I SA/Bd 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B.-F. na decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 17 stycznia 2017r. (złożonym osobiście w tym samym dniu w kancelarii Izby Administracji Skarbowej w B.) strona wniosła skargę na decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę toku instancji, a z ostrożności procesowej w przypadku uznania przez Sąd, że skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. o jej oddalenie. Z uwagi na treść pisma skarżącej z dnia 17 stycznia 2017r. zatytułowanego "Skarga" złożonego do tut. Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. oraz fakt złożenia go w terminie do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Sąd zwrócił się do skarżącej o wyjaśnienie, czy stanowi ono: skargę na decyzję organu pierwszej instancji, tj. Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] czy też skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wyjaśniła, że jej pismo stanowi skargę na decyzję organu pierwszej instancji, tj. Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], odmawiającej uchylenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest m.in. od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że strona powinna najpierw wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, by następnie móc zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. W przedmiotowej sprawie skarżącej, na podstawie art. 220 i 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017r. poz. 201) przysługiwało prawo do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] do Dyrektora Izby Skarbowej w B. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. O prawie tym strona została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej decyzji (k.151 verte i 150 akt administracyjnych). Przedmiotową decyzję strona odebrała w dniu 19 października 2016r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję, k. 157 akt adm.). Strona skorzystała z prawa do wniesiona odwołania, jednakże okazało się ono spóźnione, co wynika z postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], w którym organ stwierdził, że złożone przez skarżącą odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Postanowienie to nie zostało zaskarżone do tut. Sądu. Wskazać należy, że skarżąca odpowiadając na wezwanie Sądu o sprecyzowanie, czego w istocie dotyczy jej skarga, wyraźnie wskazała, że dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, tj. Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], odmawiającej uchylenia decyzji. Na marginesie wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie skarżąca, aby zakwestionować decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] – wobec stwierdzenia, postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016r., uchybienia terminowi do wniesienia odwołania – powinna zakwestionować to postanowienie w drodze skargi do tut. Sądu, czego jednak nie uczyniła. Dopiero prawomocne uchylenie tego postanowienia dałoby podstawę organowi do merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...], a następnie ewentualnego zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Reasumując zatem za niedopuszczalne należało uznać wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.