I SA/Bd 125/12

I SA/Bd 125/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.Ch. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. oraz określenie zobowiązania podatkowego za grudzień 2005r. i poszczególne miesiące 2006r. oraz styczeń 2007r. postanawia: oddalić wniosek I SA/Bd 125/12 UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) L.Ch. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Swój wniosek uzasadnił trudną sytuacją finansową. Podał w nim, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazał, iż miesięcznie uzyskuje dochód z tytułu świadczenia rentowego w wysokości [...] zł, z którego jest potrącana kwota [...] zł. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni [...]ha. Ponadto oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący dysponuje kwotą dochodu w wysokości [...] zł miesięcznie zaś minimalne wynagrodzenie miesięczne wynosi w Polsce w bieżącym roku 1.500,00 zł. To, że skarżący ma potrącaną pewną kwotę z dochodu nie przesądza o tym, że jego sytuacja finansowa jest zła. Wiele osób bowiem ponosi wydatki związane np. ze spłatą kredytów, wychowywaniem dzieci czy też kosztami leczenia. Ponadto posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej o powierzchni [...]ha. We wniosku nie wskazał o sytuacji ekonomicznej tego substratu swego majątku. Tymczasem może on stanowić źródło dochodu. Prawo pomocy przysługuje osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej jak np. bezrobocie, choroba, klęska żywiołowa, ogólna nieporadność życiowa czy też śmierć jedynego żywiciela rodziny. Skarżący dysponuje comiesięcznie stałym źródłem dochodu, co pozwala mu zaplanować wydatki. Wpis sądowy od przedmiotowej sprawy zaś jest opłacany jednorazowo, incydentalnie zatem wnioskodawca powinien się liczyć z jego poniesieniem. Wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.