kłopoty z czytaniem i rozumieniem treści tekstu. O braku wolnych środków pieniężnych przez zainteresowaną świadczy stan jej konta oraz, że korzysta tylko z części domu, gdyż ta jedynie nadaje się do zamieszkania. W świetle więc poczynionych ustaleń stwierdzić należało, że wnioskująca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych zainicjowanego postępowania, jak również opłacić adwokata z wyboru. Kierując się powyżej wymienionymi względami, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.